| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Prawo > Przedsiębiorca w sądzie > Przed sądem > Dyskrecjonalna władza sędziego i prekluzja procesowa cz. I

Dyskrecjonalna władza sędziego i prekluzja procesowa cz. I

Przedsiębiorca jak każdy powód wytaczający powództwo – żądając udzielenia ochrony przez Sąd – jest uprawniony ale i zobowiązany wskazać i udowodnić okoliczności uzasadniające jego żądanie. Z jego punktu widzenia istotne znaczenie ma nie tylko to, jakie argumenty (twierdzenia i dowody na ich poparcie) będą istotne do wygrania sprawy ale także to w jakim momencie powinien je zaprezentować w sądzie.

Z analogiczną sytuacją mamy do czynienia w przypadku pozwanego.

Strona pozwana nie chcąc dopuścić do przegrania procesu powinna przedstawić twierdzenia i dowody wskazujące na bezzasadność wytoczonego powództwa.

Dlatego dla obu stron procesu istotne znaczenie ma moment kiedy mogą skutecznie prezentować swoje argumenty.

Nawet najbardziej przekonujące dowody mogą okazać się nieskuteczne jeżeli nie zostaną przedstawione w odpowiedniej fazie procesu.

Zgodnie z art. 13 § 2 k.p.c. przepisy o procesie stosuje się odpowiednio do innych rodzajów postępowań unormowanych w kodeksie postępowania cywilnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Zgodnie z regułą ogólną zawartą w art. 217 § 1 k.p.c. strony mogą aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej.

Jak napisać pismo do sądu?

Ponieważ wskazana zasada na ogół prowadziła do przedłużania postępowania, ustawodawca przewiduje szereg instytucji ograniczających czy wręcz wyłączających jej zastosowanie.

Najbardziej istotne są obowiązki procesowe wynikające z prekluzji procesowej oraz obowiązki procesowe w systemie dyskrecjonalnej władzy sędziego.

A. Pierwsze dotyczą regulacji nakładających na strony obowiązek przedstawienia Sądowi wszystkich znanych im faktów, dowodów i zarzutów w określonym etapie postępowania pod rygorem utraty możliwości ich późniejszego przytaczania lub powoływania.

Podstawowe znaczenie mają tu przepisy zawarte w następujących postępowaniach:

- w sprawach gospodarczych (art. 47912  § 1; art. 47914 § 2; art. 47914a k.p.c.);

- w postępowaniu nakazowym (art. 495 § 3 k.p.c.);

- w postępowaniu uproszczonym (art. 5055 k.p.c.);

- w europejskim postępowaniu nakazowym (art. 50519 k.p.c.);

- w postępowaniu wywołanym wniesieniem powództwa przeciwegzekucyjnego (art. 843 § 3 k.p.c. – zgodnie z treścią tego przepisu: “W pozwie powód powinien przytoczyć wszystkie zarzuty, jakie w tym czasie mógł zgłosić, pod rygorem utraty prawa korzystania z nich w dalszym postępowaniu”);

- w postępowaniu apelacyjnym (art. 381 k.p.c. – zgodnie z treścią tego przepisu: “Sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później”).

1. Wynikający z prekluzji procesowej obowiązek przedstawienia – na danym etapie postępowania - wszelkich twierdzeń, zarzutów oraz dowodów dotyczy także okoliczności wskazywanych w formie ewentualnej tj. tylko na wypadek gdyby twierdzenia zaprezentowane w pierwszej kolejności okazały się nieskuteczne lub nie zostały uwzględnione przez sąd (zob. szerzej H. Pietrzkowski, Czynności procesowe zawodowego pełnomocnika w sprawach cywilnych, Warszawa 2010, wyd. 1, s. 133).

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Marcin Grabowski

Prawnik.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »