Polska spółka wysyła tymczasowo pracowników do Holandii. Ich zadaniem jest pakowanie i zabezpieczanie towaru do przewozu do Polski. W związku z tym spółka uważa, że taka działalność nie oznacza, że prowadzi zakład w rozumieniu art. 5 Konwencji między Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania (Dz.U. z 2003 r. nr 216, poz. 2120), ponieważ nie ma w drugim kraju nawet swojego biura. Minister finansów twierdził jednak, że podatnik wykonuje w Holandii działalność, którą można uznać za zakład, ponieważ nie jest to działalność pomocnicza ani przygotowawcza.
Sąd administracyjny przyznał rację podatnikowi. Organ podatkowy nie wziął bowiem pod uwagę, że we wniosku o interpretację skarżący określił, że podejmuje w Holandii czynności doraźne oraz nie posiada w drugim kraju biura ani filii. Aby uznać, że działalność spółki jest działalnością zakładu w rozumieniu przepisów konwencji między Polską a Holandią, organ podatkowy musiałby wykazać, że podatnik posiada w Holandii stałą siedzibę.
Sygn. akt III SA/Wa 509/08
Łukasz Zalewski
lukasz.zalewski@infor.pl