Kategorie

Kwiaty

Kapturnica występuje głównie w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Jej naturalnym środowiskiem są stale podtapiane mokradła, bagna, tereny trawiaste, brzegi zbiorników wodnych i strumieni. Kapturnice rosną na kwaśnych glebach. Preferują miejsca z dużą ilością mocnego, bezpośredniego słońca. Są to rośliny wieloletnie, które wabią owady jasnym ubarwieniem dzbanków i wydzielanym nektarem.
Echmea wstęgowata należy do licznej rodziny ananasowatych Bromeliaceae. W domowych warunkach echmeę można hodować w doniczce lub – przy dobrym zaopatrzeniu w wodę – przytwierdzić do kawałka kory jako dekoracja wisząca. Echmea wstęgowata kwitnie zazwyczaj w okresie od lipca do grudnia.
Diffenbachia jest jedną z najpiękniejszych roślin o ozdobnych liściach. Pochodzi z Brazylii. Cechą charakterystyczną diffenbachii są duże, szerokie liście o różnobarwnym rysunku. Sok z jej łodyg i liści zawiera strychninę, niebezpieczną truciznę, dlatego gdy w domu są małe dzieci lepiej zaniechać uprawy diffenbachii. Najczęściej hodowanymi gatunkami są Difenbachia seguine oraz Dieffenbachia amoena.
Rhipsalis (Rhipsalis cassutha, inaczej patyczak, to roślina należąca do sukulentów z rodziny kaktusowatych. W naturalnym środowisku występuje w Ameryce i w części Wysp Kanaryjskich. Roślina ta należy do epifitów i porasta rozwidlenia gałęzi drzew. Pędy rhipsalisa zwisają w dużych kiściach i osiągają nawet do 9 m długości. Są nagie, wałeczkowate o średnicy 3 mm, miejscami pokryte okółkowo ułożonymi korzeniami powietrznymi. Młode pędy wyrastają z wierzchołków pędów starszych w parach lub całymi pękami.
Rozmaryn lekarski (Rosmarinus officinalis należy do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). W naturalnym środowisku żyje w krajach położonych w rejonie Morza Śródziemnego. W naszym klimacie dobrze rozwija się w ogrodzie, ale polecany jest także do uprawy w pojemnikach w domu.
Eszynantus marmurkowy (Aeschynanthus marmoratus) pochodzi z Azji. Jest epifitem, którego naturalnym środowiskiem są konary tropikalnych drzew. Ma zwisające pędy, na których są piękne, soczyste, zielone i błyszczące liście. Od strony spodniej mają ciekawe fioletowo-bordowe zabarwienie, które dodaje roślinie atrakcyjności. Eszynantus kwitnie bardzo rzadko. Kwiaty wyglądają jak trąbki wystające z pochewek. Z trąbek dodatkowo wystają pręciki. Pochewki są brązowe, a kwiaty zazwyczaj pomarańczowo-oliwkowe.
Bananowiec (Musa) pochodzi z południowo – wschodniej Azji. Okazy hodowane w domu osiągają wysokość do 2 metrów i mają bardziej dekoracyjne liście od dzikich gatunków. Prawidłowo pielęgnowana roślina może odwdzięczyć się małymi bananami. Nie są wprawdzie tak smaczne jak te dojrzewające w tropikach, ale także jadalne. Owocują dorosłe, starsze okazy. Bananowiec, wbrew obiegowym opiniom, jest rośliną dość prosta w uprawie, wymaga jednak dość dużej ilości miejsca.
Areka żółtawa (Chrysalidocarpus lutescens), zwana złotowcem, pochodzi z Madagaskaru. Ma żółtozielone, pierzaste liście. W naturalnym środowisku osiąga nawet kilka do kilkudziesięciu metrów. W warunkach domowych areka żółtawa dorasta do 2 m wysokości. Rośnie powoli. Jest rośliną odporną i może przeżyć w mieszkaniu wiele lat. Palma ta usuwa z otoczenia substancje toksyczne i doskonale nawilża powietrze.
Bieluń (Datura L.), zwany daturą, to roślina pokroju krzaczastego lub drzewiastego. Pochodzi z krajów Ameryki Południowej. Największą ozdobą rośliny są duże, lejkowate kwiaty, pojedyncze, pełne, kształtu trąbkowego. Kwiaty w godzinach wieczornych bardzo często wytwarzają intensywny zapach. Bieluń nadaje się na tarasy, balkony. Może być również wystawiany do ogrodu.
Rośliny mają różne wymagania. Są jednak takie miejsca w domu czy biurze, które mogą sprawiać problemy ich opiekunom. Nagła zmiana temperatury, silne lub za słabe nasłonecznienie, suche powietrze – to wszystko szkodzi roślinom doniczkowym.
Kolumnea pochodzi z tropikalnych rejonów Ameryki Południowej i Środkowej. Wytwarza długie, zwisające pędy z ciemnozielonymi liśćmi. Jednak najbardziej efektowna jest, kiedy cała pokryje się szkarłatnoczerwonymi kwiatami. Kwitnie głównie na przełomie zimy i wiosny, ale w zależności od warunków, które się jej wytworzy, kwiaty mogą pojawić się też w innych porach roku. Osiąga długość 100–120 cm i rozłożystość 35–100 cm. Kolumnea często mylona jest z eschynantusem.
Palma koralowa nazywana jest też po spolszczeniu chamedorą. Jej naturalnym siedliskiem jest Ameryka Południowa i Środkowa. Najpopularniejszym w Polsce gatunkiem jest Chamaedorea elegans – chamedora wyniosła. Palma koralowa rośnie dość powoli. Wcześnie zakwita. Kwiatostany mają kształt zwisających wiech. Zależnie od odmiany osiąga wysokość 100–300 cm i rozłożystość 50–200 cm. Jest rośliną długowieczną. W mieszkaniu może rosnąć co najmniej 5–6 lat. Palma koralowa jest łatwa w uprawie. Tworzy żółte lub pomarańczowe kwiatostany.
Katleja pochodzi z rodziny storczykowatych. Występuje naturalnie w Ameryce Południowej jako epifit (rośnie w koronach drzew). Hodowana ze względu na duże (do 25 cm), piękne, czasem pachnące kwiaty. Liście ma duże i grube. Osiąga wysokość 30–45 cm i rozłożystość 20–30 cm. Jest jednym z łatwiejszych storczyków w uprawie.
Skrytokwiat jest najmniejszy z ananasowatych. Pochodzi ze wschodniej Brazylii. W zależności od gatunku skrytokwiat rośnie w podszyciu wilgotnych lasów lub w pełnym słońcu na skałach. Uprawiana ze względu na ciekawe kształty i kolory liści, które płasko układają się w rozetę. Są na brzegach pofalowane i kolczaste. Kwitnienie jest mało efektowne. Roślina osiąga wysokość 10–35 cm i rozłożystość 25–60 cm. Ze względu na swoją rozetowatą budowę i ciekawe wybarwienie często w języku angielskim nazywa się je „earth stars”.
Kalatea w Polsce nazywana jest też ostrzeszynem. Wyróżniamy około trzysta gatunków, które pochodzą z Ameryki Południowej, Środkowej oraz Karaibów. Ceniona ze względu na atrakcyjne, wielokolorowe liście. Kalatee mają owalny, lancetowaty kształt, czasem są karbowane na brzegach. Charakteryzują się plamami, pręgami w odcieniach beżu, niektóre odmiany posiadają bordowy, fioletowy lub czerwony spód liści. Roślina wytwarza niepozorne białe kwiaty. Osiąga wysokość od 50 do 300 cm i rozłożystość od 30 do 100 cm.
Kaladium inaczej nazywany jest obraźnicą. Pochodzi z lasów deszczowych Ameryki. Hodowany jest ze względu na bardzo dekoracyjne liście o intensywnej barwie, najczęściej różowej, białej i czerwonej. Osiąga wysokość 40 cm i taką samą rozłożystość. Kaladium jest wymagający i trudny w hodowli.
Najczęściej uprawiane gatunki grubosza pochodzą z południowej Afryki. Grubosz to sukulent, co oznacza, że gromadzi wodę w mięsistych liściach i łodygach. W taki sposób przystosowuje się do trudnych warunków, którym musi sprostać, rosnąc dziko. Osiąga wysokość 15–400 cm (do takich rozmiarów w warunkach naturalnych dorasta grubosz drzewiasty (Crassula arborescens) i rozłożystość 15–100 cm. Rośnie wolno. Najczęściej hodowanym gatunkiem jest grubosz jajowaty, nazywany też drzewkiem szczęścia. Roślina dość łatwa w uprawie.
Cissus pochodzi z roślin winoroślowatych. Rośnie dziko w południowej Azji i południowej Afryce. Pędy osiągają długość 200–600 cm, a roślina wszerz rozrasta się do 70–300 cm. Przyrasta około metra rocznie. Odmiany hodowane w domu mają najczęściej postać pnącą, wśród rosnących dziko są też wykształcające wysoką, sztywną łodygę. W polskich mieszkaniach najczęściej spotykany cissus rombolistny (Cissus rhombifolia). Wytwarza on zielone, niepozorne kwiaty. Jest to roślina dość łatwa w uprawie.
Ceropegia, ze względu na oryginalny kształt kwiatów, nazywana jest lampionem chińskim. Rośnie dziko w południowej Afryce i tropikalnych częściach Azji i Australii. Najpopularniejszą odmianą jest Ceropegia Wooda. Ma długie, zwisające i delikatne łodygi. Na nich parami wyrastają liście o sercowatym kroju. Roślina osiąga długość do 2 metrów i rozłożystość do 40 cm. Jest dość łatwa w uprawie i odporna na choroby.
Bilbergia pochodzi z rodziny ananasowatych. Występuje naturalnie w tropikalnych lasach Ameryki Południowej i Środkowej. Jest hodowana szczególnie ze względu na efektowne kwiaty, które zwisają i rozwijają się z jasnoróżowych pąków. Bilbergia tworzy również przykwiaty, czyli liście w bezpośrednim kontakcie kwiatu, które przebarwiają się na jego kolor. Pozostałe liście są wąskie, szarozielone, podobne do traw i ułożone w rozetę. Roślina osiąga wysokość 50–100 cm i rozłożystość 25–50 cm. Jest jedną z najbardziej wytrzymałych roślin domowych.
Asplenium (Asplenium), zwany też zanokcicą, to paprotnik, którego cechą charakterystyczną są niepodzielone liście. Zwykle są błyszczące, jasnozielone, żebrowane z ciemnym nerwem pośrodku. Asplenium (Asplenium) naturalnie występuje w lasach tropikalnych Azji, Afryki i Australii jako roślina epifityczna – rosnąca w koronach drzew. Nie kwitnie. Osiąga wysokość 50–120 cm i rozłożystość 60–200 cm. Jest dość łatwa w uprawie.
Asparagus – bylina, podkrzew lub krzew. Naturalnie występuje głównie w strefie klimatu podzwrotnikowego. Najbardziej znanym spośród około trzystu gatunków jest asparagus lekarski, który rośnie dziko w Polsce. Wszystkie z asparagusów charakteryzują się delikatną budową i drobnymi igłami lub liśćmi. Nie kwitną. Roślina osiąga wysokość 80–200 cm i rozłożystość 100–200 cm. Asparagus jest stosunkowo łatwy w uprawie.
Aporokaktus pochodzi z Meksyku i naturalnie występuje na gałęziach drzew i półkach skalnych. Jest wyjątkowym kaktusem, ponieważ charakteryzuje się cienkimi i zwisającymi łodygami. Mogą one osiągnąć długość do około 70 cm. Nazywany jest też z tego powodu kaktusem wężowym. Z jego pędów wyrastają korzenie powietrzne. Aporokaktus osiąga rozłożystość do pół metra. Od późnej wiosny do wczesnego lata wytwarza duże, jasnoróżowe kwiaty. Łatwy w uprawie, dobry dla początkujących hodowców.
Zima w ostatnich latach jest wyjątkowo kapryśna. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, żeby i o tej porze roku nasz ogród wyglądał na piękny i zadbany – wystarczy posadzić odpowiednie gatunki roślin.
Szkodniki dość często uszkadzają nasze rośliny. Najczęściej atakują one dane organy lub prowadzą do zniszczenia całej rośliny. Poprzez wysysanie soków, zjadanie liści czy też drążenie tuneli w pędach lub korzeniach, szkodniki żerujące na naszych roślinach mogą doprowadzić do nieodwracalnych skutków. Jak ustrzec przed chorobami nasze kwiaty i inne rośliny? Jakie są najpopularniejsze szkodniki żerujące na kwiatach doniczkowych? Zobacz jak je rozpoznać.
Bluszcz pospolity to roślina, która bardzo szybko rośnie i może osiągnąć do 20 metrów długości. Bluszcz jest zimotrwały, nie wymaga pracochłonnej pielęgnacji i ma dekoracyjne liście. Roślina ta jest szybko rosnącym pnączem, która wytwarza wzdłuż pędów i gałązek korzenie powietrzne, czepiające się każdej powierzchni.
Rebucja(Rebutia) należy do najczęściej kwitnących kaktusów. Jest łatwa w uprawie. Już po kilku latach wiosną i w lecie pokrywa się dużą ilością kwiatów. Pędy rebucji są kuliste lub walcowate i pokryte cierniami. Rośliny ta bardzo szybko wypuszcza odrosty, które łatwo podzielić.
Hydroponika to uprawa roślin polegająca na tym, że korzenie znajdują się w naczyniu wewnętrznym z tworzywa sztucznego, wypełnionym obojętnym podłożem (np. keramzytem). Naczynie wewnętrzne, wraz ze wskaźnikiem pokazującym optymalny poziom wody, znajduje się w naczyniu zewnętrznym, które wypełnione jest wodą z dodatkiem składników pokarmowych.Rośliny uprawiane metodą hydroponiki znajdują zastosowanie w biurach, centrach handlowych, restauracja, bankach, a także w domach i mieszkaniach.
Epifilum pochodzi z tropikalnych lasów Ameryki Środkowej. Są to epifity, czyli rośliny u których łodyga do złudzenia upodobniła się do liścia. Epifilum ma wspaniałe, ubarwione kwiaty, umieszczone po bokach segmentów łodygowych, które otwierają się albo w dzień, albo w nocy.
W naturalnym środowisku oplątwa (Tillandsia) żyje jako epifit na gałęziach i w konarach drzew. Niezbędną wodę i składniki odżywcze pobiera z powietrza. Taki sposób życia umożliwia hodowlę tej rośliny bez użycia doniczek i ziemi. Oplątwa najczęściej hodowana jest na kawałkach kory drzewa korkowego, na korzeniach lub w muszlach.
Kawa arabska (coffea arabica) jest rzadko spotykana w naszych warunkach domowych, choć należy do roślin łatwych w uprawie. W naturalnych warunkach występuje w Afryce, Ameryce Południowej i w Azji, gdzie przeznaczona jest głównie do uprawy ziarna. Ono zaś służy nam do przygotowywania aromatycznego napoju zawierającego pobudzającą kofeinę.
Lawenda pochodzi z rejonów Morza Śródziemnego. W zależności od gatunku jest to roślina dwuletnia, bylina lub wieloletni krzew. Osiąga ona wysokość od 25 do 50 cm. W naszych rejonach najbardziej popularna jest lawenda wąskolistna, którą z powodzeniem możemy uprawiać w doniczce. Charakteryzuje się równowąskimi, srebrzysto – zielonymi, owłosionymi liśćmi. Kwitnie na przełomie lipca i sierpnia. Jednakże nasiona warto wysiać już w kwietniu.
Storczyki są niezwykle wytrzymałymi roślinami i wiele z nich znakomicie nadaje się do uprawy w domu. Hodujemy je ze względu na ich piękne i różnobarwne kwiaty. Do najłatwiejszych w uprawie należą odmiany Phalaenopsis oraz Dendrobium. Podstawą sukcesu jest indywidualne podejście do danej rośliny i stworzenie jej odpowiednich warunków do wzrostu i kwitnienia.
Begonia rex to roślina ciepłolubna i wymagająca wysokiej wilgotności powietrza oraz dobrej (najlepiej próchniczej) gleby. Możemy wydzielić trzy rodzaje begonii: kłączową, bulwiastą i begonię o włóknistych korzeniach.
Cantedeskia (Zantedeschia) często mylona jest z kaliami. Jej kwiaty, charakteryzujące się niezwykłą trwałością, przypominają kształtem trąbkę. Naturalnym środowiskiem cantedeskii są subtropikalne moczary i obszary, które wysychają podczas suszy. Aby uprawiać ją w domu, powinniśmy zapewnić jej podobne warunki. Dzięki zachowanemu środowisku może ona zrzucić liście, a kłącze, które znajduje się w ziemi, może przejść w okres spoczynku. Okres spoczynku przypada na lato, ale w zależności od pory kwitnienia może nastąpić także jesienią i zimą. W mieszkaniu najczęściej hodowana jest Zantedeschia aethiopica.
Gdy zakwitają są najpiękniejszą wiosenną ozdobą ogrodów. Jeśli zapewnimy magnoliom odpowiednie warunki nie będą sprawiały wiele kłopotu. Spośród bardzo wielu odmian możemy wybrać odmiany, które będą odpowiednie do wielkości ogrodu i panujących w nim warunków.
Chińskie powiedzenie mówi, że „wyhodować bonsai jest trudniej, niż wychować dziecko”. Drzewko takie wkomponowane w miniaturowy krajobraz, było obiektem medytacji buddyjskich mnichów.
Spathiphyllum w naturalnym środowisku rośnie na obszarach tropikalnych Ameryki Środkowej i Południowej. Jego nazwa łączy się z kształtem kwiatostanu. Charakteryzuje się grubymi, mięsistymi, zielonymi liśćmi oraz długim, pędem kwiatowym zakończonym kolbą nasienną, otoczoną białą lub kremową pochwą. Warto mieć go w mieszkaniu, ponieważ oczyszcza on powietrze z toksycznych substancji.
Zdarza się, że mimo troskliwej i starannej pielęgnacji roślina nie chce rosnąć. Wiotczeje, pokrywa się plamami i traci swój piękny wygląd, a my nie wiemy jak jej pomóc. Warto znać pewne zasady pielęgnacji roślin w danej sytuacji. Im szybciej zareagujemy i zadziałamy, tym łatwiej rozwiążemy dany problem.
Wiele osób w lutym i marcu wysiewa do doniczek nasiona roślin, które wiosną mogą upiększyć ogród, balkon lub taras. Dzięki rozsadzie można uprawiać rośliny jednoroczne. Kwitną one długo, często do pierwszych przymrozków i zwykle są łatwe w uprawie. Warto więc poświęcić czas i wyhodować własne kwiaty na parapecie.
Mogłoby się wydawać, że wybór roślin do mieszkania jest sprawą bardzo prostą. Denerwujemy się, kiedy roślina, mimo naszych starań i pielęgnacji, z niewiadomych powodów choruje. Ale jest na to rada. Dla początkujących i zapracowanych ogrodników, warto wybierać rośliny mało wymagające, które są odporne na słabe warunki środowiska, w którym żyją. Jednocześnie rośliny te są niezwykle dekoracyjne i sprawiają, że nasz dom czy mieszkanie staje się bardziej przytulne. Istnieją rośliny, które nie podlewane nawet przez kilka tygodni bez problemu przetrwają. Nie wymagają systematycznego nawożenia, ani częstego podlewania.
Kliwia (Clivia) zachwyca swoją urodą od wielu lat. Pochodzi z południowej Afryki i obejmuje trzy gatunki: Clivia miniata – kliwia pomarańczowa, Clivia nobilis – kliwia szlachetna, która zachwyca swoimi kwiatami w kolorze łososiowym, oraz Clivia gardenii – o żółto – pomarańczowych kwiatach.
Cyklamen (Cyclamen) to tzw. fiołek alpejski. Roślina ta jest jedną z najpopularniejszych roślin doniczkowych. Jej okres kwitnienia przypada od jesieni do końca wiosny. Większość odmian latem przechodzi okres spoczynku. Kiedy fiołek przekwitnie, nie należy go wyrzucać, bowiem może kwitnąć nam jeszcze kilka lat. Cyklamen jest rośliną wieloletnią o kolorystyce czerwonej, różowej, białej i wielobarwnej, jego liście mają kształt serduszek.
Dzbanecznik (Nepenthes) to roślina mięsożerna, która żywi się substancjami pochodzenia zwierzęcego. Występuje głównie w południowo-wschodniej Azji. Rośliny te mają wielkie i bardzo efektowne dzbanki. Większość dzbaneczników produkuje co najmniej dwa rodzaje dzbanków. Młode rośliny wytwarzają tzw. dzbanki dolne, starsze rośliny - tzw. dzbanki górne. Dzbanki dolne są bardziej pękate, ciemniej ubarwione i mają z przodu dwa wyraźne skrzydełka. Dzbanki górne są na ogół mniejsze i jaśniejsze, często bardziej smukłe i lejkowate, a ich skrzydełka są mocno zredukowane.
Aloes (Aloe) jest sukulentem liściastym. Ma grube, mięsiste liście i pnie. Wyglądem przypomina agawę i ma drzewkowaty lub krzewiasty pokrój. Aloes pochodzi głównie z Madagaskaru, Afryki lub Bliskiego Wschodu.
Jej naturalnym siedliskiem są nizinne lasy równikowe południowo-wschodniej Azji. Aglaonema charakteryzuje się atrakcyjnym ulistnieniem w plamiaste wzory. Zwykle są one koloru zielonego, szarozielonego, srebrzystego lub bladożółtego. Aglanomena osiąga wysokość od 60 do 120 cm i ma taką samą rozłożystość. Najpopularniejszą odmianą Aglaonemy jest Silver Queen. Aglaonemę można umieszczać w ciemniejszych częściach pomieszczeń, tam gdzie innym roślinom mógłby doskwierać niedostatek światła. Aglaonema nie kwitnie i jest łatwa w uprawie.
Należy do rodziny gruboszowatych. Wśród jego odmian wyróżnia się dwie charakterystyczne formy: formę drzewka na cienkich, łukowatych gałązkach zakończonych rozetą liści (np. aeonium arboreum) oraz formę niską, złożoną ze zwartych rozet rzadko wystających ponad 10 cm nad doniczką (np. aeonium tabuliforme). W postaci drzewka, może osiągnąć wysokość do 200 cm i rozłożystość od 45 do 200 cm. Aeonium można uformować na podobieństwo bonsai. Kwitnie żółtym kwiatem na wiosnę. Przy bliższym kontakcie czuć jej nieprzyjemny zapach. Roślina łatwa w uprawie.
Konwalia to polski gatunek, choć dziko rośnie też w Azji i w Ameryce Północnej. Konwalia jest objęta ochroną, a hodowana w domu, zakwita na przełomie zimy i wiosny. Liście Konwalii są podłużne, eliptyczne i ciemnozielone. Konwalia rozrasta się poprzez podziemne kłącza. Jest dość odporna na szkodniki i choroby. Konwalia nie nadaje się do wieloletniego hodowania w doniczce.
Kliwia cynobrowa/pomarańczowa (Clivia miniata) pochodzi z południowej Afryki. Wiosną wytwarza efektowne pomarańczowe lub czerwone kielichowate kwiaty. W sprzyjających warunkach roślina może zakwitnąć ponownie jesienią. Kliwia osiąga wymiary 30–75 cm wysokości i do 30 cm szerokości. Roślina jest dość łatwa w uprawie, jedynie doprowadzenie jej do stanu kwitnienia może być dość problematyczne.
Pokrzywiec to egzotyczna roślina pochodząca z rejonów tropikalnych kwitnąca niemal cały rok. Pokrzywiec ma ząbkowane, zielone liście z miedzianym odcieniem, nakrapiane drobnymi, czerwonymi plamkami. Pokrzywiec jest bardzo efektowną, delikatną i wybredną rośliną, przez co jest trudny w uprawie. Najlepiej rozwija się w cieplarni.