| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Podwójne karanie za niepłacenie składek

Podwójne karanie za niepłacenie składek

Płatnik, który nie opłaca składek na ubezpieczenia społeczne, może zostać za to ukarany zarówno w postępowaniu przed ZUS, jak i w postępowaniu przed sądem. Takie podwójne karanie za ten sam czyn Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodne z Konstytucją RP.

W interesie publicznym jest zatem to, aby dać czas ustawodawcy na stosowne zmiany i dlatego Trybunał odroczył utratę mocy obowiązującej zakwestionowanych przepisów na okres 18 miesięcy od dnia publikacji wyroku. Chodzi o to, aby zapobiec powstaniu stanu prawnego, w którym naruszenie przez płatnika będącego osobą fizyczną obowiązku należytego opłacania składek na ubezpieczenia społeczne lub innych składek pobieranych przez ZUS nie byłoby zagrożone jakąkolwiek sankcją. W okresie odroczenia ustawodawca powinien dokonać takiej zmiany stanu prawnego, aby - gwarantując za pomocą odpowiednich sankcji rzetelne wywiązywanie się przez płatników z obowiązku opłacania składek - wyeliminować niekonstytucyjny mechanizm podwójnego karania za ten sam czyn.

Bardzo ważną kwestią jest to, jak i czy w ogóle powinny być stosowane zakwestionowane przez Trybunał Konstytucyjny przepisy. Trzeba wiedzieć, że w innych przypadkach, w których określony przepis był uznawany za niekonstytucyjny, ale jednocześnie orzekano odroczenie w czasie utraty jego mocy obowiązującej, sądy wielokrotnie uznawały za uzasadnione zaniechanie stosowania niekonstytucyjnych przepisów (tak np.: WSA we Wrocławiu w wyroku z 10 grudnia 2009r., IV SA/Wr 470/09; NSA w Warszawie w wyroku z 7 stycznia 2010r., I FSK 1991/08). Okoliczność, że niekonstytucyjny przepis nadal obowiązuje, nie oznacza bowiem bezwzględnego obowiązku jego stosowania. To orzecznictwo pozwala sądom w praktyce na możliwość rozważenia tych samych wartości konstytucyjnych, które były podstawą rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie, w której stan faktyczny jest zbliżony lub niemal identyczny.

Z taką linią orzecznictwa powinien się liczyć Zakład Ubezpieczeń Społecznych w tych wszystkich przypadkach, w których zdecydowałby się nadal na stosowanie art. 24 ust. 1 u.s.u.s. i na tej podstawie wymierzałby opłaty dodatkowe. Od decyzji ZUS przysługuje odwołanie do sądu (art. 83 ust. 2 u.s.u.s.), który może uznać niedopuszczalność stosowania niekonstytucyjnego przepisu i uchylić zaskarżoną decyzję.

Sebastian Kowalski

sędzia Sądu Rejonowego w Wałbrzych

 

Podstawa prawna:

• art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

• art. 218 Kodeksu karnego,

• art. 98 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 24 ust. 1 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (DzU z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.)

Orzecznictwo:

• wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2010 r. (P 29/09, DzU nr 225, poz. 1474),

• wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 10 grudnia 2009 r. (IV SA/Wr 470/09, niepubl.),

• wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 stycznia 2010 r. (I FSK 1991/08, niepubl.).

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Perfecta

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »