| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Wewnętrzne finansowanie - jaką formę wybrać

Wewnętrzne finansowanie - jaką formę wybrać

Przedsiębiorcy nie mają wątpliwości, że często o wyborze formy dofinansowania spółki, a czasami nawet o dokonaniu jakiejkolwiek transakcji, przesądzają kwestie podatkowe. Warto poznać implikacje podatkowe wynikające z różnych form dokapitalizowania spółki i właściwie zaplanować przyszłe inwestycje.


Z uwagi na fakt, iż dopłaty wniesione do spółki nie są uznawane za przychód do celów podatkowych, analogicznie nie są kosztem uzyskania przychodu dopłaty wnoszone przez udziałowca. Z przywołanych regulacji wynika, że wolą ustawodawcy było, aby instytucja dopłat stanowiąca ważny sposób finansowania działalności spółki przez wspólników pozostała neutralna podatkowo (zarówno u wnoszących dopłaty wspólników, jak i w otrzymujących je spółkach).


Najwięcej problemów powstaje w przypadku ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu zbycia udziałów. Jeżeli jako dodatkowe wydatki na nabycie udziałów/akcji zostały wniesione dopłaty, powstaje pytanie, w jakiej wysokości ustalić koszty uzyskania przychodów przy zbyciu tych udziałów/akcji.


Wydawałoby się, że skoro dopłaty powiększają realnie majątek spółki, stanowią niewątpliwie element cenotwórczy. Jednakże fakt, iż dopłata stanowi element cenotwórczy, nie pozwala na tezę, iż stanowi ona wydatek będący kosztem uzyskania przychodu.


Brak jest zapisu, z którego wynikałoby, że niestanowiące kosztu uzyskania przychodu wniesione dopłaty stają się tym kosztem w sytuacji, gdy dochodzi do zbycia udziałów przez wspólnika przed dokonaniem zwrotu wniesionych dopłat. Z uwagi na fakt, iż ustawa o CIT takiej regulacji nie zawiera, to brak podstaw prawnych do uznania, że dopłaty wniesione do spółki na podstawie art. 177 i nast. k.s.h. stanowią wydatek na nabycie udziałów, podlegający - jako koszt uzyskania przychodu - odliczeniu przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia tych udziałów.


Kolejny problem dotyczy zwrotu dopłat. W sytuacji gdy dopłaty zostały wniesione przez udziałowca, który zbył swe udziały, zanim nastąpił zwrot dopłat (art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT nie uzależnia prawa do wyłączenia z przychodów zwróconych udziałowcom dopłat od tego, kto wniósł dopłaty, tj. obecni czy byli udziałowcy). Powołany przepis, stanowiąc o wyłączeniu z przychodów dla celów podatkowych „zwróconych udziałowcom (akcjonariuszom) dopłat wniesionych do spółki”, nie przesądza, iż wyłączenie to dotyczy jedynie dopłat zwróconych tym udziałowcom, którzy je wnieśli. Przepis art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT odnosi się również do takiego udziałowca spółki, który nabywając udziały, nabył związane z nimi prawa majątkowe, w tym zgodnie z art. 179 k.s.h. prawo do zwrotu dopłat.


Odnosząc się natomiast do różnic kursowych powstałych między dniem wniesienia a zwrotu dopłat należy stwierdzić, że o ile spółka gospodaruje dopłatami w sposób racjonalny, ekonomicznie uzasadniony, wówczas ujemne różnice kursowe mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Dariusz Mojecki Kancelaria Radcy Prawnego

Kompleksowa pomoc prawna dla przedsiębiorców

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »