| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Ulga na złe długi

Ulga na złe długi

Przedsiębiorca może odzyskać VAT z niezapłaconej przez kontrahenta faktury korzystając ze zmodyfikowanej w grudniu 2008 r. ulgi na „złe długi”. Regulacja ta uprawnia podatnika, po spełnieniu określonych w niej warunków, do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku związane z nieściągalnymi wierzytelnościami.

PRZYKŁAD

Firma chce skorzystać z ulgi na „złe długi”. Czy może przesłać do urzędu skarbowego zawiadomienie o skorzystaniu z ulgi zawierające dane w kwotach łącznych, bez podawania kwot poszczególnych wierzytelności, tj. kwotę netto, kwotę VAT oraz kwotę wraz z VAT łącznie ze wskazaniem, w jakiej pozycji deklaracji VAT-7 zostały uwzględnione korygowane kwoty?

Zgodnie z art. 89a ust. 5 ustawy o VAT podatnik obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty podatku należnego, zawiadomić o korekcie właściwy dla podatnika urząd skarbowy wraz z podaniem kwot korekty podatku należnego. Firma nie może posłużyć się danymi w kwotach łącznych, bez rozbijania na wartość poszczególnych wierzytelności I nie jest wystarczające, aby w zawiadomieniu wskazała tylko kwotę netto, kwotę VAT oraz kwotę wraz z VAT łącznie ze wskazaniem, w jakiej pozycji deklaracji VAT-7 zostały uwzględnione korygowane kwoty. W zawiadomieniu, o którym mowa w art. 89a ust. 5 ustawy o VAT, należy podać informację o kwotach korekty podatku należnego. Wskazany przepis nie przewiduje możliwości łącznego podania kwot, lecz zakłada obowiązek podania wszystkich kwot korekty podatku należnego.

Zgodnie z interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 31 marca 2008 r., sygnatura: 1401/PV-I/4407/14-23/07/MJa, nakładając na wierzyciela przedmiotowy obowiązek powiadomienia, ustawodawca wskazał jednocześnie minimalny zakres danych, które powinny zostać ujęte w składanym do urzędu zawiadomieniu. W art. 89a ust. 5 ustawy o VAT mowa jest o podaniu kwot korekty podatku należnego. W omawianej regulacji ustawodawca nie posłużył się bowiem pojęciem „kwota korekty”, lecz zastosował liczbę mnogą, co wskazuje, że jeśli ustawodawca nakazał podanie kwot korekty, to nie mógł mieć na myśli łącznej kwoty korekty, aczkolwiek należy stwierdzić, iż nie ma przeszkód, żeby oprócz cząstkowych kwot korekty podać również ich łączną sumę.

1 stycznia 2007r. przestała obowiązywać VI dyrektywa VAT. W jej miejscu obowiązuje nowa dyrektywa 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE. L Nr 347, str. 1).

Dyrektywa VAT stanowi fundament, na bazie którego opracowane są krajowe przepisy dotyczące VAT. W razie niezgodności przepisów krajowych o VAT z prawem wspólnotowym podatnicy mogą stosować bezpośrednio korzystniejsze dla nich przepisy dyrektywy z pominięciem niezgodnych z prawem wspólnotowym przepisów krajowych.

Na marginesie można zauważyć, że 13 lipca 2010 r. Rada Europejska przyjęła dyrektywę zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE o podatku od wartości dodanej w odniesieniu do reguł fakturowania mającą zmniejszyć wymagania stawiane procesowi wystawiania faktur VAT, ze szczególnym uwzględnieniem faktur elektronicznych. Dyrektywa 112 nie reguluje zagadnienia dotyczącego ulgi na „złe długi”. Stanowi jedynie, że w przypadku odmowy albo braku zapłaty za dostarczony towar/wykonaną usługę podstawa opodatkowania danej transakcji powinna zostać do celów opodatkowania VAT stosownie obniżona. Jednocześnie dyrektywa dopuszcza możliwość dokonania korekty odliczenia podatku naliczonego, dokonanego pierwotnie przez nabywcę, w sytuacji gdy nie uregulował on należności za dostarczony mu towaru lub wykonaną na jego rzecz usługę.

Wstępne odliczenie podlega korekcie, jeżeli jego kwota jest wyższa lub niższa od kwoty odliczenia przysługującej podatnikowi.

Korekta jest dokonywana w szczególności, w przypadku gdy po złożeniu deklaracji VAT nastąpi zmiana czynników uwzględnianych przy określaniu kwoty odliczenia, na przykład w przypadku anulowania zakupów lub uzyskania obniżek ceny. Korekta nie jest dokonywana w przypadkach transakcji w całości lub częściowo niezapłaconych, w przypadku należycie udokumentowanego lub potwierdzonego zniszczenia, zagubienia lub kradzieży własności oraz w przypadku towarów przeznaczonych do przekazywania jako prezenty o małej wartości i próbki. Państwa członkowskie mogą jednak wymagać dokonania korekty w przypadku transakcji całkowicie lub częściowo niezapłaconych oraz w przypadku kradzieży (art. 184-185).

Liczne wątpliwości dotyczące możliwości skorzystania z ulgi na „złe długi” dotyczą sytuacji, w której przedsiębiorca ubezpieczy wierzytelności wynikłe z prowadzonej działalności gospodarczej i otrzyma z tego tytułu odszkodowanie.

PRZYKŁAD

Firma ubezpieczyła swoje wierzytelności z tytułu dokonywanych dostaw w towarzystwie ubezpieczeniowym. Jeden z kontrahentów nie zapłacił za towar w terminie. Towarzystwo ubezpieczeniowe wypłaciło firmie odszkodowanie. Czy firma może skorzystać z ulgi na „złe długi” w stosunku do tego kontrahenta?

W umowach ubezpieczeniowych najczęściej zawarty jest zapis dotyczący regresu ubezpieczeniowego. Zgodnie z art. 828 k.c. z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania - chyba że strony uzgodniły inaczej. Jeżeli ubezpieczyciel pokrył tylko część szkody, ubezpieczającemu przysługuje co do pozostałej części pierwszeństwo zaspokojenia przed roszczeniem ubezpieczyciela.

Zastosowanie w umowie ubezpieczenia prawa regresu wyłącza prawo do skorzystania z ulgi na „złe długi”, ponieważ roszczenie ubezpieczającego w stosunku do jego dłużników przechodzi z mocy prawa na zakład ubezpieczeń. Natomiast w art. 89a ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT zapisano, że warunkiem skorzystania z ulgi na „złe długi” jest, aby wierzytelność nie została zbyta.

Przejście na zakład ubezpieczeniowy roszczenia ubezpieczającego w stosunku do jego dłużnika jest de facto zbyciem wierzytelności z mocy prawa. A zatem należy uznać, iż w tym przypadku nie jest spełniony warunek wskazany w art. 89a ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT.

Natomiast jeśli strony nie zawrą w umowie ubezpieczeniowej prawa regresu, wtedy wierzyciel może skorzystać z ulgi na „złe długi”, gdyż w tym przypadku warunek z art. 89a ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT będzie zachowany.

Urszula Krzemińska 

Podstawa prawna:

• ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn.zm.),

• ustawa z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (j.t. Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 z późn.zm.).

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Mikołaj Lech

prawnik, aplikant rzecznikowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »