Znaczenie raportu tkwi nie w tym, że odsłania ciemne strony pracy na czarno, lecz wyzysk legalnych pracowników-imigrantów, którzy nie mogą wyegzekwować swoich praw.
Raport opisuje przypadek dwóch Polaków zwerbowanych w Polsce do pracy na budowie, którzy koszty ściągnięcia ich do pracy mieli zwrócić agencji po jej rozpoczęciu, ale po przyjeździe przenoszono ich z miejsca na miejsce, ściśle obserwowano, zmuszano do pracy od rana do nocy i w ogóle nie opłacano. Przy próbie ucieczki zostali pobici. Gdy udało im się ponownie zbiec, koczowali na lotnisku. I
nny Polak, pracujący w hotelu, przekonany jest o tym, że pracodawca na niego i kolegów sam złożył doniesienie do władz imigracyjnych, ponieważ miał już przygotowaną nową grupę pracowników, a poprzedniej nie chciał zapłacić wynagrodzenia za wykonaną pracę. Imigranci są systematycznie zmuszani do pracy w nadgodzinach, opłacani poniżej ustawowej stawki minimum i kierowani do zajęć niebezpiecznych dla zdrowia.
W tym kontekście raport wskazuje na sektor budowlany, przetwórstwo żywności, ogrodnictwo, pielęgniarstwo w domach opieki, hotelarstwo i gastronomię, pracę sezonową w rolnictwie.
Dokument opisuje też grupę pracowników z Europy Środkowowschodniej, którym skonfiskowano paszporty, w ich miejsce wydano fałszywe dokumenty tożsamości i zagrożono pobiciem w razie próby odejścia z pracy.
Innym oznajmiono, że przez rok będą pracowali bez wynagrodzenie po to, by odpracowali rzekome koszta zwerbowania ich. Pracownicy są zależni od pracodawcy zwłaszcza w sytuacji, gdy ich prawo do pracy wystawione jest na konkretną firmę, która zapewnia im również zakwaterowanie. Po utracie zatrudnienia np. w wyniku skarg na złe traktowanie, mogą być zmuszeni do wyjazdu z kraju.
Międzynarodowa Organizacja Pracy uznaje, iż praca ma charakter przymusowy, jeśli jest wykonywana pod groźbą kar fizycznych, zadenuncjowania na policji, spłaty długu, wycofania płacy, gdy pracownik nie ma swobody poruszania się i gdy zatrzymanie jego dokumentu tożsamości jest nieuzasadnione.