| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Jakich błędów należy unikać w regulaminie pracy

Jakich błędów należy unikać w regulaminie pracy

Regulamin pracy powinni sporządzić pracodawcy zatrudniający co najmniej 20 pracowników. Tworząc go pracodawca jest jednak ograniczony postanowieniami powszechnie obowiązujących przepisów (ustaw, rozporządzeń), z którymi nie może być on sprzeczny i mniej od nich korzystny. Opracowując regulamin pracy pracodawcy popełniają często błędy, których konsekwencje mogą być dla nich dotkliwe.


Obowiązku utworzenia regulaminu pracy nie mają pracodawcy, którzy:

• zatrudniają mniej niż 20 pracowników,

• posiadają w zakładzie układ zbiorowy pracy, który zawiera regulacje właściwe dla regulaminu pracy (art. 104 § 2 Kodeksu pracy).

Nie ma jednak przeszkód, aby pracodawcy zatrudniający mniej niż 20 pracowników utworzyli regulamin pracy.

Regulamin pracy musi zawierać pewne obowiązkowe elementy, które powinny się w nim znaleźć (art. 1041 § 1 Kodeksu pracy). Poza nimi regulamin pracy może zawierać również inne postanowienia regulujące organizację pracy w zakładzie. Tworząc regulamin pracy warto mieć na uwadze, że nie powinien to być dokument bardzo obszerny, który zawiera większość przepisów Kodeksu pracy i rozporządzeń wykonawczych. Tak rozbudowany regulamin będzie bowiem mało czytelny dla pracowników, a poza tym przy każdej zmianie przepisów będzie konieczna zmiana jego treści, gdyż w przeciwnym razie może to pociągać za sobą niekorzystne konsekwencje dla pracodawcy.

PROBLEM

Pracodawca tworząc w 2008 r. regulamin pracy zawarł w nim obowiązujące wówczas postanowienia Kodeksu pracy dotyczące sposobu ustalania wymiaru czasu pracy i wskazał: „Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin”. Od 1 stycznia 2011 r. zmieniły się przepisy dotyczące sposobu obliczania obowiązującego pracownika wymiaru czasu pracy. Do Kodeksu pracy wprowadzano zapis, że święto przypadające w dniu wolnym wynikającym z zasady przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy nie obniża wymiaru czasu pracy pracownika. Pracodawca nie dokonał natomiast identycznej zmiany w obowiązującym u niego regulaminie pracy. W konsekwencji pracodawca, u którego dniem wolnym wynikającym z zasady przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy jest sobota, musiał przyjąć w styczniu 2011 r. obowiązujący pracownika, zgodnie z regulaminem pracy, wymiar czasu pracy 152 godziny, zamiast 160 godzin wynikających z nowych regulacji Kodeksu pracy. W tym przypadku bowiem postanowienia regulaminu są korzystniejsze od przepisów powszechnie obowiązujących i pracodawca musi je stosować w pierwszej kolejności.

Regulamin pracy ma za zadanie dostosowanie ogólnie obowiązujących przepisów prawa pracy do specyfiki danego zakładu pracy. Powinien zatem uszczegóławiać i dostosowywać przepisy prawa pracy do warunków pracy w danym zakładzie. Regulamin musi zawierać co najmniej wszystkie elementy wnikające z art. 1041 Kodeksu pracy. Brak któregokolwiek z tych elementów nie powoduje nieważności regulaminu, jest jednak jego wadą, która powinna być przez usunięta pracodawcę.

Regulamin pracy powinien określać organizację pracy, warunki przebywania na terenie zakładu pracy w czasie pracy i po jej zakończeniu, wyposażenie pracowników w narzędzia i materiały, a także w odzież i obuwie robocze oraz w środki ochrony indywidualnej i higieny osobistej (tzw. tabela norm przydziału określająca, jaka odzież i na jaki okres przysługuje pracownikom zatrudnionym na określonych stanowiskach oraz rodzaje środków ochrony indywidualnej).

Najczęściej spotykane nieprawidłowości w tym zakresie dotyczą sporządzania przez pracodawcę tabeli norm przydziału środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego niezbędnych do stosowania na poszczególnych stanowiskach pracy w zakładzie. Podstawowym błędem w tym zakresie jest ustalanie przez pracodawcę terminów używalności środków ochrony indywidualnej bądź oznaczanie odzieży i obuwia roboczego terminem „do zużycia”.

Pracodawca ma obowiązek ustalić termin używalności wszystkich elementów wyposażenia z zakresu odzieży i obuwia roboczego, natomiast nie może oznaczać takich terminów dla żadnego ze środków ochrony indywidualnej. Środki ochrony indywidualnej mogą stracić swoje właściwości ochronne już kolejnego dnia po ich wydaniu pracownikowi i pracodawca musi bezwarunkowo zapewnić pracownikowi nowe środki.

• art. 9, art. 85 § 1-2, art. 86, art. 104-1043, art. 108 § 1-2, art. 129-130, art. 141, art. 151 § 4, art. 1511 pkt 1 lit. a, art. 1517 § 1, art. 1519 § 2, art. 2378 § 1, art. 281 pkt 4 Kodeksu pracy,

• § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz.U. Nr 60, poz. 281 ze zm.),

• § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. Nr 62, poz. 286 ze zm.),

• art. 62 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512 ze zm.).

reklama

Polecamy artykuły

Autor:

Źródło:

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń
CIT 2018. Komentarz (książka)299.00 zł

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Rafał Mikołajewski

prawnik, doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od mojafirma.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK