| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Wszystko o wypowiadaniu umów o pracę

Wszystko o wypowiadaniu umów o pracę

W czasach kryzysu sprawą newralgiczną dla wielu firm staje się skuteczne i tanie przeprowadzenie zwolnień. Sprawna restrukturyzacja zatrudnienia pozwala bowiem na znaczne oszczędności nie tylko w wymiarze finansowym, ale również czasowym i organizacyjnym. Pracownik zwolniony zgodnie z prawem jest przecież mniej skory do odwoływania się do sądu i oszczędza tym samym pracodawcy licznych kłopotów.

Roszczenia pracownicze
 
Pracownik może w ciągu 7 dni wnieść od wypowiedzenia umowy o pracę odwołanie do sądu pracy. W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Sąd może nie uwzględnić żądania uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. Nie dotyczy to pracowników, o których mowa w art. 39 k.p. (ochrona przedemerytalna) i 177 k.p. (kobiety w ciąży), oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników, chyba że uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 411 k.p. (upadłość, likwidacja). W tym ostatnim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.
Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące - nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli umowę rozwiązano z osobą w okresie przedemerytalnym albo z pracownicą w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy; dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązano umowę z pracownikiem-ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego. Odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia pracownika, jeżeli w ciągu 7 dni od przywrócenia nie zgłosił on gotowości niezwłocznego podjęcia pracy, chyba że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych.
Jeżeli wypowiedzenie umowy na okres próbny nastąpiło z naruszeniem przepisów, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać. Jeżeli wypowiedzenie umowy na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy nastąpiło z naruszeniem przepisów, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące. Wskazane limity nie mają zastosowania w razie wypowiedzenia umowy pracownicy w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, albo pracownikowi-ojcu wychowującemu dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego.
PRZYKŁAD
Pracodawca zwolnił pracownika, jednak sąd nakazał przywrócenie do pracy na skutek uchybień formalnych (niedopełnienie obowiązku konsultacji). Pracodawca zwolnił jednak pracownika ponownie z tej samej przyczyny i jest to zgodne z prawem. Sąd przywrócił bowiem pracownika do pracy, nie wnikając w ocenę zasadności podstawy zwolnienia, a tylko zwrócił uwagę na niedochowanie wymagań formalnych. Przywrócenie do pracy jest swoistą reaktywacją umowy, która została rozwiązana na skutek wadliwego procesu wypowiedzenia. Nie oznacza to jednak, że stosunek pracy podlega jakiejś szczególnej ochronie. Pracownik jest ponownie zatrudniany, czerpie ze swego statusu wszelkie przywileje, ale i ponosi związane z zatrudnieniem ryzyko (m.in. należy tu możliwość wypowiedzenia umowy). Problemem może być oczywiście zastosowanie tej samej przyczyny, jednak należy przyjąć, że jest to zachowanie dopuszczalne. Wypowiedzenie nie jest przecież sankcją, a tylko normalnym rozwiązaniem umowy. W analizowanej sytuacji sąd nie badał w ogóle merytorycznej podstawy zwolnienia (np. jego przyczyny, o ile była to umowa na czas nieokreślony). Ewentualnie mógł zająć się tą sprawą jako okolicznością uboczną w uzasadnieniu, ale na takie twierdzenie mamy zbyt mało danych, a ponadto i tak główny tok rozumowania dotyczył formy zwolnienia5.
ZGODNIE Z PRAWEM
Art. 32-33 k.p.
Art. 32
§ 1. Każda ze stron może rozwiązać za wypowiedzeniem umowę o pracę zawartą na:
1) okres próbny,
2) (skreślony),
3) czas nieokreślony.
§ 2. Rozwiązanie umowy o pracę następuje z upływem okresu wypowiedzenia.
Art. 33
Przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy, strony mogą przewidzieć dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania tej umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Kłosowski

Prawnik, doradca podatkowy w Instytucie Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »