| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Doręczenie oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę

Doręczenie oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę

Przesyłka za zwrotnym potwierdzeniem odbioru daje pewność, że pismo zawierające oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę dotarło do pracownika, a tym samym pracownik mógł zapoznać się z jego treścią.


Pracownicy, chcąc uniemożliwić pracodawcy rozwiązanie umowy o pracę, często odmawiają przyjęcia wręczanego im przez pracodawcę dokumentu zawierającego oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę. Jednak działanie takie jest bezskuteczne, gdyż mimo odmowy przyjęcia, działanie pracodawcy będzie w pełni skuteczne i ostatecznie doprowadzi do rozwiązania umowy o pracę.

Skuteczność rozwiązania umowy o pracę mimo jego nieodebrania przez pracownika wynika z tego, że w stosunkach pracy stosuje się art. 61 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p. dotyczący zasad składania oświadczeń woli. W myśl tego przepisu oświadczenie woli, które ma być przedstawione innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. A zatem w stosunkach pracy przyjmuje się, że rozwiązanie umowy o pracę składane przez pracodawcę zostaje doręczone pracownikowi wtedy, gdy podwładny miał możliwość zapoznania się z treścią tego oświadczenia. Natomiast bez znaczenia jest to, czy pracownik faktycznie zapoznał się z treścią tego oświadczenia, czy też tego odmówił. Kwestię tę wielokrotnie poruszał Sąd Najwyższy. W wyroku z 16 kwietnia 1995 r. stwierdził, że oświadczenie woli zakładu pracy o rozwiązaniu umowy o pracę (bez wypowiedzenia) jest złożone pracownikowi z chwilą, gdy doszło do niego w taki sposób, że mógł zapoznać się z jego treścią, chociaż tego nie uczynił (I PRN 2/95).

WAŻNE!

Pracodawca powinien w razie ewentualnego sporu przed sądem udowodnić, że pracownik miał możliwość zapoznania się z treścią wręczanego mu pisma o rozwiązaniu umowy o pracę, ale z własnej woli z niej nie skorzystał.

Dlatego też korzystne dla pracodawcy byłoby takie działanie reprezentujących go osób, aby w chwili wręczania pracownikowi pisma były przy tym obecne co najmniej dwie osoby. Takie działanie pozwoli w razie sporu przed sądem na powołanie tych osób w charakterze świadków. Przesłucha się je na okoliczność tego, że pracownik miał możliwość zapoznać się z treścią pisma o rozwiązaniu umowy, ale tego odmówił. Pomocne może być także spisanie protokołu lub notatki z tego zdarzenia, aby w przyszłości móc skorzystać z niej jako dowodu przed sądem.

Przykład

Prezes zarządu spółki X wezwał Adama Z. i poinformował go, że rozwiązuje z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia z jego winy. Następnie chciał wręczyć Adamowi Z. dokument zawierający to oświadczenie wraz z pouczeniem o prawie wniesienia odwołania do sądu pracy. Adam Z. odmówił jego przyjęcia i wyszedł z pokoju. Następnie, po upływie dwóch miesięcy, złożył pozew do sądu pracy. Spółka X wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc, że Adam Z. uchybił terminowi do wniesienia odwołania od rozwiązania umowy o pracę z własnej winy, gdyż bezzasadnie odmówił przyjęcia pisma o rozwiązaniu umowy o pracę od prezesa zarządu. Sąd oddalił powództwo Adama Z., gdyż wniósł on odwołanie od rozwiązania umowy o pracę po upływie terminu z art. 264 § 2 k.p. Z odmowy przyjęcia pisma o rozwiązaniu umowy o pracę nie mogą wynikać dla niego korzystne skutki w postaci np. przywrócenia terminu.

Gdy pracownik, z którym pracodawca zamierza rozwiązać umowę, nie stawia się w pracy, np. przebywa na zwolnieniu lekarskim, to pracodawca może wysłać do niego innego pracownika celem wręczenia mu oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie art. 52 k.p. Może także pocztą przesłać pracownikowi, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, pismo zawierające oświadczenie o rozwiązaniu umowy. W takim przypadku data doręczenia pracownikowi tego pisma będzie zarazem datą rozwiązania umowy o pracę, którą należy wskazać w treści świadectwa pracy.

Problematyczna jest sytuacja, gdy pracownik nie odbiera z poczty przesyłki pracodawcy zawierającej oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia. Orzecznictwo podtrzymuje, że złożenie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia (art. 61 k.c. w zw. z art. 300 k.p.) ma miejsce także wtedy, gdy pracownik, mając realną możliwość zapoznania się z jego treścią, z własnej woli nie podejmuje przesyłki pocztowej zawierającej oświadczenie (wyrok SN z 11 grudnia 1996 r., I PKN 36/96).

Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z 5 października 2005 r., wyjaśniając, że nieodebranie z poczty pisma pracodawcy zawierającego oświadczenie o wypowiedzeniu mimo dwukrotnego awizowania tego pisma i braku wykazania przez pracownika przeszkód, które uniemożliwiły odebranie z poczty awizowanej przesyłki, nie przekreśliło skuteczności dokonania wypowiedzenia stosunku pracy (I PK 37/05). W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Najwyższy wskazał ponadto, że awizowanie przesyłki stwarza domniemanie (faktyczne) możliwości zapoznania się z treścią pisma w niej zawartego. Ponadto ww. domniemanie faktyczne skutkuje też przerzuceniem ciężaru dowodu na adresata przesyłki co do niemożliwości zapoznania się z treścią oświadczenia pracodawcy. Oznacza to, że nieodebrana przez pracownika przesyłka zawierająca oświadczenie o rozwiązaniu z nim umowy o pracę może być uznana za doręczoną, lecz pracownik może udowodnić, że do odbioru przesyłki nie doszło z przyczyn od niego niezależnych (np. z powodu choroby lub wyjazdu za granicę).

Przykład

Jan W. był zatrudniony w Spółce X. Podczas pracy wbrew poleceniom przełożonego opuścił swoje stanowisko pracy. Następnie udał się na zwolnienie lekarskie. Pracodawca postanowił rozwiązać z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia. Ponieważ Jan W. nie stawiał się w zakładzie pracy, pracodawca wysłał do niego pismo za zwrotnym poświadczeniem odbioru, w którym wskazał przyczynę rozwiązania umowy o pracę. Jan W. nie odebrał pisma z poczty mimo dwukrotnego jego awizowania. Następnie po upływie 3 miesięcy złożył pozew o zasądzenie odszkodowania. Przed sądem nie zdołał jednak wykazać, że nie odebrał przesyłki zawierającej oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z przyczyn przez siebie niezawinionych. Mówił bowiem, że był na poczcie i wiedział o tym piśmie od pracodawcy, ale go nie odebrał, ponieważ - jak stwierdził - „nie chciał mieć już nic wspólnego z tą firmą”. Sąd oddalił jego powództwo jako wniesione po terminie.

Ryszard Sadlik

sędzia Sądu Okręgowego w Kielcach

Podstawa prawna:

• art. 61 Kodeksu cywilnego,

• wyroki Sądu Najwyższego z:

- 16 kwietnia 1995 r. (I PRN 2/95, OSNP 1995/18/229),

- 11 grudnia 1996 r. (I PKN 36/96, OSNP 1997/14/251),

- 5 października 2005 r. (I PK 37/05, OSNP 2006/17-18/263).

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Radcy Prawnego FORTUNA

Kompleksowa obsługa prawna firm

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »