Zwykło się mawiać, że czas to pieniądz… Wiele osób w pełni dostosowuje się do tej maksymy. W sumie nic w tym dziwnego, każdemu przedsiębiorcy zależy przecież na maksymalizowaniu osiąganego zysku. Niestety, czasami nadmierny pośpiech może być przyczyną różnego rodzaju kar pieniężnych. Najczęstszym przykładem popełnianych przez przedsiębiorców wykroczeń, jest nadmierna prędkość w kierowaniu samochodem służbowym, skutkująca ukaraniem kierowcy mandatem drogowym. Jego wysokość uzależniona jest od wagi popełnionego wykroczenia, ponadto warto zaznaczyć, że niejako w komplecie za najcięższe przewinienia na drodze podatnik może otrzymać pakiet tak zwanych punktów karnych. Jak zatem potraktować karę finansową w postaci mandatu otrzymanego podczas podróży na przykład na ważne spotkanie biznesowe? Czy poniesione w związku z tym wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Związek wydatku z przychodem

Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą starają się jak najwięcej ponoszonych przez nich wydatków zaliczać do kosztów podatkowych. Nic w tym dziwnego, ze względu na możliwość zoptymalizowania obciążenia podatkowego.

Należy jednak pamiętać, że koszty, które mogą zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu zostały uregulowane przepisami prawa podatkowego. W myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu mogą zostać uznane wydatki związane w sposób bezpośredni lub pośredni z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Należy jednak pamiętać, że wyjątek stanowią koszty wymienione w katalogu pozycji wyłączonych z możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych zawartego w wyżej wymienionej ustawie (art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, art. 16 ust. 1 ustawy o CIT).

Mandat drogowy nie stanowi kosztu podatkowego

Analizując powyższą definicję kosztu uzyskania przychodu stwierdzić należy, że nie ma przekonujących przesłanek pozwalających na zaliczenie mandatów drogowych otrzymanych przez przedsiębiorców w związku z odbywanymi podróżami służbowymi, do kosztów podatkowych. Teoretycznie można wykazać pośredni związek poniesionej kary finansowej z przychodem. Przedsiębiorca spieszył się przecież na spotkanie biznesowe, które zaowocuje w przyszłości powstaniem przychodu. Pamiętać jednak trzeba, że ustawodawca wyłączył kary i grzywny orzeczone w postępowaniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym i w sprawach o wykroczenia z kosztów uzyskania przychodów (por. np. art. 23 ust. 1 pkt 15 ustawy o PIT). Bez znaczenia jest tu próba umotywowania przyczyn przekroczenia przepisów ruchu drogowego za pomocą poczynienia odpowiednich założeń, zakładających że przedsiębiorca spieszył się na spotkanie biznesowe warunkujące przyszłe źródło przychodów, lub inne ważne dla jednostki gospodarczej sprawy.

Iwona Cackowska, księgowa Tax Care

Elżbieta Węcławik, Tax Care