| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Prawo > Windykacja > Upadłość > Prawo upadłościowe: kiedy warto powołać radę wierzycieli?

Prawo upadłościowe: kiedy warto powołać radę wierzycieli?

O interes wierzycieli w postępowaniu upadłościowym najlepiej mogą zadbać sami wierzyciele. Dlatego zarówno w upadłości likwidacyjnej jak i w upadłości układowej warto jest powołać radę wierzycieli.

Zmiana składu rady wierzycieli może być dokonywana również na wniosek wierzycieli uprawnionych do złożenia wniosku o powołanie rady (reprezentujących 1/5 ogólnej sumy wierzytelności). Jeżeli sędzia-komisarz nie uwzględni tego wniosku, musi go przedstawić zgromadzeniu wierzycieli, które może podjąć uchwałę o zmianie członka rady wierzycieli, jeżeli za wnioskiem opowiedzą się wierzyciele reprezentujący ponad połowę ogólnej sumy wierzytelności.

Jakie kompetencje ma rada?

Rada wierzycieli posiada kompetencje nadzorczo-kontrolne. Służy ona pomocą syndykowi, nadzorcy sądowemu lub zarządcy, kontroluje ich działalność, bada stan funduszy masy upadłości, udziela zezwolenia na dokonanie niektórych czynności oraz wyraża opinię na żądanie właściwych organów postępowania. Każdy członek rady indywidualnie, jak również cała rada, ma prawo przedstawić sędziemu-komisarzowi swoje uwagi dotyczące syndyka, nadzorcy sądowego lub zarządcy i zwrócić się do niego o ich odwołanie. Ponadto rada wierzycieli może żądać od syndyka, nadzorcy sądowego lub zarządcy wyjaśnień, a także badać księgi i dokumenty dotyczące upadłego.

Art. 206 ust. 1 p.u.i n. stanowi, że w postępowaniu obejmującym likwidację majątku upadłego zezwolenia rady wymaga:

  1. dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa przez syndyka, jeżeli ma trwać dłużej niż trzy miesiące od dnia ogłoszenia upadłości;
  2. odstąpienie od sprzedaży przedsiębiorstwa jako całości;
  3. sprzedaż praw i wierzytelności;
  4. zaciąganie pożyczek lub kredytów oraz obciążenie majątku upadłego ograniczonymi prawami rzeczowymi;
  5. wykonanie umowy wzajemnej zawartej przez upadłego albo odstąpienie od takiej umowy oraz wykonanie lub odstąpienie od umowy zawartej przez upadłego, do której stosuje się odpowiednio przepisy art. 98 i 99 p.u.i n.;
  6. uznanie, zrzeczenie się i zawarcie ugody co do roszczeń spornych oraz poddanie sporu rozstrzygnięciu sądu polubownego.

Zobacz: Czym zajmuje się syndyk?

Natomiast w przypadku postępowania z możliwością zawarcia układu (art. 206 ust. 11 p.u.i n.) zezwolenia rady wymaga:

  1. obciążenie przez upadłego albo zarządcę składników masy upadłości hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym i hipoteką morską w celu zabezpieczenia wierzytelności nieobjętej układem;
  2. obciążenie przez zarządcę składników masy innymi prawami;
  3. zaciąganie przez zarządcę kredytów i pożyczek.

Doktryna nie jest spójna co do kwalifikacji prawnej skutków nieuzyskania zgody rady wierzycieli na dokonanie określonej czynności przez syndyka lub zarządcę. Przeważa jednak pogląd, iż czynność dokonana bez zgody rady (czy też sędziego-komisarza) stanowi czynność nieważną, jeżeli nie będzie po jej dokonaniu potwierdzona przez radę czy odpowiednio sędziego komisarza.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Vaillant Sp. z o.o.

Producent kompletnych rozwiązań systemów grzewczych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »