| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Pułapki w umowach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej

Pułapki w umowach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej

Nie ma jednolitych definicji triggerów, czyli klauzul określających zakres czasowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, dlatego należy dokładnie analizować umowy przy zmianie ubezpieczyciela. Może się bowiem zdarzyć, że pewien okres nie będzie objęty ochroną lub przeciwnie - opłaca się składki za podwójną ochronę w tym samym czasie.

Obowiązkowe limity za niskie
 
Oprócz niejednoznaczności pojęć, problemy z realnością ochrony ubezpieczeniowej rodzą też niskie sumy gwarancyjne na polisach obowiązkowych oraz zastosowanie tzw. agregatu, czyli wyznaczania limitów wypłat w odniesieniu do jednego zdarzenia lub wszystkich zdarzeń w okresie ubezpieczenia. Jak widać z naszego zestawienia, większość z obowiązkowych ubezpieczeń jest zawierana na stosunkowo niskie sumy gwarancyjne. Do tego, z niewiadomych przyczyn, nawet w ryzykach o podobnym charakterze niektóre limity obowiązują na jedno zdarzenie, a niektóre na jedno i wszystkie zdarzenia. Na przykład radcowie prawni mają limit 50 tys. euro na zdarzenie, ale już notariusze 50 tys. euro na jedno i wszystkie zdarzenia. Jeszcze lepiej to widać szczególnie na przykładzie ostatnich zmian w zakresie ubezpieczeń OC dla placówek medycznych i lekarzy. Obecnie mamy dwa rozporządzenia ministra finansów określającego podstawowe warunki takich ubezpieczeń. Pierwsze - z 23 grudnia 2004 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu przyjmującego zamówienie na świadczenia zdrowotne (Dz.U. z 2004 r. nr 283, poz. 2825) i drugie - z 28 grudnia 2007 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej świadczeniodawcy udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2008 r. nr 3, poz. 10). W uproszczeniu to pierwsze odnosi się tylko do niepublicznych placówek i lekarzy prowadzących prywatne praktyki czy pielęgniarek. To drugie, wszystkich świadczących usługi opieki zdrowotnej, którzy mają podpisany kontrakt z NFZ. Oznacza to, że ta pierwsza grupa, jeśli będzie podpisywała umowy z NFZ, będzie musiała mieć dwie polisy. Warto jednak zwrócić uwagę, że to pierwsze rozporządzenie wprowadzało limity odpowiedzialności cywilnej na zdarzenie. Są one co prawda niewysokie, bo od 12 do 46,5 tys. euro, w zależności od rodzaju usługodawcy, ale za to każdy z poszkodowanych może liczyć na wypłatę takiej kwoty, bez względu na to, ile będzie zgłoszonych roszczeń wynikających z uchybienia powstałego w okresie ubezpieczenia. To drugie rozporządzenie wprowadza takie same sumy na zdarzenie, dla tych samych grup. Ale jednocześnie wyznacza maksymalny limit na wszystkie zdarzenia w okresie ubezpieczenia. Oznacza to, że np. ZOZ podpisujący umowę z NFZ będzie miał ochronę tylko do 275 tys. euro. Na maksymalne odszkodowanie 46,5 tys. euro będzie więc mogło liczyć tylko pięciu poszkodowanych, bo dla szóstego zostanie już tylko 42,5 tys. euro, a siódmy poszkodowany będzie musiał już dochodzić roszczeń bezpośrednio od szpitala. Przy długim okresie, w jakim mogą objawiać się skutki błędów medycznych i nieskończonym w tym przypadku okresie przedawnienia, może to być istotny problem dla poszkodowanych. Dodatkowo kluczowy może być brak precyzyjnej definicji zdarzania. Czy na przykład kobiety poparzone przy naświetlaniach wskutek błędnego ustawienia natężenia emisji promieni tego samego dnia, będą musiały podzielić między siebie 46,5 tys. euro, czy każdej będzie przysługiwała taka kwota, ale nie więcej niż 275 tys. euro łącznie (oczywiście jeśli takie odszkodowanie zostanie przyznane).
TERMINY PRZEDAWNIEŃ
2 lata - licząc od uzyskania pełnoletności - przedawnia się roszczenie osoby małoletniej o naprawienie szkody na osobie.
3 lata - po takim czasie przedawniają się roszczenia z tytułu szkód wyrządzonych czynem niedozwolonym lub wyrządzonych przez produkt niebezpieczny. Przy czym w tych dwóch ostatnich wypadkach bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się lub przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia.
10 lat - to maksymalny, obowiązujący w każdym przypadku okres przedawnienia roszczeń ze szkód innych niż na osobie, wyrządzonych czynem niedozwolonym (licząc od zdarzenia wyrządzającego szkodę) i przez produkt niebezpieczny (licząc od wprowadzenia do obrotu).
20 lat - od dnia popełnienia zbrodni lub występku, bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.
Bez limitu - w przypadku wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.
Powyższe terminy nie będą miały zastosowania w sytuacji gdy sam ubezpieczony w zakresie OC sam naprawił szkodę, a następnie zwraca się do swojego ubezpieczyciela o zwrot wypłaconych kwot. Wtedy będą miały zastosowanie ogólne zasady art. 819 par. 1 k.c. w związku z art. 120 k.c., co oznacza, że termin przedawnienia wynosi trzy lata od dnia, gdy świadczenie stało się wymagalne.
Podstawa prawna
- Kodeks cywilny: szkody wyrządzone czynem niedozwolonym, art. 449 - szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny, art. 819 - roszczenia z umowy ubezpieczenia.
WAŻNE
Przepisy normujące bieg przedawnienia mają bezwzględnie obowiązujący charakter, co oznacza, że zarówno sam okres przedawnienia, jak i początek jego biegu nie mogą być przedmiotem negocjacji czy innych ustaleń między stronami
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Rafał Mikołajewski

prawnik, doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »