Kategorie

Auta zabytkowe

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Formalności związane z zarejestrowaniem auta zabytkowego zarejestrowanego i zakupionego poza granicami Polski są o wiele bardziej skomplikowane i kosztowne niż w przypadku samochodu już zarejestrowanego w Polsce.
Rejestracja używanego samochodu jest prosta i łatwa, jeśli auto poprzednio było także zarejestrowane w kraju. W przypadku oldtimerów zakupionych za granicą formalności mocno się komplikują.
Kupno oldtimera bezpośrednio od jego dotychczasowego właściciela nie jest rzeczą prostą i łatwą, choć czasem można odnieść takie wrażenie. Ważny jest zarówno stan techniczny samochodu zabytkowego jaki i jego status formalno-prawny.
Panująca moda na tuningowanie aut nie powinna w żadnym wypadku dotyczyć oldtimerów. Wiele zmian, nawet z pozoru drobnych, może doprowadzić do utraty statusu pojazdu zabytkowego i wynikających z tego przywilejów.
Ocena stanu oldtimera w jakim się on znajduje w chwili sprzedaży jest najczęściej bardzo trudna. Sprzedawcy mają sposoby na to, aby potencjalnego nabywcę pojazdu zabytkowego „wyprowadzić w pole”.
Od wielu lat miłośnicy pojazdów zabytkowych jednoczą się w lokalnych, ogólnokrajowych, a nawet ogólnoświatowych organizacjach dla wymiany doświadczeń, ale także w celach stricte towarzyskich.
Na pierwszy rzut oka trudno ocenić, czy dany oldtimerspełnia warunki, aby został uznany za zabytkowy. Nawet dokładniejsze oględziny nie zawsze pozwalają na rozpoznanie, czy zastosowane podczas jego eksploatacji części są oryginalne, czy użyte w zastępstwie oryginalnych.
Naprawy zabytkowych pojazdów nie należą do skomplikowanych i bardzo trudnych, pod warunkiem posiadanie specjalistycznych narzędzi. W poradniku tym przedstawiamy, jak naprawiać oldtimery.
Przez wiele lat oldtimery traktowano albo jako pojazdy pełnowartościowe, albo jako źródło surowca dla hut. Dopiero w ostatnich latach uznano je za zabytki – pamiątki z wczesnych lat rozwoju motoryzacji.
Naprawa silnika samochodowego, zwłaszcza naprawa wynikająca z jego zużycia podczas bardzo długiej lub niewłaściwej eksploatacji, wiąże się ze sporym wydatkiem. Jest to jedna z najkosztowniejszych napraw oldtimera.
Pojazdy zabytkowe, jak każdy zabytek, powinny być otoczone należytą troską, aby przez długie lata dawały świadectwo stanu motoryzacji i techniki w latach kiedy powstawały.
Charakterystyczne żółte tablice rejestracyjne stanowią znak wyróżniający pojazdy zabytkowe spośród wszystkich poruszających się po drogach Polski. Choć status pojazdu zabytkowego daje właścicielowi oldtimera wiele przywilejów, niesie ze sobą także różnego rodzaju kłopoty.
Rejestracja pojazdu zabytkowego związana jest z koniecznością poniesienia pewnych kosztów. Ponosi je właściciel oldtimera, mimo że zabytek jest dobrem ogólnospołecznym o trudnej do określenia wartości historycznej.
Stare pojazdy to nie tylko kłopotliwe kilogramy złomu, ale także świadectwo minionej epoki w motoryzacji. Dlatego najlepiej zachowane egzemplarze oldtimerów są traktowane jako zabytki techniki.
Instalacja elektryczna w niektórych starszych typach samochodów była dostosowana do zasilania z trójogniwowego akumulatora o napięciu znamionowym 6V.
Ozdobą starych pojazdów są lśniące chromem zderzaki, listwy, klamki, wloty powietrza do komory silnika, kołpaki na koła lub nawet całe felgi. O chromowane powierzchnie trzeba się odpowiednio troszczyć.
Z problemem zniszczonych przez korozję elementów swoich pojazdów spotkali się wszyscy właściciele zabytków na kołach. Walka z rdzą przypomina walkę z wiatrakami.
Z uwagi na to, że układ hamulcowy ma bardzo duży wpływ na bezpieczeństwo jazdy, nie są dopuszczalne w nim nawet najmniejsze usterki. Należy je niezwłocznie usunąć.
Usterki w zawieszeniu kół, zwłaszcza kół przednich, w istotny i bardzo negatywny sposób wpływają na bezpieczeństwo jazdy, dlatego należy je usuwać tak szybko, jak to tylko jest możliwe.
Układ napędowy jako całość jest odpowiedzialny za przeniesienie sił wytwarzanych przez silnik na koła pojazdu. W jego skład wchodzi, oprócz skrzyni biegów i mechanizmu różnicowego z półośkami i przegubami napędowymi, kilka innych elementów.
Usterki silnika można podzielić na dwie kategorie: wynikające z naturalnego zużywania się części i powstające wskutek wad materiałowych albo niewłaściwej eksploatacji. Pierwsze są łatwe do przewidzenia, drugi pojawiają się nagle, w najmniej spodziewanym momencie.
Stare pojazdy, nie wyposażone w komputery, nie miały prawie żadnych możliwości „informowania” kierowcy lub mechanika o zaistniałych usterkach, dlatego wiele z nich można wykryć jedynie przez oględziny i osłuchanie podejrzanych podzespołów. O istnieniu innych informują pomiary, wykonywane zwykle prymitywnymi przyrządami.
Bieżące i poważniejsze naprawy pojazdów zabytkowych najczęściej bywają bardzo kłopotliwe zarówno z braku odpowiednich instrukcji, jak i trudności w zdobyciu części zamiennych.
Przez dziesiątki lat, zanim wymyślono elektroniczne moduły, w samochodach stosowano prymitywne, a przez to bardzo łatwe w obsłudze i naprawie układy zapłonowe.
Pojazdy, które powstały w zamierzchłych czasach, były budowane nie zawsze z odpowiednich materiałów, często w oparciu o archaiczne technologie i przedziwne rozwiązania konstrukcyjne. Dlatego ich obsługa jest zupełnie inna, niż pojazdów obecnie produkowanych.
Denerwującą usterką, występującą w starszych typach samochodów, były niestabilne wskazania prędkościomierzy, zwłaszcza przy małych prędkościach, objawiające się drganiami wskazówki o niewielkiej częstotliwości i często bardzo dużej amplitudzie, dochodzącej do 50% zakresu pomiarowego.
Wiele zabytkowych pojazdów pochodzi z czasów, kiedy nie przywiązywano większej uwagi do jakości odbioru programu radiowego, wychodząc z założenia, że słuchacz powinien być zadowolony, iż w ogóle coś słyszy z głośnika.
Istnieje prosty i bardzo skuteczny sposób na stwierdzenie wycieków różnych płynów z urządzeń samochodowych i wstępne zlokalizowanie miejsca ich powstawania. Jest nim ustawienie samochodu na rozłożonych na podłodze lub jezdni arkuszach papieru, w ostateczności na starych gazetach.
Choć konstrukcyjnie są bardzo proste, silniki dwusuwowe powstały znacznie później, niż pierwsze samochody. Powód ich powstania był bardzo prozaiczny: do różnych urządzeń potrzebny był silnik łatwy w obsłudze i tani, a przy tym lekki, aby można go było zastosować wszędzie tam, gdzie zachodziła konieczność ograniczenia masy urządzenia napędzającego.
Układ hamulcowy pojazdu należy, obok kierowniczego, do najbardziej odpowiedzialnych za bezpieczeństwo. Dlatego należy jak najszybciej usuwać zauważone usterki, nawet najdrobniejsze, a także wymieniać w porę klocki lub szczęki hamulcowe oraz sprawdzać przynajmniej raz na rok stan przewodów hamulcowych, zwłaszcza elastycznych.
Trudności w zdobyciu oryginalnych części do pojazdów zabytkowych powodują, że właściciele oldtimerów muszą wykazywać się iście detektywistycznymi talentami w ich zdobywaniu i nie mniej mistrzowskimi talentami wynalazczymi, pozwalającymi znajdujące się w sprzedaży części i podzespoły tak przerabiać, aby mogły być użyte zamiast części oryginalnych.
Prace przy pojazdach zabytkowych są ze swojej natury inne, niż prace przy współcześnie produkowanych samochodach i motocyklach. Przyczyną są inne, często dziś nie spotykane rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne.
Polska jest jednym z nielicznych krajów z nierozwiązywalnym problemem części zamiennych do pojazdów. Kiedyś brakowało ich do aktualnie produkowanych, dziś – do zabytkowych oldtimerów.
W starych, długo nie eksploatowanych oldtimerach najwięcej snu z oczu użytkowników spędzają drobne i niespodziewanie pojawiające się usterki, chwilowo utrudniające lub uniemożliwiające jazdę. Najczęstszą jest stałe zanieczyszczanie się dysz w gaźnikach i filtrów paliwa. Oto jak go oczyścić w aucie zabytkowym.
Cewka zapłonowa należy do najważniejszych elementów osprzętu silnika, nie tylko w aucie zabytkowym. Od poprawności jej pracy zależy zarówno łatwość rozruchu silnika zimnego ja i jego praca w normalnych warunkach eksploatacyjnych, co wiąże się także z ekonomią użytkowania naszego oldtimera.
Typowa cewka zapłonowa jest autotransformatorem z wydzielonym fragmentem uzwojenia, wykonanym znacznie grubszym drutem nawojowym, niż reszta. Uzwojenie to jest niskonapięciowe, czyli to, które podłącza się do aparatu zapłonowego, a ściślej – do styków przerywacza lub odpowiednich wyprowadzeń modułu elektronicznego.
Bez rozrusznika można jeździć, choć jest to dość kłopotliwe i mało przyjemne. Dlatego warto wykryć jego usterki i w miarę możliwości je usunąć. Oto jak to zrobić w aucie zabytkowym, z prostą instalacją rozruchową.
Elektromagnetyczny wyłącznik rozrusznika jest przede wszystkim przekaźnikiem o bardzo dużej obciążalności styków, oraz elektromagnesem, który steruje ruchami posuwisto-zwrotnymi zębnika, przenoszącego napęd z rozrusznika na wieniec zębaty koła zamachowego i przez nie na wał korbowy silnika.
Wadliwej pracy prądnicy prądu stałego towarzyszą typowe, łatwe do rozpoznania objawy. Oto wykaz wszystkich objawów złej pracy prądnicy prądu stałego, łącznie z opisami uszkodzeń, które są z nimi związane.
Prądnice prądu stałego, jakie stosowano w samochodach w czasach, gdy alternatory były nieznane lub zbyt drogie dla aut popularnych, wymagały dodatkowego osprzętu, jakim był regulator napięcia, różniący się znacznie od regulatorów, używanych z alternatorami.
W niektórych, na szczęście nielicznych przypadkach zbadanie diod alternatora omomierzem lub próbnikiem żarówkowym nie jest możliwe. Wówczas trzeba je zbadać pod normalnym obciążeniem.
Układy zapłonowe, przed zastosowaniem w nich zdobyczy przemysłu elektronicznego, składały się z kilku zaledwie elementów. Dzięki temu ich naprawa była bardzo szybka i nieskomplikowana. Polegała głównie na wymianie uszkodzonych części na nowe.
Po stwierdzeniu, że przyczyna słabego ładowania akumulatora lub zupełny jego brak leży po stronie prądnicy, należy odszukać i usunąć występujące w niej usterki.
Po stwierdzeniu, że alternator nie wytwarza pełnej mocy, zgodnej z jego danymi technicznymi (zwykle jest to co najmniej 40 A, czyli około 500 W), należy znaleźć i usunąć przyczynę niedomagania.
W domowych warunkach zbadanie cewek twornika pod kątem zwartych zwojów, czyli zwarć międzyzwojowych nie jest proste, ale możliwe do wykonania.
Zwarte zwoje w uzwojeniach transformatorów, silników elektrycznych i prądnic są prawdziwą zmorą ich użytkowników i serwisantów. Tymczasem istnieją proste metody na ich wykrycie.
Prądnice samochodowe są zespołami, odpowiedzialnymi za dostarczenie do instalacji elektrycznej pojazdu odpowiedniej ilości energii, zdolnej do zasilenia wszystkich odbiorników i doładowywania akumulatora.
Alternatory, choć o wiele bardziej niezawodne od prądnic, też czasem ulegają awariom. Większość z nich wynika z naturalnego zużycia części takich jak węglowe szczotki albo łożyska.
Nawet najlepszy akumulator, wyprodukowany przez renomowaną firmę, nie zapewni dostatecznie łatwego rozruchu silnika, jeżeli nie będzie on dobrze współpracował z instalacją elektryczną pojazdu.
Konstruktorzy samochodów od chwili stworzenia pierwszego pojazdu, napędzanego bezpośrednio energią cieplną bez zamiany jej na parę wodną aż do ostatnich czasów stosowali w tworzonych przez siebie konstrukcjach przeróżne rozwiązania techniczne.