| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Jak prawidłowo rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z powodu długotrwałej choroby pracownika

Jak prawidłowo rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z powodu długotrwałej choroby pracownika

Pracodawca może rozwiązać bez wypowiedzenia umowę o pracę z pracownikiem w sytuacji jego długotrwałej choroby i nieodzyskania przez pracownika zdolności do pracy po upływie okresów, w trakcie których chory pracownik podlega ochronie przed zwolnieniem z pracy (art. 53 Kodeksu pracy).

Ustalając okres zatrudnienia u danego pracodawcy należy uwzględnić jedynie okres zatrudnienia przed chorobą (wyrok Sądu Najwyższego z 21 lipca 1999 r., I PKN 161/99, OSNP 2000/19/717).

PRZYKŁAD

Pracodawca 19 sierpnia 2008 r. podpisał z pracownikiem umowę na okres próbny, która skończyła się 14 listopada 2008 r. Kolejna umowa, na czas nieokreślony, została podpisana od 21 listopada 2008 r. W okresie między zakończeniem umowy na okres próbny i rozpoczęciem umowy na czas nieokreślony pracownik wyjechał do innego miasta w sprawach rodzinnych. 6 marca 2009 r. pracownik uległ wypadkowi w drodze do pracy i doznał skomplikowanego złamania nogi. W takiej sytuacji oba okresy zatrudnienia (na podstawie umowy na okres próbny oraz na czas nieokreślony) powinny zostać zsumowane, bez względu na przerwę między nimi. W konsekwencji pracownik będzie posiadał ponad 6-miesięczny staż pracy. Zatem przysługujący mu okres ochronny przed rozwiązaniem umowy bez wypowiedzenia z powodu długotrwałej choroby będzie obejmował łączny okres pobierania wynagrodzenia i zasiłku chorobowego (182 dni) oraz okres pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące, jeżeli zostanie ono pracownikowi przyznane.

W przypadku krótkiego stażu pracy u danego pracodawcy, tj. mniejszego niż 6 miesięcy przed chorobą, umowa o pracę może zostać rozwiązana z pracownikiem po upływie 3 miesięcy choroby. Natomiast w przypadku:

• dłuższego stażu pracy, tj. 6 miesięcy lub więcej,

• niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową,

trzeba zastosować okres ochronny obejmujący 182 dni oraz 3 miesiące pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli to świadczenie zostanie przyznane pracownikowi. Oznacza to, że w przypadku niezdolności do pracy z powodu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej nie ma znaczenia staż pracy przed chorobą, nawet jeśli przed chorobą jest krótszy niż 6 miesięcy. Należy zastosować wtedy dłuższy okres ochronny.

PRZYKŁAD

Po upływie 1-miesięcznego okresu próbnego pracownik podpisał umowę na czas nieokreślony. Tego samego dnia uległ wypadkowi przy pracy i w związku z tym przez 4 miesiące przebywał na zwolnieniu lekarskim. W takiej sytuacji pracodawca nie może rozwiązać umowy o pracę po upływie 3 miesięcy choroby. Musi zastosować dłuższy okres ochronny, dlatego że niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy.

Rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z długotrwale chorym pracownikiem nie jest obowiązkowe. Oznacza to, że jest ono uzależnione od decyzji pracodawcy. Jeżeli więc np. pracownik wyczerpał okres zasiłkowy i pobiera świadczenie rehabilitacyjne dłużej niż 3 miesiące - pracodawca może, lecz nie musi go zwolnić. A zatem dopuszczalna jest sytuacja, w której pracodawca czeka na powrót pracownika, usprawiedliwiając jego nieobecność w pracy do czasu odzyskania pełnej zdolności do pracy.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Iwona Zygmunt

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »