| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Jaka forma zatrudnienia sezonowego jest najkorzystniejsza

Jaka forma zatrudnienia sezonowego jest najkorzystniejsza

Za pracę sezonową uważa się umownie pracę uzależnioną od pory roku, warunków atmosferycznych, która trwa przez określony czas. Pracownikiem sezonowym jest pracownik, który pracuje przy tego rodzaju pracach. Nie ma natomiast prawnie uregulowanej definicji pracy sezonowej.


Nie ma szczególnej formy zatrudnienia właściwej wyłącznie dla pracowników sezonowych. Dlatego takich pracowników można zatrudniać w sposób właściwy dla każdego innego rodzaju pracy, uwzględniając jedynie specyfikę pracy sezonowej.

Najkorzystniejszą dla przedsiębiorcy formą zatrudnienia osób przy pracach sezonowych jest zatrudnienie ich na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. umowy zlecenia lub umowy o dzieło.

Osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych nie są pracownikami. Nie przysługuje im zatem większość uprawnień pracowniczych, takich np. jak: prawo do urlopu wypoczynkowego, rekompensata za pracę w godzinach nadliczbowych, minimalne wynagrodzenie za pracę. Ponadto umowy zlecenia i o dzieło łatwo jest rozwiązać, ponieważ nie obowiązują ich żadne ustawowe okresy wypowiedzenia. Osobom pracującym na ich podstawie nie przysługują także żadne okresy ochronne przed zwolnieniem z pracy.

Zleceniobiorcom pracującym przy pracach sezonowych trzeba jednak zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, jeżeli pracują oni w miejscu wyznaczonym przez zleceniodawcę (art. 304 § 1 Kodeksu pracy). O tym, w jaki sposób zapewnić takie warunki pracy zleceniobiorcom w zakresie bhp, decyduje za każdym razem zleceniodawca. Zatem to zleceniodawca określa, przy jakim rodzaju wykonywanej pracy trzeba zapewnić zleceniobiorcom np. odzież roboczą oraz czy przeprowadzać dla tych osób szkolenie bhp lub badania lekarskie.

WAŻNE!

Osobom pracującym na umowy cywilnoprawne trzeba zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy.

W przypadku zatrudniania osób na umowy cywilnoprawne przedsiębiorca ma jednak wobec nich znacznie mniejsze uprawnienia kierownicze, niż gdyby zatrudnił pracowników sezonowych na umowy o pracę.

Z kosztowego punktu widzenia najmniejszym obciążeniem dla firmy jest zatrudnienie osoby na umowę o dzieło. Zatrudnienia na podstawie takiej umowy osoby „obcej” dla firmy (która nie jest jej pracownikiem) w ogóle nie należy zgłaszać do ZUS. Umowa o dzieło nie stanowi tytułu do objęcia ubezpieczeniami społecznymi ani ubezpieczeniem zdrowotnym, dlatego za wykonawcę tej umowy nie trzeba opłacać żadnych składek.

Zatrudnienie na umowę zlecenia jest zwykle mniej opłacalne niż zawieranie umów o dzieło. Tylko w ściśle określonych przypadkach praca na zlecenie jest zwolniona z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Zleceniobiorca nie podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych wtedy, gdy:

1) pracuje równocześnie w innej firmie na podstawie umowy o pracę i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia,

2) jest emerytem lub rencistą, który równocześnie pracuje w innej firmie na podstawie umowy o pracę - bez względu na wysokość wynagrodzenia z umowy o pracę,

3) wykonuje równocześnie pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą,

4) prowadzi własną działalność pozarolniczą lub współpracuje przy prowadzeniu takiej działalności.

W takiej sytuacji od zlecenia trzeba jednak opłacać składkę na ubezpieczenie zdrowotne, ale jest to koszt finansowany przez zleceniobiorcę.

PRZYKŁAD

Firma zatrudniła na podstawie umowy zlecenia osobę uprawnioną do renty z tytułu niezdolności do pracy. Osoba ta równocześnie pracuje w innej firmie na 1/4 etatu i zarabia 450 zł. Pomimo że z tytułu zatrudnienia osoba ta zarabia mniej, niż wynosi minimalne wynagrodzenie (1276 zł), od przychodów ze zlecenia nie ma obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Zleceniobiorca podlega wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu. Składka na to ubezpieczenie potrącana jest z jego wynagrodzenia brutto.

Najbardziej korzystne jest zawieranie umów zlecenia z uczniami i studentami, którzy nie ukończyli 26. roku życia. Jest to jedyna grupa zleceniobiorców wyłączona z kręgu osób obowiązkowo objętych ubezpieczeniami. Nie należy ich zgłaszać ani do ubezpieczeń społecznych, ani do ubezpieczenia zdrowotnego. Tym samym firma nie ponosi kosztów na składki od wypłacanego takiemu zleceniobiorcy przychodu w części finansowanej przez płatnika (na ubezpieczenia: emerytalne - 9,76% przychodu, rentowe - 4,5% przychodu oraz wypadkowe - w zależności od firmy między 0,67% a 3,33% przychodu).

Mniej korzystne niż praca na umowy cywilnoprawne jest dla przedsiębiorcy zatrudnienie do prac sezonowych pracowników tymczasowych. Muszą oni bowiem otrzymywać wynagrodzenie zbliżone do pensji pozostałych pracowników pracujących na takich samych lub podobnych stanowiskach w firmie, do której zostali wynajęci. Dodatkowo pracodawca musi zapłacić agencji pracy tymczasowej za wynajęcie pracowników tymczasowych. Powoduje to, że koszty pracy tymczasowej są wysokie.

PRZYKŁAD

Pracodawca wynajął z agencji pracy tymczasowej dwóch pracowników do pracy przy zbiorze agrestu i porzeczek. Przy tej pracy zatrudniony jest już jeden pracownik na umowę na czas określony. Otrzymuje on wynagrodzenie 1300 zł. Pracownicy tymczasowi muszą więc otrzymać wynagrodzenie zbliżone do wynagrodzenia tego pracownika. Dodatkowo agencja pobiera opłatę za ich wynajęcie - 1700 zł miesięcznie za wynajęcie jednego pracownika tymczasowego.

Zatrudniając pracowników tymczasowych do prac sezonowych, pracodawca może jednak zaoszczędzić, np. na kosztach związanych z rekrutacją pracowników. Ponosi je bowiem agencja pracy tymczasowej.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Smolińska-Wiśnioch

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »