| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Firma w Unii > Ewidencja czasu pracy w prawie unijnym

Ewidencja czasu pracy w prawie unijnym

W prawie unijnym brak jest regulacji dotyczących stosowania uproszczonej ewidencji czasu pracy. Jednak ze względu na specyfikę pracy złagodzono zasady organizacji czasu pracy np. wobec pracowników zarządzających, m.in. ze względu na to, że ich wymiar czasu pracy często nie jest mierzony.

Odstępstwo to w szczególności jest adresowane do pracowników zarządzających (art. 17 ust. 1 lit. a dyrektywy). Z kolei art. 17 ust. 3 lit. a dyrektywy dopuszcza odstępstwa od zasad ogólnych w przypadku m.in. pracownika, którego miejsce pracy oraz miejsce zamieszkania są odlegle od siebie lub jeżeli różne miejsca pracy pracownika są od siebie oddalone.

Powołane wyżej przepisy wskazują, że prawodawca unijny dostrzega specyfikę niektórych prac i potrzebę złagodzenia w tym zakresie zasad organizacji czasu pracy. Te same argumenty przemawiają za wprowadzeniem w prawie polskim, w zakresie dotyczącym pracowników zarządzających czy pracujących w zadaniowym systemie czasu pracy, tzw. uproszczonej ewidencji czasu pracy.

Jeżeli chodzi o sposób prowadzenia ewidencji czasu pracy, w tym możliwość kontroli przestrzegania obowiązującego pracownika rozkładu, harmonogramu czasu pracy z wykorzystaniem danych biometrycznych pracownika, takich jak linie papilarne czy wzór siatkówki oka, to legalność tych metod wymaga oceny z perspektywy zasad przetwarzania danych osobowych pracowników. W prawie unijnym zasady przetwarzania danych osobowych osób fizycznych reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (DzUrz WE L 281 z 23.11.1995 r., s. 31, DzUrz UE Polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 13, t. 15, s. 355).

Jedną z zasad przetwarzania danych osobowych jest zasada proporcjonalności, zgodnie z którą zakres przetwarzanych danych osobowych powinien odpowiadać celowi, w jakim te dane są przetwarzane. Do zasady tej odniósł się Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając dopuszczalność kontroli czasu pracy z wykorzystaniem danych biometrycznych pracowników. W wyroku z 1 grudnia 2009 r. (I OSK 249/09) uznał, że wykorzystanie danych biometrycznych do kontroli czasu pracy pracowników jest nieproporcjonalne do zamierzonego celu ich przetwarzania w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych (ustawy, która wdraża do prawa polskiego wspomnianą dyrektywę 95/46/WE).

Podstawa prawna:

• art. 149 Kodeksu pracy,

• § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (DzU nr 62, poz. 286 ze zm.),

• dyrektywa nr 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (DzUrz WE L 299 z 18.11.2003 r., s. 9, DzUrz UE Polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 5, t. 4, s. 381).

Orzecznictwo:

• wyrok NSA z 1 grudnia 2009 r. (I OSK 249/09, ONSAiWSA 2011/2/39).

Agnieszka Zwolińska 

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Kaczorowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »