| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Ekwiwalent za pranie odzieży

Ekwiwalent za pranie odzieży

Pracodawca ma obowiązek zapewnić pranie i konserwację odzieży roboczej. Jeżeli nie jest w stanie tego zrobić – może obarczyć tym obowiązkiem pracownika. Musi wówczas wypłacić stosowny ekwiwalent pieniężny.


Na niektórych stanowiskach istnieje konieczność używania przez pracowników odzieży i obuwia roboczego. Pracownik zatrudniony na takim stanowisku ma obowiązek korzystać z odzieży roboczej. Jeżeli tych obowiązków nie będzie przestrzegał, to - niezależnie od odpowiedzialności porządkowej (z możliwością nałożenia kary pieniężnej włącznie) - nie może on domagać się wypłaty świadczeń tytułem szkody, jaką poniósł przez niekorzystanie z odzieży roboczej. Z drugiej strony pracodawca ma prawny obowiązek, wynikający z art. 2377 § 1 k.p., zapewnienia pracownikowi nieodpłatnie odzieży roboczej. Musi ona spełniać wymagania wskazane w Polskich Normach.

Przypadki, w których pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi bezpłatną odzież roboczą, wskazuje kodeks pracy.

Ma to miejsce w sytuacji, gdy:

1) odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu oraz

2) ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.

Wraz z zapewnieniem bezpłatnej odzieży pracodawca ma także obowiązek zapewnienia, aby odzież i obuwie robocze posiadały właściwości ochronne i użytkowe, zwłaszcza powinien zagwarantować pracownikowi pranie, konserwację, naprawę, odpylanie i odkażanie wszystkich elementów ubioru roboczego (art. 2379 § 2 k.p.). Sposób wykonania tego obowiązku może być różny.

PRZYKŁADY

1. Firma B., działająca w branży budowlanej, kupuje swoim pracownikom każdorazowo, przed rozpoczęciem pracy na kolejnej inwestycji, kompletne kombinezony robocze i obuwie. Z uwagi na obniżające się ceny odzieży i duży stopień zużycia firma zrezygnowała z każdorazowego prania i konserwacji odzieży.

2. Przedsiębiorstwo A., prowadzące warsztat samochodowy - autoryzowaną stację obsługi samochodów jednego z wielkich koncernów - zapewnia pracownikom po 2 komplety kombinezonów roboczych. Co tydzień, a w indywidualnych przypadkach także częściej, np. gdy wykonywane prace spowodowały znaczne zabrudzenia odzieży, pracownicy mają obowiązek zdania do kierownika serwisu zużytych ubiorów i pobrania nowych kompletów. Zużyta odzież przekazywana jest do pralni, z którą firma A. podpisała stosowną umowę. Wymiana całości odzieży, zgodnie z przepisami obowiązującymi w zakładzie pracy, następuje raz w roku.

Choć przepisy nakazują zapewnienie prania, nie oznacza to, że pracodawca ma obowiązek utrzymywania w zakładzie pracy maszyn pralniczych. Może, jak w powyższym przykładzie, zlecić wykonywanie konserwacji i prania odzieży specjalistycznemu przedsiębiorstwu.

Jeżeli pracodawca sam nie wykonuje obowiązków dotyczących prania lub konserwacji odzieży, może te czynności zlecić pracownikowi. W takim wypadku, zgodnie z art. 2379 § 3 k.p., czynności te mogą być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłacania przez pracodawcę ekwiwalentu pieniężnego w wysokości kosztów poniesionych przez pracownika.

Ekwiwalent ten powinien być de facto zwrotem kosztów prania, które poniósł pracownik. Należy uznać, że w przepisach płacowych raczej nie powinno się określać sztywno tych kwot (aczkolwiek wskazanie kwot maksymalnych takiego ekwiwalentu jest dopuszczalne), a wypłata powinna następować na podstawie udokumentowanych wydatków. Pracownik powinien być więc zobowiązany do przedłożenia faktury za pranie odzieży.

PRZYKŁAD

Maciej K., zatrudniony w firmie remontowo-budowlanej, otrzymał od pracodawcy komplet odzieży roboczej przed przystąpieniem do pracy. Po zakończeniu robót pracodawca poinformował pracownika o konieczności odświeżenia odzieży. Maciej K. oddał więc kompletny kombinezon roboczy do pralni. Ze względu na spory stopień zabrudzenia koszt prania wyniósł łącznie 80 zł. Pracodawca na podstawie rachunku z pralni wypłacił Maciejowi K. stosowną kwotę.

Podobna sytuacja ma również miejsce w przypadku pracowników używających, na podstawie art. 2377 § 2 k.p., własnej odzieży jako roboczej. W tym przypadku pracodawca ma obowiązek pokrywania kosztów konserwacji i prania tej odzieży, niezależnie od ekwiwalentu przysługującego pracownikowi za tę odzież (art. 2377 § 4 k.p.).

PRZYKŁAD

Janusz S., zatrudniony w warsztacie samochodowym, używa w pracy własnej odzieży jako ubioru roboczego. Pracodawca wypłacił mu ekwiwalent za odzież w wysokości 150 zł. Za konserwację i pranie odzieży również odpowiada pracownik - pracodawca jest małym przedsiębiorcą i nie może zapewnić pracownikom prania odzieży.

Janusz S. ze względu na duże zabrudzenia po jednej z napraw oddał swoją odzież do prania. Koszt prania wyniósł 55 zł i został udokumentowany fakturą. W tej sytuacji pracodawca obowiązany jest również do zwrotu 55 zł tytułem ekwiwalentu za pranie odzieży roboczej.

W jednym wypadku zabronione jest powierzanie pracownikowi samodzielnego prania odzieży.

Dotyczy to tych ubiorów lub obuwia, które w procesie pracy uległy skażeniu środkami chemicznymi, promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi. Ze względu na dużą szkodliwość takich zanieczyszczeń pracodawca obowiązany jest do przechowywania wyłącznie w miejscu przez niego wyznaczonym. Musi także sam zapewnić odkażanie, konserwację i pranie takiej odzieży.

Ponieważ ekwiwalent za pranie odzieży roboczej jest świadczeniem obowiązkowym, zastępującym świadczenie rzeczowe w postaci prania tejże odzieży, gwarantowanym przez pracodawcę, całość kwot otrzymywanych przez pracownika jest zwolniona z wszelkich danin publicznych.

I tak:

1) na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. Nr 161, poz. 1106 z późn.zm.) ekwiwalent za pranie odzieży nie stanowi podstawy wymiaru składek ZUS,

2) na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn.zm.) ekwiwalent jest zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Oznacza to, że całość kwoty wypłaconej pracownikowi, bez względu na jej wysokość, powinna być rozliczona odrębnie.

Michał Culepa 

Podstawa prawna:

• ustawa z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn.zm.),

ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn.zm.),

• rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. Nr 161, poz. 1106 z późn.zm.).

reklama

Autor:

Źródło:

Prawo Przedsiębiorcy

Zdjęcia


Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 2017 Komentarz54.90 zł

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

ratalnie.com

Ratalnie.com to marka należąca do Lloyd Financial. Jest odpowiedzią na zapotrzebowanie rynku na łatwo dostępne pożyczki gotówkowe opierające się na polskim kapitale.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »