| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Umowy > ABC umów > Na czym polegają niedozwolone klauzule w umowach o świadczenie usług turystycznych?

Na czym polegają niedozwolone klauzule w umowach o świadczenie usług turystycznych?

Powszechną praktyką biur podróży jest posługiwanie się w relacjach z klientami nienegocjowalnymi wzorcami umów. Wzorce te powinny być zgodne z prawem i nie zawierać postanowień uznanych na niedopuszczalne. Zawartość rejestru niedozwolonych klauzul umownych jasno świadczy jednak o nagminnym wykorzystywaniu przez branżę turystyczną silniejszej pozycji przedsiębiorcy względem konsumenta.

Jako przykłady niedozwolonego ograniczania odpowiedzialności organizatora turystyki rejestr wskazuje na wyłączenie odpowiedzialności za: informacje zawarte w broszurach hotelowych, niesprawną klimatyzację w pokoju, naprawy czy remonty prowadzone przez hotele, szkody poniesione przez uczestników wskutek udziału w grach sportowych i innych imprezach organizowanych w trakcie pobytu czy straty powstałe w wyniku opóźnień związanych np. z zatorami na drodze.

Ustalenie czy organizator wycieczki ponosi odpowiedzialność za wymienione okoliczności zależy od konkretnej sytuacji i nie może zostać w sposób generalny ograniczone w umowie.

W rejestrze znajdują się także postanowienia uniemożliwiające klientowi odstąpienie od umowy bez ponoszenia dodatkowych kosztów w przypadku relatywnie niewielkiego wzrostu ceny (np. do 10%). Tymczasem zgodnie z art. 14 ust. 5 pkt 2 Ustawy o usługach turystycznych klient może w takim wypadku odstąpić od umowy za natychmiastowym zwrotem wszystkich wniesionych świadczeń i bez obowiązku zapłaty kary umownej.

Polecamy: Druki i formularze dla przedsiębiorcy

Inne postanowienia uznane za niedozwolone dotyczą terminu i sposobu składania przez klienta reklamacji oraz rozpatrzenia jej przez biuro podróży. Art. 16b ust. 3 na złożenie reklamacji przewiduje 30-dniowy termin liczony od dnia zakończenia imprezy. Organizator wyjazdu ma kolejne 30 dni na ustosunkowanie się na piśmie do zastrzeżeń klienta, jeśli zaś tego nie zrobi, przyjmuje się, że uznaje reklamację za zasadną (art. 16b ust. 5). Postanowienie umowne skracające termin na złożenie reklamacji lub wydłużające czas przewidziany na jej rozpatrzenie stanowią niedozwoloną klauzulę umowną.

Kluczowym z punktu widzenia konsumenta, który zawarł umowę z nieuczciwym przedsiębiorcą, jest fakt, że nie jest konieczna dosłowna zgodność budzącego wątpliwości postanowienia umowy z daną klauzulą wpisaną do rejestru, by uznać je za zakazane.

Czynnikiem przesądzającym o podobieństwie dwóch klauzul jest cel, któremu mają one służyć. Zgodnie z dotychczasową praktyką orzecznictwa zbieżność celów porównywalnie brzmiących klauzul przesądza o możliwości uznania ich za tożsame. Trafność tej interpretacji została potwierdzona przez Sad Najwyższy w uchwale z dnia 13.07.2006 r. (sygnatura akt III SZP 3/06).

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Marta Jeleń

Radca prawny LL.M.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »