| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Zdalny pracownik - zalety i wady

Zdalny pracownik - zalety i wady

Telepraca stworzyła pracodawcom szansę na obniżenie kosztów pracy i osiągnięcie znacznej poprawy wydajności. Pracownicy zaś korzystają z możliwości pracy w domu, dzięki czemu oszczędzają czas i pieniądze na przejazdy.


Nic dziwnego, że wzrasta liczba pracodawców i telepracowników zainteresowanych tą formą organizacji pracy. W obecnych czasach kryzysu w wielu przypadkach telepraca może okazać się koniecznością.

Telepraca jest nową formą organizacji pracy, a za twórcę pomysłu uważa się amerykańskiego fizyka Jacka M. Nillesa, którego - jak miliony innych Amerykanów - dotknęły skutki kryzysu paliwowego lat 70. ubiegłego stulecia. Obserwując wówczas problemy z dotarciem do miejsca pracy dziesiątków tysięcy pracowników i analizując koszty ponoszone zarówno przez pracowników, jak i pracodawców, a także przez społeczeństwo, zaproponował on, aby tam, gdzie jest to możliwe, zrezygnować z tradycyjnego porządku rzeczy i nie przemieszczać pracowników do pracy, a odwrotnie - pracę do pracowników, wykorzystując w tym celu technikę informacyjną. Nilles nazwał swój pomysł telecommuting, a w Polsce utrwaliła się nazwa telepraca. Dzięki niej pojawiła się nie tylko możliwość ograniczenia uciążliwości codziennych dojazdów do pracy po zatłoczonych ulicach miast, ale również szansa na obniżenia kosztów samej pracy, a także, co bardzo ważne w dobie globalnej konkurencji między firmami, na osiągnięcie znacznej poprawy wydajności pracy. Wkrótce też z możliwości, jakie daje telepraca (zwana również e-pracą lub e-Work) skorzystało wielu pracodawców i pracowników - w roku 2007 około 40 milionów pracowników w USA i podobna liczba w Unii Europejskiej. W Europie przodują kraje skandynawskie, a zwłaszcza Szwecja i Finlandia, gdzie z tej formy świadczenia pracy korzysta około 15 proc. wszystkich pracujących.

Definicji telepracy jest wiele. Pierwszą z nich sformułował twórca tej koncepcji J.M. Nilles, stwierdzając, że jest to „każdy rodzaj zastępowania podróży związanych z pracą - techniką informacyjną”, a w konsekwencji „przemieszczanie pracy do pracowników zamiast pracowników do pracy”.

Unia Europejska nie wypracowała wprawdzie, jak do tej pory, jednolitej obowiązującej wszystkie państwa członkowskie definicji telepracy, ale dostrzega jej rolę i znaczenie, o czym świadczy chociażby zapis w raporcie Komisji Europejskiej z 1994 r. pt. „Rozwój, konkurencyjność, zatrudnienie: wyzwania u progu XXI wieku”, w którym telepracę uznano za jeden z czterech głównych czynników umacniających gospodarkę europejską.

Dalszy krok w kierunku określenia, czym jest w istocie telepraca, uczyniono 16 lipca 2002 r., kiedy to partnerzy społeczni w UE (organizacje reprezentujące przedsiębiorców i związki zawodowe na szczeblu unijnym) po kilku latach negocjacji podpisali Porozumienie Ramowe w Sprawie Telepracy, w którym stwierdzono, że: „Telepraca jest formą organizacji i wykonywania pracy oraz wykorzystania technologii informatycznej w kontekście umowy o pracę lub stosunku pracy, w sytuacji gdy praca, która może być wykonywana w siedzibie pracodawcy, jest regularnie wykonywana poza firmą”. W porozumieniu tym określono również, kim jest telepracownik, stwierdzając, że „jest to osoba wykonująca telepracę w myśl powyższej definicji”.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Łukasz Ciołko

Ekspert Prawny Salomon Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »