| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Umowy > ABC umów > Niedozwolone postanowienia umowne – kto może wytoczyć powództwo?

Niedozwolone postanowienia umowne – kto może wytoczyć powództwo?

Podejmowaniu współpracy często towarzyszy umowa. Czasami jednak zdarza się, że zawiera ona postanowienia, które są niezgodne z prawem. Co robić, gdy wykryjemy nieprawidłowości?

Powództwo może ponadto wytoczyć zagraniczna organizacja wpisana na listę organizacji uprawnionych w państwach Unii Europejskiej do wszczęcia postępowania o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, jeżeli cel jej działania uzasadnia wystąpienie przez nią z takim żądaniem dotyczącym wzorców umów stosowanych w Polsce, zagrażających interesom konsumentów w państwie członkowskim, w którym organizacja ta ma swoją siedzibę.

Istnieją dwa rodzaje kontroli, a tym samym dwie grupy podmiotów uprawnionych do wytoczenia powództwa o uznanie postanowień wzorca umownego za niedozwolony.

  • Pierwszą grupę stanowią osoby, które rzeczywiście doznały szkody w związku z zastosowaniem takiego wzorca (kontrola incydentalna).
  • Drugi typ kontroli, tzw. abstrakcyjnej, czyli takiej, która jest oderwana od konkretnej sprawy, mogą wytoczyć wszystkie podmioty do tego uprawnione. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby w pierwszym przypadku również interweniowały osoby nie związane z zaistniałą szkodą, gdyż „mieszczą się” one w grupie osób, które według oferty pozwanego mogłyby zawrzeć z nim umowę zawierającą postanowienie, którego uznania za niedozwolone żąda się pozwem.

Zagadnienia personalne w przedmiocie postępowania przed sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów są przedmiotem licznych opracowań doktryny, jak również doczekały się wielu orzeczeń judykatury, np. Sądu Najwyższego - Izby Cywilnej, który w wyroku z dnia 20 stycznia 2011 r. (sygnatura: I CSK 218/2010) uznał, że postanowienia regulaminu, jako ustalonej przez jedną ze stron szczególnej postaci wzorca umowy (art. 384 § 1 k. c.), podlegają kontroli abstrakcyjnej (czyli oderwanej od konkretnej sprawy) w postępowaniu o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, wszczętym także przez podmiot niezwiązany umową z podmiotem posługującym się wzorcem. Kontrola owa może zostać przeprowadzona również w sytuacji, gdy dany wzorzec umowny jest wykorzystywany przez pozwanego, czyli funkcjonuje w obrocie, ale nie zdołał jeszcze wyrządzić szkody konkretnemu konsumentowi. W takim przypadku powództwo może wytoczyć każdy z uprawnionych przez przepisy podmiotów, jeżeli uzna, że dany wzorzec może być niedozwolony.

Na zakończenie tych rozważań warto wskazać na pewną istotną kwestię, którą jest okres wystąpienia z powództwem. To, że powództwo można wnieść w okresie, gdy kontrahent używa wzorca, który może zostać uznany za niedozwolony jest oczywiste. Przepisy idą jednak o krok dalej, przyznając uprawnienie do wystąpienia z żądaniem uznania postanowienia wzorca umowy za niedozwolone również wtedy, gdy pozwany zaniechał jego stosowania, jeżeli od tego zaniechania nie minęło sześć miesięcy. Chodzi bowiem nie tylko o sam fakt uznania wzorca za niedozwolony, ale również o definitywne usunięcie go z obrotu.

Polecamy: Co zrobić jeśli w naszej umowie znajduje się niedozwolona klauzula?

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Profesjonalizm & Pasja

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »