Czy sąd słusznie odmówił rejestracji

ODPOWIEDŹ

W przypadku gdy do KRS zostanie zgłoszona firma o brzmieniu podobnym do firmy już wpisanej, sąd powinien z urzędu zbadać, czy ma miejsce dostateczne odróżnienie. W przypadku stwierdzenia niedostatecznej różnicy powinien odmówić rejestracji.

WYJAŚNIENIE

Firma przedsiębiorcy powinna się odróżniać dostatecznie od firm innych przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku. Firma powinna umożliwić, bez żadnej wątpliwości, identyfikację przedsiębiorcy. Nie może przy tym wprowadzać w błąd. Ten nakaz dostatecznego odróżniania się jest niezależny od tego, czy przedsiębiorcy zgadzają się na używanie podobnych firm. Bez znaczenia jest w zaistniałych okolicznościach także fakt, czy występujące między firmami podobieństwo stwarza jakiekolwiek zagrożenie dla interesów innych uczestników obrotu na rynku, tzn. innych firm i konsumentów. W tym przypadku nie jest także brane pod uwagę, czy przedsiębiorcy prowadzą działalność wobec siebie konkurencyjną, o tym samym lub podobnym przedmiocie itp. Sąd rejestrowy, przed dokonaniem wpisu do KRS, powinien ustalić, czy firma w zgłoszonym brzmieniu nie narusza postanowień kodeksu cywilnego. Sąd nie może nakazać stosowania określonego brzmienia firmy, nie może sugerować zmiany itp. Może albo dokonać wpisu do rejestru, albo wpisu odmówić. Nakaz odróżniania firm jest ograniczony - mianowicie niedopuszczalne jest używanie firm podobnych tylko przez przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku. Pojęcie „tego samego rynku” nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W praktyce dzieje się tak, że sąd rejestrowy bada jedynie, czy w prowadzonym przez niego rejestrze są zgłoszone lub zarejestrowane podobne firmy. W przypadku firm spółek wystarczającym odróżnieniem jest różnica nazwisk. Z kolei przy takich samych nazwiskach wystarczająca może być różnica imion w pełnym brzmieniu. Na koniec należy tylko wskazać, że zgodnie z art. 25¹ § 1 k.s.h. spółka jawna powstaje z chwilą wpisu do rejestru, a zatem pytanie nie dotyczy wspólników jawnych, a osób, które dopiero mają się nimi stać.

PODSTAWA PRAWNA

● art. 43³ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.),

● art. 25¹ ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. nr 94, poz. 1037 z późn. zm.).