| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Moto > Jednoślad > Prawo > Hulajnoga elektryczna na chodniku – czy na pewno?

Hulajnoga elektryczna na chodniku – czy na pewno?

W prasie, ale i wśród przedstawicieli Policji panuje przekonanie, iż hulajnogą poruszać się można wyłącznie po chodniku, gdyż kierujący nią jest … pieszym, a hulajnoga nie jest pojazdem. Doszło nawet ostatnio do głośnej sprawy, gdy hulajnoga elektryczna potrąciła pieszą i ta ostatnia dostała mandat, prawdopodobnie za nagłą zmianę kierunku ruchu niezgodną z przepisami.

Prawo o ruchu drogowym a hulajnoga

Ustawa ta (z 20 czerwca 1997 r., Dz. U. z 2018 r., Nr 1990 ze zm., „PoRD”) milczy na temat hulajnogi. Czy to jednak oznacza, że nie reguluje jej sytuacji na drodze? Założenie takie sprzeczne jest z założeniem racjonalnego Ustawodawcy, zasadami tworzenia przepisów i przede wszystkim ich wykładni. Zdaniem przedstawiciela Biura Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji (por. „Hulaj dusza, piekła nie ma - miejskie hulajnogi poza prawem” – źródło: www.prawo.pl) hulajnoga nie jest pojazdem, w szczególności nie jest rowerem, lecz „urządzeniem wspomagającym ruch pieszego”, nie wolno po niej jeździć ścieżką rowerową, lecz należy poruszać się wyłącznie chodnikiem lub lewym poboczem drogi, jeżeli chodnika nie ma.

A jak powyższe poglądy prezentują się na tle przepisów PoRD?

Zgodnie z art. 2 pkt 31 tej ustawy pojazd to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane. Dodajmy, na co akurat Policja zwracała uwagę, że chodnik to także „droga” (art. 2 pkt 1), która poza tym składa się m.in. również z jezdni, czyli część drogi przeznaczonej do ruchu pojazdów; określenie to nie dotyczy torowisk wydzielonych z jezdni (art. 2 pkt 6).

Chodnik to z kolei część drogi przeznaczoną do ruchu pieszych, choć na warunkach określonych w art. 33 ust. 5 PoRD mogą się nim też poruszać kierujący rowerem – którzy jednak mają niekiedy problem z właściwym stosowaniem tego przepisu (szerzej patrz: „Rowerem po chodniku i pieszo po ścieżce rowerowej”). 

Konkludując: skoro uważa się, że hulajnoga może służyć do poruszania się po chodniku, to jak najbardziej jest ona pojazdem i niestety nie za bardzo wiadomo, dlaczego Policja uważa inaczej?

NOWOŚĆ na Infor.pl: Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej KUP TERAZ!

Polecamy: INFORLEX Ekspert

Wróćmy zatem do pojazdów, w związku z tym, że zaistniałe ostatnio kontrowersje obracają się wokół co raz bardziej popularnych hulajnóg elektrycznych, które mogą rozwijać – dzięki silnikowi – znaczne prędkości. Warto zwrócić na 3 kolejne definicje zawarte w poszczególnych punktach art. 2 PoRD:

32) pojazd silnikowy - pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru i pojazdu szynowego;

33) pojazd samochodowy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego;

34) pojazd wolnobieżny - pojazd silnikowy, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25 km/h, z wyłączeniem ciągnika rolniczego.

Te definicje mogą być niewystarczające dla zdefiniowania hulajnogi.

Dla porządku warto bowiem jeszcze wyjaśnić, czy hulajnoga jest rowerem, bo to akurat ma wpływ na możliwość poruszania się po ścieżce rowerowej lub pasie ruchu dla rowerów (to nie są tożsame pojęcia) i zdefiniowanie jako pojazd silnikowy lub nie. I tak rower to pojazd o szerokości nieprzekraczającej 0,9 m poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem; rower może być wyposażony w uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem o napięciu nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h (art. 2 pkt 47 PuRD), a wspomniany wyżej motorower to pojazd dwu- lub trójkołowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm3 lub w silnik elektryczny o mocy nie większej niż 4 kW, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h.

Z powyższych przepisów wynika, że: hulajnoga elektryczna jest nie jest pojazdem silnikowym, bo jest motorowerem.

Zasady poruszania się rowerów opisane zostały w powołanym wyżej tekście. Zresztą warto zwrócić uwagę, iż Policja wychodzi również z błędnego założenia (por. „Ścieżki rowerowe nie dla pieszych i rolkarzy” – źródło: www.prawo.pl), że piesi nie mogą się poruszać po ścieżkach rowerowych za wyjątkiem przechodzenia przez pasy, co jest niezgodne z art. 11 ust. 4 PoRD, który wprawdzie jako wyjątek, ale dopuszcza też inne sytuacje.

Z powyższych definicji wynika zatem, że z pewnością hulajnoga elektryczna nie jest rowerem, w tym takim z pomocniczym silnikiem elektrycznym – i tu należy się zgodzić z Policją i ekspertami. Może za to być uznana za motorower, jak słusznie stwierdza wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie o sygn. III K 302/15. Nigdzie w tej definicji nie ma stwierdzenia, że motorower musi mieć pedały. Te musi mieć tylko rower z pomocniczym silnikiem elektrycznym.

Nie można się ponadto zgodzić z poglądem („Gdzie można jeździć hulajnogą elektryczną? Nigdzie, ostatecznie po chodniku” – źródło: www.gazetawroclawska.pl), iż hulajnogi bez silnika nie mogą jeździć po pasach drogi wydzielonych dla rowerów – ewidentnie bowiem mieszczą się, jako poruszane siłą mieści jadącego – w definicji roweru. Nigdzie w tej definicji nie ma stwierdzenia, że rower bez silnika musi mieć pedały.

Powoduje to takie konsekwencje, ze osoba w wieku do 10 lat kierującą hulajnogą bez silnika pod opieką osoby dorosłej będzie pieszym. Utraci ten status natomiast w przypadku kierowania hulajnogą elektryczną.

Z kolei pieszy - osobę znajdującą się poza pojazdem na drodze i niewykonującą na niej robót lub czynności przewidzianych odrębnymi przepisami; za pieszego uważa się również osobę prowadzącą, ciągnącą lub pchającą rower, motorower, motocykl, wózek dziecięcy, podręczny lub inwalidzki, osobę poruszającą się w wózku inwalidzkim, a także osobę w wieku do 10 lat kierującą rowerem pod opieką osoby dorosłej (art. 2 pkt 18 PoRD). Osoba „na hulajnodze” zatem nie może być uznana za pieszego. Nie znajduje się, kierującym tym, bądź co bądź pojazdem, poza nim, choć go nie prowadzi. Faktem jest natomiast, że jako pieszy nie powinna sklasyfikowana osoba prowadząca (ale idąc: „prowadzenie” to nie „kierowanie” pojazdem) lub ciągnąca hulajnogę przy językowej wykładni zd. drugiego tego przepisu. taka jednak wykładnia byłaby chyba jednak kuriozalna i w drodze wykładni teleologicznej osoba tak powinna zostać uznana za pieszą.

Na zakończenie tego wątku rozważań należy zauważyć, że PoRD nie zna czegoś takiego jak „urządzenie wspomagające ruch pieszego”.

Konkludując: fakt, że słowo hulajnoga nie występuje w przepisach PoRD nie oznacza, że nie mieści się ona w jego przepisach i nie ma tu luki w prawie. Ustawodawca sformułował ww. definicje zgodnie z zasadami legislacji, w sposób pozwalający zakwalifikować hulajnogi, w tym elektryczne do określonych kategorii, co nie oznacza, że nie można zmodyfikować zasad ich poruszania wynikających z obecnych przepisów.

Czytaj także

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Regulski

analityk DM TMS Brokers

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »