| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Podatki > Różnice w opodatkowaniu wynikające z umów leasingu

Różnice w opodatkowaniu wynikające z umów leasingu

Opłaty leasingowe uiszczane na rzecz zagranicznych leasingodawców mogą w pewnych sytuacjach podlegać podatkowi dochodowemu od osób prawnych u źródła.


Zgodnie z ustawą z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm. - dalej ustawa o CIT), podatnik nieposiadający siedziby lub zarządu na terytorium Polski podlega opodatkowaniu w Polsce wyłącznie od dochodu uzyskanego na terytorium RP. Na podstawie art. 21 tej ustawy płatności za prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, traktuje się jako należności licencyjne podlegające podatkowi u źródła. Przepis ten stosuje się jednak z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

Zależnie od definicji należności licencyjnych w danej umowie, płatności z tytułu opłat leasingowych mogą być traktowane jako należności licencyjne lub jako zyski przedsiębiorstw (przykładowo w polsko-niemieckiej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania płatność za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego została ujęta w definicji należności licencyjnych, natomiast umowa polsko-francuska nie traktuje tego rodzaju należności jako należności licencyjnej). Te ostatnie podlegałyby, co do zasady, opodatkowaniu wyłącznie w państwie, w którym uzyskujące je przedsiębiorstwo ma siedzibę.

Nie każda opłata leasingowa będzie automatycznie traktowana jako należność licencyjna. Zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku przyjętym w 1977 roku, należy dokonać jednoznacznego rozróżnienia między należnościami uiszczanymi z tytułu użytkowania urządzenia, które mieszczą się w zakresie art. 12 umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (tj. w definicji należności licencyjnych) a płatnościami stanowiącymi odpłatność za sprzedaż urządzenia. Opłatę leasingową można zakwalifikować jako należność licencyjną jedynie wtedy, jeżeli stanowi ona wynagrodzenie z tytułu najmu, czyli odpłatność za użytkowanie lub prawo do użytkowania określonego urządzenia. Zatem jeżeli opłaty leasingowe stanowią cenę zakupu urządzenia uiszczaną na raty, nie spełniają definicji należności licencyjnych.

Szczególną uwagę należy też zwrócić na zapis w umowie z kontrahentem dotyczący wykupu urządzenia. Jeżeli bowiem taka umowa przewiduje obowiązek, a nie tylko opcję zakupu urządzenia po upływie okresu leasingu, transakcja będzie stanowiła raczej rodzaj sprzedaży kredytowej, a płatności z tytułu takiej umowy również nie będą zaliczać się do należności licencyjnych. Rozróżnienie między umowami leasingu przewidującymi opcję lub obowiązek wykupu przedmiotu leasingu przypomina więc podział na umowy leasingu operacyjnego i finansowego w potocznym rozumieniu.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Artur Zych

Finansowanie dla firm - kredyty, leasing, faktoring.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »