| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Rozprawa sądowa przyczyną usprawiedliwiającą nieobecność w pracy

Rozprawa sądowa przyczyną usprawiedliwiającą nieobecność w pracy

Pracodawca ma obowiązek zwolnić pracownika od pracy na czas niezbędny do stawienia się na wezwanie sądu. Pracownik jednak, nawet gdy występuje przed sądem w charakterze biegłego, nie zachowuje prawa do wynagrodzenia.

WAŻNE!

Należy podkreślić, że na nieobecność pracownika w zakładzie pracy - spowodowaną określonymi przez prawo przyczynami, w tym koniecznością stawienia się na wezwanie sądu - nie jest wymagana zgoda pracodawcy.

Dokumentem usprawiedliwiającym nieobecność w pracy związaną z koniecznością stawienia się w sądzie jest imienne wezwanie pracownika do osobistego stawiennictwa, zawierające adnotację potwierdzającą stawienie się pracownika na to wezwanie.

Na podstawie przepisów rozporządzenia za czas zwolnienia od pracy w związku z koniecznością stawienia się przed sądem - również w charakterze biegłego - pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia. Świadkowi przysługuje jednak zwrot kosztów noclegu oraz utraconych zarobków lub dochodów związanych ze stawiennictwem w sądzie (art. 85 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

W związku z tym pracodawca musi wydać pracownikowi zaświadczenie określające wysokość utraconego zarobku. Zaświadczenie jest wydawane po skorzystaniu przez pracownika ze zwolnienia. Taki dokument może stanowić dla pracownika podstawę do złożenia wniosku o zwrot utraconych zarobków.

WAŻNE!

Pracodawca jest zwolniony z obowiązku wystawiania zaświadczenia określającego wysokość utraconego zarobku, jeżeli obowiązujące w zakładzie pracy przepisy wewnętrzne przewidują, że pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia lub gdy pracodawca, mimo braku takiego obowiązku, wypłaca zatrudnionemu wynagrodzenie za cały czas zwolnienia od pracy.

Wniosek o zwrot utraconego wynagrodzenia należy złożyć w formie pisemnej lub ustnie do protokołu, nie później jednak niż w terminie 3 dni po wykonaniu czynności. Natomiast jeżeli czynność była wykonana na rozprawie, wniosek powinien być złożony najpóźniej w ciągu 3 dni po rozprawie. W przypadku uchybienia tym terminom pracownik traci prawo do dochodzenia zwrotu przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop zgodnie z zasadami utraconego zarobku. Należy wyjaśnić, że pracownik nie może odpracować czasu, przez który korzystał ze zwolnienia od pracy. Takie „odpracowanie” zostanie bowiem potraktowane jak praca w godzinach nadliczbowych, za którą pracownik powinien otrzymać czas wolny albo wynagrodzenie łącznie z dodatkiem z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych.

Piotr Matwiejczyk

Podstawa prawna:

• art. 100 § 2 pkt 4 Kodeksu pracy,

• rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (DzU z 1996 r. nr 60, poz. 281 ze zm.),

• art. 85 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (DzU z 2005 r. nr 167, poz. 1398 ze zm.).

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Dorota Fedorowska

psycholog, mediator. Kancelaria Mediacyjna „Primum Consensus”.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »