| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Rozprawa sądowa przyczyną usprawiedliwiającą nieobecność w pracy

Rozprawa sądowa przyczyną usprawiedliwiającą nieobecność w pracy

Pracodawca ma obowiązek zwolnić pracownika od pracy na czas niezbędny do stawienia się na wezwanie sądu. Pracownik jednak, nawet gdy występuje przed sądem w charakterze biegłego, nie zachowuje prawa do wynagrodzenia.

WAŻNE!

Należy podkreślić, że na nieobecność pracownika w zakładzie pracy - spowodowaną określonymi przez prawo przyczynami, w tym koniecznością stawienia się na wezwanie sądu - nie jest wymagana zgoda pracodawcy.

Dokumentem usprawiedliwiającym nieobecność w pracy związaną z koniecznością stawienia się w sądzie jest imienne wezwanie pracownika do osobistego stawiennictwa, zawierające adnotację potwierdzającą stawienie się pracownika na to wezwanie.

Na podstawie przepisów rozporządzenia za czas zwolnienia od pracy w związku z koniecznością stawienia się przed sądem - również w charakterze biegłego - pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia. Świadkowi przysługuje jednak zwrot kosztów noclegu oraz utraconych zarobków lub dochodów związanych ze stawiennictwem w sądzie (art. 85 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

W związku z tym pracodawca musi wydać pracownikowi zaświadczenie określające wysokość utraconego zarobku. Zaświadczenie jest wydawane po skorzystaniu przez pracownika ze zwolnienia. Taki dokument może stanowić dla pracownika podstawę do złożenia wniosku o zwrot utraconych zarobków.

WAŻNE!

Pracodawca jest zwolniony z obowiązku wystawiania zaświadczenia określającego wysokość utraconego zarobku, jeżeli obowiązujące w zakładzie pracy przepisy wewnętrzne przewidują, że pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia lub gdy pracodawca, mimo braku takiego obowiązku, wypłaca zatrudnionemu wynagrodzenie za cały czas zwolnienia od pracy.

Wniosek o zwrot utraconego wynagrodzenia należy złożyć w formie pisemnej lub ustnie do protokołu, nie później jednak niż w terminie 3 dni po wykonaniu czynności. Natomiast jeżeli czynność była wykonana na rozprawie, wniosek powinien być złożony najpóźniej w ciągu 3 dni po rozprawie. W przypadku uchybienia tym terminom pracownik traci prawo do dochodzenia zwrotu przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop zgodnie z zasadami utraconego zarobku. Należy wyjaśnić, że pracownik nie może odpracować czasu, przez który korzystał ze zwolnienia od pracy. Takie „odpracowanie” zostanie bowiem potraktowane jak praca w godzinach nadliczbowych, za którą pracownik powinien otrzymać czas wolny albo wynagrodzenie łącznie z dodatkiem z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych.

Piotr Matwiejczyk

Podstawa prawna:

• art. 100 § 2 pkt 4 Kodeksu pracy,

• rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (DzU z 1996 r. nr 60, poz. 281 ze zm.),

• art. 85 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (DzU z 2005 r. nr 167, poz. 1398 ze zm.).

reklama

Autor:

Źródło:

Serwis Prawno-Pracowniczy

Zdjęcia


Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Grzegorz Miłkowski

Specjalista w zakresie public relations

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »