reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Finanse > Finanse domowe > Kredyty i pożyczki > Sąd Najwyższy sprawdzi umowy frankowe Deutsche Banku

Sąd Najwyższy sprawdzi umowy frankowe Deutsche Banku

Umowy denominowane do franka szwajcarskiego Deutsche Banku uchodzą wśród frankowiczów i prawników za jedne z najtrudniejszych do zaskarżenia. Wynika to z faktu, że linia orzecznicza na gruncie tych umów jest rozchwiana, a część sądów uważa, że po usunięciu postanowień odsyłających do tabel kursowych umowy te mogą pozostać w mocy jako wykonywane bezpośrednio w walucie CHF – tj. wypłacane w CHF i spłacane w CHF. Tak właśnie uznał Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawie I ACa 1406/19 oraz Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie V ACA 425/19. Teraz kredytobiorcy złożyli skargi kasacyjne od tych wyroków do Sądu Najwyższego, który może zająć się kompleksowo kredytami denominowanymi – gdyż obie skargi dotyczą szeregu istotnych zagadnień prawnych na gruncie umów denominowanych do waluty CHF.

Mec. Barbara Garlacz, która podjęła się reprezentowania kredytobiorców w obu sprawach przed Sądem Najwyższym uważa, że obie skargi są zasadne – a ponadto mogą być tymi, które posłużą Sądowi Najwyższemu do ujednolicenia orzecznictwa na gruncie spraw kredytów denominowanych.

„Oba sądy przede wszystkim w sposób nieprawidłowy zdefiniowały pojęcie przedmiotu głównego umowy w rozumieniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 na gruncie tych umów i uznały, że postanowienia odsyłające do tabel kursowych pojawiające się kilkukrotnie w umowach Deutsche Banku nie określają jej przedmiotu głównego, a także, że umowa bez nich może dalej obowiązywać. Ponadto oba sądy – usuwając z umowy przeliczenia według tabel kursowych – poszły dalej i usunęły cały warunek dotyczący wypłaty kredytu w walucie PLN i spłaty w walucie PLN uznając, że operacje te mogą być wykonywane we franku szwajcarskim. Jest to niedopuszczalna na gruncie art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 redukcja utrzymująca skuteczność umowy, która zmienia nie tylko sens i cel warunków dotyczących wypłaty i spłaty, ale także sens i cel samej umowy. TSUE w sprawie Santos C-70/17 oraz C-179/17 wypowiedział się przeciwko takiej redukcji. W skardze kasacyjnej podnieśliśmy także szereg specyficznych zarzutów wobec umów Deutsche Banku, które sądy I oraz II instancji powinny były uwzględnić z urzędu – nawet jeśli kredytobiorcy ich nie podnieśli. Całość naszej argumentacji podważa ważność umów Deutsche Banku” – komentuje mec. Barbara Garlacz.
Obie skargi kasacyjne obejmują m.in. następujące zagadnienia:

- czy odesłania do tabel kursowych na gruncie kredytów denominowanych to postanowienia określające przedmiot główny umów kredytów denominowanych;

- czy bez postanowień odsyłających do tabel kursowych umowa kredytu denominowanego może dalej obowiązywać – także przy uznaniu, że nie określają one przedmiotu głównego;

- czy system spłaty kredytu wiążący zmiany oprocentowania z okresem kredytowania jest zgodny z przepisami prawa bankowego;

- czy na gruncie kredytu denominowanego bank ma możliwość dowolnego określenia kwoty w walucie PLN oddawanej do dyspozycji kredytobiorcy na określony cel;

- która kwota tj. wskazana w umowie w walucie CHF czy oddawana do dyspozycji w walucie PLN jest kwotą oddawaną do dyspozycji kredytobiorcy na określony cel zgodnie z przepisami prawa bankowego;

- czy umowa kredytu denominowanego, która przy zmaterializowaniu się ryzyka różnic kursowych przy wypłacie kredytu, jest zgodna z celowych charakterem umowy kredytu tj. z naturą umowy kredytu.

„Do tej pory we wszystkich sprawach, w których przedstawiliśmy nasze zarzuty wobec umów Deutsche Banku, a które zakończyły się wyrokami, sądy zgadzały się z nami i uznawały nieważność tych umów. Wierzę, że Sąd Najwyższy także przyzna nam rację. Umowy Deutsche Banku są najbardziej nietransparentne w szczególności w zakresie mechanizmów, które przynoszą niekorzystne skutki finansowe w sytuacji konsumentów, a których konsument nie mógł dostrzec w dacie zawarcia umowy z uwagi na jej niejasną treść” – dodaje mec. Barbara Garlacz.

Do Sądu Najwyższego trafiła także skarga kasacyjna dotycząca kompleksowych zagadnień na gruncie umów kredytów waloryzowanych (I CSK 324/20), złożona także przez kancelarię mec. Barbary Garlacz. Jeśli Sąd Najwyższy na gruncie tej sprawy oraz na gruncie skarg kasacyjnych złożonych w sprawie umów Deutsche Banku podjąłby uchwały kompleksowo dotyczące zagadnień prawnych na gruncie obu rodzajów umów frankowych – to w ciągu 2 lat mogłaby się wykrystalizować ostateczna linia zarówno na kredyty waloryzowane, jak i denominowane.

http://kancelariagarlacz.pl/

reklama

Przydatne formularze online

Czytaj także

Data publikacji:

Autor:

Źródło:

Informacja prasowa

Zdjęcia

Umowy frankowe Deutsche Bank trafią pod lupę Sądu Najwyższego /fot. shutterstock
Umowy frankowe Deutsche Bank trafią pod lupę Sądu Najwyższego /fot. shutterstock

Barbara Garlacz
Barbara Garlacz

VAT 2021. Podatki część 239.90 zł
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama
reklama
reklama

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Aneta Frydrych

Aplikantka radcowska

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama