| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Umowy > ABC umów > Timesharing a obowiązki przedsiębiorcy

Timesharing a obowiązki przedsiębiorcy

Timesharing to wprowadzony do prawa polskiego z dniem 9 grudnia 2000 r. rodzaj użytkowania jakie może być ustanowione na rzecz osoby fizycznej. W każdym przypadku nabywcą timesharingu jest osoba fizyczna, zawierająca umowę poza zakresem prowadzonej działalności gospodarczej. Drugą stroną umowy jest przedsiębiorca. Należy pamiętać, że w tym przypadku na przedsiębiorcy ciążą dodatkowe obowiązki.

Umowa timesharingu dotyczy sposobu korzystania z budynków tudzież pomieszczeń w celach turystycznych. Nabywca, za zryczałtowane wynagrodzenie płatnym przedsiębiorcy, uzyskuje prawo użytkowania danego obiektu przez określony czas w każdym roku, przez określoną liczbę lat (co najmniej na trzy lata).

Na podstawie ustawy z dnia 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw Kodeks cywilny, Kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece, nabywca timesharingu uzyskuje swoistą ochronę prawną, z kolei przedsiębiorca obarczony zostaje szczególnymi obowiązkami.

Obowiązki przedsiębiorcy:

  • przedsiębiorca jest obowiązany doręczyć osobie zainteresowanej zawarciem umowy timesharingu pisemny prospekt;
  • prospekt, o którym mowa powyżej powinien być sporządzony zgodnie z wolą osoby zainteresowanej w języku urzędowym państwa, w którym osoba ta ma miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej niż jeden język urzędowy, prospekt powinien być sporządzony w jednym z tych języków, wybranym przez osobę zainteresowaną. Jeżeli jednak nabywca ma miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, prospekt powinien być sporządzony co najmniej w języku polskim;
  • ogłoszenia, reklamy, cenniki i inne informacje dotyczące umowy, timesharingu powinny zawierać dane o sposobie uzyskania prospektu;
  • przedsiębiorca obowiązany jest doręczyć nabywcy dokument umowy bezpośrednio po jej zawarciu. Jeżeli język, w którym sporządzono umowę, nie jest językiem urzędowym państwa, w którym położony jest budynek lub pomieszczenie mieszkalne, przedsiębiorca powinien ponadto doręczyć nabywcy, sporządzone lub potwierdzone przez tłumacza przysięgłego, tłumaczenie umowy na język urzędowy tego państwa.

Porównaj: Jaki zapis warto zamieścić w umowie?

W jakiej formie powinna być zawarta umowa?

Umowa powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności, chyba że dla ustanowienia lub przeniesienia prawa, z którego wynika uprawnienie do korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego, zastrzeżona jest inna forma szczególna. Dodatkowo umowa powinna być sporządzona, zgodnie z wolą nabywcy, w języku urzędowym państwa, w którym osoba ta ma miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej niż jeden język urzędowy, umowa powinna być sporządzona w jednym z tych języków, wybranym przez nabywcę. Jeżeli jednak nabywca ma miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, umowa powinna być sporządzona co najmniej w języku polskim.

Polecamy serwis Samochód

Nabywcy co do zasady przysługuje prawo odstąpienia od umowy bez podania przyczyny w terminie dziesięciu dni od doręczenia mu dokumentu umowy. Prawo to nabywca realizuje przez złożenie przedsiębiorcy pisemnego oświadczenia woli o odstąpieniu od umowy.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Małopolski Instytut Studiów Podatkowych

Doradztwo podatkowe, rachunkowość, audyt, obsługa i pomoc w trakcie postępowań z organami podatkowymi

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »