| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Spółki > Forma notarialna w kodeksie spółek handlowych

Forma notarialna w kodeksie spółek handlowych

Jakie możemy wyróżnić formy notarialne wymagane przez k.s.h.? Dla jakich czynności są one wymagane?


Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369 z późn.zm.) czynności notarialne dokonywane przez notariusza mają formę notarialną. Formę tę nosi zatem każdy dokument pisemny sporządzony przez notariusza zgodnie z prawem (art. 2 prawa notarialnego). Błędne jest więc utożsamianie formy aktu notarialnego z formą notarialną. Akt notarialny jest bowiem jedną z możliwych form notarialnych.

Notariusz wykonuje zawód zaufania publicznego. Czynności dokonywane w formie notarialnej cechuje zatem pewien poziom bezpieczeństwa w obrocie. Dlatego w trosce o bezpieczeństwo obrotu prawnego ustawodawca zastrzega dla niektórych czynności formę notarialną.

Już na tle kodeksu spółek handlowych wypada zauważyć, iż czynności, dla których ustawa wymaga formy notarialnej, są liczne i nie sposób ich wyczerpująco omówić w ramach jednego artykułu.

Spośród form notarialnych wymaganych przez kodeks spółek handlowych w pierwszym rzędzie możemy wyróżnić formę pisma z podpisem notarialnie poświadczonym. Forma ta jest wymagana w przypadku: gdy wszystkie udziały w spółce z o.o. przysługują jedynemu wspólnikowi albo jedynemu wspólnikowi i spółce, dla oświadczenia woli takiego wspólnika składanego spółce w sprawach przekraczających zakres zwykłych czynności spółki (art. 173 § 2 k.s.h., analogicznie w odniesieniu do spółki akcyjnej art. 303 § 3 k.s.h). Forma ta jest także wymagana dla zbycia udziału w spółce z o.o. (art. 180 k.s.h.), ustanowienia użytkowania na udziale w spółce z o.o. (art. 265 § 3 k.c. w zw. z art. 180 k.s.h.) oraz ustanowienia zastawu na udziale w spółce z o.o. (art. 329 § 1 k.s.h. w zw. z art. 180 k.s.h.).

Artykuł 85 prawa notarialnego stanowi, że notariusz stwierdza tożsamość osoby biorącej udział w czynności notarialnej. Stwierdzenie to powinno nastąpić na podstawie prawem przewidzianych dokumentów, a w braku dokumentów - w sposób wyłączający wszelką wątpliwość co do określenia tożsamości tej osoby. Sposób stwierdzenia tożsamości notariusz określa w sporządzanym dokumencie. Istotne jest, aby notariusz stwierdził tożsamość danej osoby z należytą starannością wymaganą od osoby zaufania publicznego. Poświadczane podpisy są składane w obecności notariusza, podobnie jak podpisy na aktach notarialnych. Jeżeli podpis na poświadczonym dokumencie nie był złożony w obecności notariusza, osoby lub osoba, która dokument podpisała, powinna uznać podpis za własnoręczny, co również powinno być stwierdzone w poświadczeniu (art. 88 prawa notarialnego). Osoba ta musi zatem stawić się przed notariuszem i stwierdzić, iż podpis na okazanym notariuszowi dokumencie jest jej podpisem. Dopiero od momentu poświadczenia własnoręczności podpisu przez notariusza dokument ten uzyskuje wymaganą przez ustawę formę pisemną z podpisem notarialnie poświadczonym. Z tym więc momentem uzyska dopiero skuteczność oświadczenie, dla którego ustawa wymaga tej formy, przykładowo umowa zbycia udziału w spółce z o.o. Forma ta eliminuje ryzyko, że podpisujący zaprzeczy złożeniu podpisu1. Z ustalenia, czyj jest to podpis, wynika bowiem, że dany zespół znaków ręcznych został złożony pod oświadczeniem w charakterze podpisu przez określoną osobę. W ten sposób zostaje zagwarantowane bezpieczeństwo obrotu. W przypadku notarialnego poświadczenia podpisu fakt odręcznego złożenia podpisu na dokumencie przez daną osobę zostaje objęty poświadczeniem notarialnym i ma charakter dokumentu urzędowego.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Katarzyna Szeliga

Księgowa - specjalistka w zakładaniu spółek na Cyprze.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »