| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Czy możliwe jest świadczenie pracy w kilku państwach?

Czy możliwe jest świadczenie pracy w kilku państwach?

Miejsce pracy pracownika może być zaznaczone w umowie dowolnie z zastrzeżeniem, że powinno być zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym z zastosowaniem kryteriów geograficznych. Jeżeli pracownik będzie wykonywał co najmniej 25% pracy w Polsce, wówczas podlega polskiemu systemowi ubezpieczeń.

Określenie miejsca wykonywania pracy wynika bezpośrednio z przepisów prawa, czyli z art. 29 § 1 kodeksu pracy. Stanowi ono istotny element treści umowy o pracę. Należy odróżnić "miejsce pracy" pracownika od "siedziby zakładu pracy". Miejsce świadczenia pracy stanowi jeden z istotnych składników umowy o pracę, obustronnie uzgodniony, objęty ogólnym zakazem jednostronnej zmiany przez któregokolwiek z kontrahentów umowy. Strony zawierające umowę o pracę mają dużą swobodę w określaniu miejsca pracy. Może być ono określone na stałe bądź jako miejsce zmienne, przy czym w tym ostatnim wypadku zmienność miejsca pracy może wynikać z samego charakteru (rodzaju) pełnionej pracy. Ogólnie pod pojęciem miejsca pracy rozumie się bądź stały punkt w znaczeniu geograficznym, bądź pewien oznaczony obszar (wyr. SN, I PR 19/85).


Zatrudnienie pracownika za granicą


Co do zasady miejsce pracy powinno zostać oznaczone geograficznie jako oznaczony stały punkt bądź jako pewien obszar określony granicami, w którym ma być świadczona praca. Nie jest natomiast poprawne oznaczenie miejsca pracy dokładnymi współrzędnymi geograficznymi. Wobec takiego poglądu można wnioskować, iż pracownik może świadczyć pracę dla swojego pracodawcy w różnych miejscach, niekoniecznie na terytorium Polski.


Zatrudnienie pracownika poza granicami kraju powinno zostać stosownie zaznaczone w umowie o pracę. Należy pamiętać, iż skierowanie pracownika do pracy nie jest równoznaczne z podróżą służbową tego pracownika. Nie jest również podróżą służbową stałe wykonywanie zadań w różnych miejscowościach i terminach, których wyboru dokonuje każdorazowo sam pracownik w ramach uzgodnionego rodzaju pracy. Miejsce wykonywania pracy powinno być tak ustalone, by pracownik miał możliwość wykonywania zadań, wliczając w to czas dojazdu do miejsca ich wykonywania, w ramach umówionej dobowej i tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym (wyr. SN, I PKN 350/00).


Zadaj pytanie na naszym FORUM:
Moja Firma - Kadry i ZUS


Które prawo będzie miało zastosowanie?


Na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 osoba wykonująca w państwie członkowskim pracę najemną lub pracę na własny rachunek podlega ustawodawstwu tego państwa członkowskiego. Osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną w dwóch lub w kilku państwach członkowskich podlega:


a) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, jeżeli wykonuje znaczną część pracy w tym państwie członkowskim lub jeżeli jest zatrudniona przez różne przedsiębiorstwa lub przez różnych pracodawców, którzy mają siedzibę lub miejsce wykonywania działalności w różnych państwach członkowskich lub

b) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba lub miejsce wykonywania działalności zatrudniającego ją przedsiębiorstwa lub pracodawcy, jeżeli osoba ta nie wykonuje znacznej części swej pracy w państwie członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania.


Należy jednak pamiętać, że każdy pracownik podlega systemowi ubezpieczeń społecznych. Jeżeli zatem wykonuje pracę zagranicą oraz w Polsce, wówczas należy brać pod uwagę jaką część swojej pracy wykonuje w danym kraju. W sytuacji, gdy 25 % pracy pracownika będzie wykonywał w Polsce - będzie podlegał ubezpieczeniom społecznym w Polsce. Ponadto osoba, która wykonuje działalność jako pracownik najemny w państwie członkowskim w imieniu pracodawcy, który normalnie prowadzi tam swą działalność, a która jest delegowana przez tego pracodawcę do innego państwa członkowskiego do wykonywania pracy w imieniu tego pracodawcy, nadal podlega ustawodawstwu pierwszego państwa członkowskiego, pod warunkiem że przewidywany czas takiej pracy nie przekracza 24 miesięcy i że osoba ta nie jest wysłana, by zastąpić inną delegowaną osobę (art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004).


Zobacz również:
Zezwolenie na pracę cudzoziemca - zmiany

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Finelog

Finelog sprawia, że logistyka przestaje ograniczać Twój biznes. Tam, gdzie większość ludzi widzi tylko problemy, my widzimy wyzwania i, co jeszcze ważniejsze, rozwiązania.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od mojafirma.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK