| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Zgłoszenie wierzytelności po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej dłużnika

Zgłoszenie wierzytelności po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej dłużnika

Narastająca zła sytuacja finansowo-gospodarcza wielu przedsiębiorców powoduje zwiększanie się liczby podmiotów, w stosunku do których zostaje ogłoszona upadłość likwidacyjna. Dlatego wierzyciele, którzy chcą uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym i uzyskać chociaż częściowe zaspokojenie swoich roszczeń, winni dokonać formalnego zgłoszenia wierzytelności.

Natomiast - zgodnie z dyspozycją art. 242 p.u.n. - zgłoszenie wierzytelności podlega zwrotowi bez wezwania do jego uzupełnienia, jeżeli dokonuje go przedsiębiorca lub wierzyciel reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego lub adwokata, w razie wystąpienia jakichkolwiek braków formalnych, przy niespełnieniu wymagań zawartych w art. 239 i 240 p.u.n., lub też innych uchybień uniemożliwiających nadanie zgłoszeniu dalszego biegu.

Takie rozwiązanie ma za zadanie zdyscyplinować wierzycieli i przyśpieszyć postępowanie, ale należy zadać sobie pytanie, czy aż tak daleko posunięte sankcje winny być stosowane do wszystkich przedsiębiorców, zwłaszcza tych prowadzących drobną działalność gospodarczą i niekorzystających z obsługi prawnej.

Podsumowując, warto także wskazać, że w przypadku zwrotu zgłoszenia wierzytelności na skutek braków formalnych dopuszczalne jest ponowne jego wniesienie. Późniejsze zgłoszenie wierzytelności (ze względu na upływ wyznaczonych terminów) może stać się jednak zgłoszeniem opóźnionym, co pociągać będzie za sobą konieczność poniesienia przez wierzyciela dodatkowych kosztów (art. 235 p.u.n.).

Skutecznie zgłoszona wierzytelność podlega weryfikacji, czy jej istnienie znajduje potwierdzenie w dokumentacji prowadzonej przez upadłego albo we wpisach w księdze wieczystej lub rejestrach.

Ze względu na wskazany wyżej szczegółowy i szeroki zakres danych, jakie powinny znaleźć się w zgłoszeniu wierzytelności oraz negatywne konsekwencje ponoszone przez wierzyciela w przypadku zaniedbań o charakterze formalnym, warto - pomimo niejednokrotnie znacznego nakładu pracy - podjąć działania skierowane na sporządzenie rzetelnego i zupełnego pod względem warunków formalnych zgłoszenia wierzytelności.

Prawo upadłościowe i naprawcze wprowadza pewną grupę wierzytelności, co do których nie występuje obowiązek dokonania zgłoszenia, ale są one pomimo to uznawane na liście wierzytelności sporządzanej przez syndyka masy upadłości.

Ogólnie rzecz ujmując, istnienie i wysokość tych szczególnie traktowanych w procesie upadłościowym należności przysługujących danemu wierzycielowi, a niepodlegających zgłoszeniu, musi wynikać z niepozostawiających wątpliwości dokumentów przejętych przez syndyka od upadłego.

Aktualnie od zasady obligatoryjnego zgłoszenia wierzytelności istnieje kilka wyjątków, do których można zaliczyć:

1) należności wynikające ze stosunku pracy (art. 237 p.u.n.), potwierdzone danymi z dokumentacji kadrowo-płacowej upadłego;

2) należności Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w zakresie dokonanej wypłaty i zaspokojenia roszczeń przysługujących pracownikom upadłego (art. 238 p.u.n.);

3) potwierdzone dokumentami upadłego należności przysługujące wierzycielowi osobistemu upadłego, jeżeli są one jednocześnie zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką morską lub przez inny wpis w księdze wieczystej lub rejestrze okrętowym (art. 236 ust. 2 p.u.n.);

4) potwierdzone dokumentami upadłego należności przysługujące wierzycielowi rzeczowemu upadłego, jeżeli są one jednocześnie zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką morską na rzeczach wchodzących w skład masy upadłości, a wierzyciel chce dochodzić swoich roszczeń z przedmiotu zabezpieczenia (art. 236 ust. 3 p.u.n.);

5) długi masy upadłości, czyli wierzytelności powstałe po dniu ogłoszenia upadłości, winny być spłacane w sposób bieżący przez syndyka masy upadłości w miarę wpływu do masy upadłości stosownych sum, gdyż są one zdziałane właśnie na skutek czynności tego organu i stanowią koszty postępowania upadłościowego zaliczane do kategorii pierwszej (art. 342 i 343 p.u.n.). Z tych względów, podmiot stający się wierzycielem masy upadłości dopiero po dacie ogłoszenia upadłości nie jest zobowiązany, oprócz przekazania syndykowi odpowiednich rachunków lub faktur VAT, dokonywać pisemnego zgłoszenia wierzytelności dla otrzymania określonej płatności.

Warto również zaznaczyć, iż - mimo tak określonego uprzywilejowania niektórych roszczeń i wierzycieli - nic nie stoi na przeszkodzie w dokonaniu formalnego zgłoszenia (oprócz należności wymienionych wyżej w pkt. 5). Stanowisko takie ma uzasadnienie w fakcie, iż wielu dłużników w praktyce prowadzi dokumentację księgowo-podatkową w sposób nierzetelny, błędny i szczątkowy, co skutkuje tym, iż syndyk masy upadłości może nie posiadać kompletnych danych co do istnienia konkretnej wierzytelności, jej wysokości oraz przysługujących wierzycielowi zabezpieczeń.

Dlatego też - dla uniknięcia niejasności w toku zgłaszania wierzytelności oraz następnie w okresie sporządzania listy wierzytelności przez syndyka masy upadłości - służby finansowo-księgowe wierzyciela winny podjąć wszelkie czynności dla ustalenia aktualnego zadłużenia upadłego, zebrania wszelkich wymaganych dowodów istnienia wierzytelności (np. umów z dłużnikiem, faktur VAT, potwierdzeń sald księgowych itp.) oraz dokonania formalnego i prawidłowego zgłoszenia wierzytelności.

Z przeprowadzonej analizy wynika, że dokonanie zgłoszenia wierzytelności w stosunku do dłużnika, wobec którego ogłoszono upadłość likwidacyjną, ma bardzo istotne znaczenie dla służb księgowych wierzyciela. Nie chodzi przy tym tylko o fakt, iż zmienia się sytuacja podmiotu, który jest zobowiązany, ale zwłaszcza o okoliczność, że skuteczne dokonanie zgłoszenia wierzytelności pozwala wierzycielowi na pełne uczestniczenie w postępowaniu upadłościowym oraz umożliwia uzyskanie zaspokojenia z likwidowanego majątku dłużnika.

Dlatego też niezwłoczne działanie wierzyciela, po uzyskaniu informacji o ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej dłużnika, a także stałe monitorowanie kontrahentów (zwłaszcza tych, których zobowiązania są zagrożone brakiem realizacji) oraz rzetelne archiwizowanie dokumentacji jest jednym z podstawowych zadań służb księgowych wierzyciela.

Podsumowując, można mieć nadzieję, że powyższe opracowanie pozwoli na rozszerzenie zakresu informacji praktycznych związanych z pierwszą fazą postępowania upadłościowego, a także pomoże w sporządzaniu prawidłowych zgłoszeń wierzytelności, zwłaszcza przez drobnych przedsiębiorców nie korzystających z doradztwa wysoce wykwalifikowanych kancelarii prawnych.

Przykładowy wzór zgłoszenia wierzytelności

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Piotr Skorupa

radca prawny, Kancelaria Radcy Prawnego LEGIS, Kędzierzyn-Koźle

syndyk masy upadłości i tymczasowy nadzorca sądowy przy Sądzie Rejonowym w Opolu

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

tanie-ubezpieczenie.eu

Porównywarka ubezpieczeń

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »