Moja firma - biznes, finanse, spółki - INFOR.PL

 

Różne obowiązki dla stron umowy wynikają z umowy o dzieło i z umowy o roboty budowlane. W pierwszym przypadku to wykonawca lub podwykonawca zobowiązuje się jedynie do wykonania pewnego dzieła, czyli np. do pomalowania ścian czy ułożenia podłóg. To od wykonawcy zależy, w jaki sposób, w jakim terminie i z jakich materiałów dzieło to wykona. Zamawiający natomiast, którym najczęściej jest inwestor, zobowiązuje się zazwyczaj jedynie do zapłaty umówionego wynagrodzenia w określonym terminie.

Dużo szersze są natomiast obowiązki inwestora, jeżeli zawrze umowę o roboty budowlane. Jest on bowiem zobowiązany przede wszystkim do przygotowania robót budowlanych - w tym dokonania czynności formalnych koniecznych do rozpoczęcia robót, jak i uzyskania wymaganych pozwoleń czy dokonania zgłoszeń. Inwestor zobowiązany jest ponadto do dostarczenia wykonawcy dokumentacji projektowej, przekazania wykonawcy terenu budowy oraz odebrania wykonanego obiektu po zakończeniu prac. Inwestor oczywiście zobowiązany jest także do zapłata umówionego wynagrodzenia.

W przypadku zawarcia umowy o roboty budowlane dużo szersze są także obowiązki wykonawcy. Odpowiedzialny jest on bowiem między innymi za sprawdzenie dokumentacji projektowej, co nie oznacza, że jest on odpowiedzialny za wykrycie wad projektu, co potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 27 marca 2000 r. (sygn. akt III CKN 629/98). Wykonawca ponosi natomiast pełną odpowiedzialność za wykonanie obiektu zgodnie z dokumentacją projektową, zasadami wiedzy technicznej oraz obowiązującymi przepisami prawa. Odpowiada on także za zabezpieczenie terenu budowy oraz oddanie obiektu do użytku, czyli jego zgłoszenie do odbioru.

 

 

Sposób wyboru właściwej umowy, która ma być podstawą wykonania prac budowlanych, ma także duże znaczenie w przypadku określenia podstawy i sposobu wynagrodzenia. Przepisy kodeksu cywilnego kwestie związane z wynagrodzeniem wykonawcy lub podwykonawcy regulują jedynie przy umowie o dzieło. Zgodnie z art. 628 kodeksu cywilnego strony umowy o dzieło mogą wskazać wysokość wynagrodzenia za wykonanie dzieła poprzez określenie podstaw do jego ustalenia. Jednym ze sposobów określenia takiego wynagrodzenia może być podanie zestawienia planowanych prac i przewidywanych kosztów - tzw. wynagrodzenie kosztorysowe. W takim przypadku wykonawca prac może żądać podwyższenia umówionego wynagrodzenia, jeżeli w toku wykonywania dzieła zajdzie konieczność przeprowadzenia prac, które nie były przewidziane w zestawieniu prac planowanych, a zestawienie sporządził zamawiający (inwestor). Jeżeli jednak zestawienie planowanych prac sporządził wykonawca, to może on żądać podwyższenia wynagrodzenia tylko wtedy, gdy mimo zachowania należytej staranności nie mógł przewidzieć konieczności prac dodatkowych. Podwyższenia wynagrodzenia wykonawca nie może żądać, jeżeli strony umowy umówiły się na wynagrodzenie ryczałtowe - czyli drugi sposób określania podstawy zapłaty za prace. Wykonawca nie może wysuwać żądania podwyższenia wynagrodzenia nawet wówczas, gdy w czasie zawarcia umowy nie można było przewidzieć rozmiaru lub kosztów prac.

Jeżeli strony postanowią, że podstawą wykonania prac budowlanych będzie umowa o roboty budowlane, mogą mieć problemy z dokładnym określeniem podstawy i zasad określenia należnego wynagrodzenia. Kodeks cywilny nie zawiera dokładnych regulacji na ten temat. Wielu prawników stoi na stanowisku, że rozstrzygając spory dotyczące wynagrodzenia wynikającego z umowy o roboty budowlane należy zastosować przepisy najbardziej zbliżone, czyli przepisy odnoszące się do wynagrodzenia wynikającego z umowy o dzieło. W ostatnim czasie dopuszczalność stosowania takiej analogii dopuścił Sąd Najwyższy, który w wyroku z 15 czerwca 2007 r. (sygn. akt V CSK 63/07) potwierdził, że w przypadku zawarcia umowy o roboty budowlane strony mogą stosować przepisy o wynagrodzeniach określone w rozdziale kodeksu cywilnego regulującego umowę o dzieło.