| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Odwołanie oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę

Odwołanie oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę

Pracodawca powinien wiedzieć, że czasami oświadczenie pracownika o rozwiązaniu stosunku pracy może być nieważne. Stanie się tak np. w przypadku, gdy pracownik nie miał możliwości świadomego podjęcia decyzji.


Nierzadko dochodzi do sytuacji, gdy pracownik, który złożył pracodawcy wypowiedzenie lub oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za porozumieniem stron, próbuje później odwołać (wycofać) to oświadczenie. Jednak taka zmiana zdania przez pracownika nie jest dla pracodawcy wiążąca.

Odwołanie oświadczenia woli, które zostało złożone pracodawcy, może być skuteczne tylko wówczas, gdy doszło do niego jednocześnie ze złożonym oświadczeniem lub wcześniej (art. 61 k.c.). A zatem zmiana stanowiska przez pracownika, który najpierw zdecydował się na rozwiązanie umowy, a następnie uznał, że jest to dla niego niekorzystne, nie jest wiążąca dla pracodawcy. Pracodawca może całkiem swobodnie nie zgodzić się z odwołaniem wcześniej złożonego mu oświadczenia. W takim przypadku umowa o pracę rozwiąże się zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia pracownika, czyli z upływem okresu wypowiedzenia lub w terminie ustalonym w porozumieniu stron.

Możliwość uwolnienia się od złożonego oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę dają przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące wad oświadczenia woli. Wadą oświadczenia woli, która mogłaby powodować nieważność oświadczenia pracownika, jest brak możliwości świadomego i swobodnego podjęcia decyzji. Natomiast wady dające możliwość uchylenia się od skutków oświadczenia to błąd, podstęp lub groźba bezprawna.

Nieważne jest oświadczenie woli złożone przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Dotyczy to w szczególności choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego, chociażby nawet przemijającego, zaburzenia czynności psychicznych (art. 82 k.c.). A zatem gdyby pracownik, składając oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę, znajdował się w stanie, który wyłączałby świadome lub swobodne wyrażenie swojej woli, to jego oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za porozumieniem stron byłoby nieważne. Natomiast nie można każdego zdenerwowania lub stresu pracownika utożsamiać ze stanem wyłączającym świadome lub swobodne powzięcie decyzji i jej wyrażenie. Podobnie wypowiadał się Sąd Najwyższy, stwierdzając, że ze zdenerwowania pracownicy w chwili składania przez nią oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę na mocy porozumienia stron nie można wywodzić braku możliwości świadomego i swobodnego podjęcia decyzji (wyrok z 5 grudnia 2002 r., I PKN 582/01). W razie sporu ocena, czy pracownik znajdował się w stanie wyłączającym świadome lub swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli, należy do sądu, który zwykle korzysta tu z opinii biegłego psychiatry.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

IMPEL Business Solutions Sp. z o.o.

Obsługa księgowa, doradztwo podatkowe, kadry i płace

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »