| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Regulamin pracy

Regulamin pracy

Regulamin pracy jako akt prawa wewnętrznego stanowi jedno ze źródeł prawa pracy. Może zawierać postanowienia dotyczące m.in. przyjętych okresów rozliczeniowych czasu pracy, terminu, miejsca, czasu oraz częstotliwości wypłaty wynagrodzenia.


Regulamin pracy jest aktem prawa wewnętrznego i stanowi jedno ze źródeł prawa pracy. Oznacza to, że kształtuje on prawa i obowiązki pracodawcy i pracownika. Obowiązek wprowadzenia regulaminu obejmuje pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników, którzy jednocześnie nie są objęci układem zbiorowym pracy. Regulamin pracy ustala organizację i porządek pracy oraz związane z nimi prawa i obowiązki pracowników. Kodeks pracy wskazuje, które postanowienia powinny się w nim znaleźć.

Dotyczą one m.in.:

• organizacji pracy,

• warunków przebywania na terenie zakładu pracy w czasie pracy i po jej zakończeniu,

• wyposażenia pracowników w narzędzia i materiały, odzież i obuwie robocze,

• systemów i rozkładów czasu pracy oraz przyjętych okresów rozliczeniowych czasu pracy,

• terminu, miejsca, czasu oraz częstotliwości wypłaty wynagrodzenia.

Ustalając treść regulaminu pracy, należy pamiętać, że jego postanowienia nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy prawa pracy zawarte w pozostałych źródłach prawa pracy.

Tymi źródłami są:

• Kodeks pracy,

• przepisy innych ustaw,

• rozporządzenia wykonawcze,

• obowiązujące u pracodawcy układy zbiorowe pracy, porozumienia zbiorowe oraz regulaminy.

Wprowadzenie do regulaminu pracy postanowień mniej korzystnych skutkuje tak czy inaczej koniecznością stosowania odpowiednich przepisów stojących wyżej w hierarchii źródeł prawa pracy niż regulamin.

Istnieje jednak w doktrynie pogląd, zgodnie z którym wprowadzenie do regulaminu pracy postanowień mniej korzystnych skutkuje nieważnością całego regulaminu pracy. Pogląd taki został wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z 23 października 1979 r. (I PRN 123/79, OSNC 1980/4/72), w którym uznano, że „regulamin pracy wprowadzający system czasu pracy w ruchu ciągłym, z naruszeniem ustawowych warunków (...) nie ma mocy wiążącej”. Zastosowanie tego poglądu w praktyce prowadziłoby jednak do sytuacji, w której często cały akt byłby nieważny z powodu zawarcia w regulaminie jednego mniej korzystnego postanowienia. Nie wiadomo też, jaki wpływ na regulaminy pracy miałyby zmiany prawa pracy w sposób korzystniejszy dla pracowników regulujący ich uprawnienia. Zgodnie z tym poglądem można by było nawet dojść do wniosku, że wszystkie regulaminy, które - powtarzając przepisy kodeksowe - odnosiłyby się do starego stanu prawnego, z chwilą wejścia w życie nowych przepisów utraciłyby moc.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Maria Sieńko

Nowe Horyzonty®-Szkolenia dla Biznesu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »