| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Prawo > Przedsiębiorca w sądzie > Pozew > Zasady składania odpowiedzi na pozew i pism przygotowawczych

Zasady składania odpowiedzi na pozew i pism przygotowawczych

Niezwykle palącym problemem polskiego wymiaru sprawiedliwości jest przewlekłość postępowań. Oczywiście, celem nadrzędnym jest dążenie do ustalenia prawdy i wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia. Nie sposób jednak mówić o prawidłowości i efektywności postępowań sądowych jeśli nie są one prowadzone sprawnie i szybko. Aby nie przedłużać postępowania strony powinny stosować się do terminów i zasad dotyczących składania odpowiedzi na pozew i pism przygotowawczych.

Jeśli w ocenie pozwanego zakreślony przez przewodniczącego termin jest za krótki na zajęcie stanowiska w sprawie, to może on, przed upływem pierwotnie wyznaczonego terminu, zwrócić się o jego przedłużenie (art. 166 kpc). Na zarządzenie o odmowie przedłużenia terminu zażalenie nie przysługuje.

Zobacz również: Jak sformułować żądanie pozwu?

Odpowiedź na pozew złożona po upływie zakreślonego terminu podlega zwrotowi (art. 207 § 7 kpc). Innymi słowy traktuje się ją tak jakby jej w ogóle nie było.

Złożenie odpowiedzi na pozew po terminie, ewentualnie nie złożenie jej  w ogóle, naraża pozwanego także na dalsze, poważne skutki procesowe. Otóż zgłoszone przez pozwanego na dalszym etapie postępowania twierdzenia i dowodowy będą przez sąd potraktowane jako „spóźnione” i w konsekwencji pominięte, chyba że pozwany uprawdopodobni, że nie zgłoszenie ich w odpowiedzi na pozew nastąpiło bez jego winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w postępowaniu albo zachodzi inny wyjątkowy wypadek. Będzie to jednak zadanie bardzo trudne, zwłaszcza gdy pozwany jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Pisma przygotowawcze

Możliwość wnoszenia kolejnych, po pozwie i odpowiedzi na pozew, pism tzw. przygotowawczych (tj. obejmujących twierdzenia i dowody, stosunek do twierdzeń i dowodów strony przeciwnej oraz podstawę prawną żądań i wniosków –art. 127 kpc) jest uzależniona wyłącznie od uznania sędziowskiego (przed pierwszą rozprawą decyduje o tym przewodniczący, w toku sprawy sąd).

Oznacza to, że strony (zarówno powód jak i pozwany) bez wyraźnego wezwania nie mogą składać dalszych pism przygotowawczych (mogą co najwyżej zwrócić się z prośbą o zobowiązanie do ich złożenia). Wniesienie takiego pisma, mimo braku zobowiązania, skutkuje jego zwrotem (art. 207 § 7 kpc). Z kolei niezłożenie pism przygotowawczych w sytuacji zobowiązania do ich wniesienia skutkuje pominięciem przez sąd później podnoszonych twierdzeń i dowodów (art. 207 § 6 kpc). Może zatem pociągnąć za sobą poważne reperkusje na płaszczyźnie postępowania dowodowego i w konsekwencji przyczynić się do niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia.

Celem składania pism przygotowawczych jest lepsze przygotowanie sprawy do rozpoznania a przez to usprawnienie postępowania. Osiągnięcie takiego celu w dużej mierze zależy od sądu, który musi, poprzez wnikliwą analizę pozwu i ewentualnej odpowiedzi na pozew, rozeznać czy istnieje rzeczywista potrzeba zobowiązywania do składania pism, a jeśli tak to jakie okoliczności powinny zostać w nich wyjaśnione (pisma nie mogą być przecież powieleniem pozwu i odpowiedzi na pozew). Musi też trafnie określić kolejność składania takich pism oraz termin do ich wniesienia (art. 207 § 3 kpc). Pomocne w prawidłowym podjęciu ww. decyzji może być wyznaczenie posiedzenia, na którym strony będą miały okazje wypowiedzieć się co do potrzeby opracowania pism przygotowawczych, ich treści, kolejności i terminu składania (art. 207 § 4 kpc). W praktyce tego typu posiedzenia należą do rzadkości.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Katarzyna Budzis

Doradca finansowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »