Infor.pl Moja firma

Postępowanie uproszczone (art. 505¹-505¹³ k.p.c.) jest postępowaniem szczególnym. Ma ono zastosowanie zawsze - bez względu, czy pozew zawiera żądanie wydania nakazu w postępowaniu nakazowym, czy też nadaje się do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym - jeśli mieści się w granicach określonych w art. 505¹ k.p.c. Bezsporne jest także, iż przepisy postępowania uproszczonego stosuje się również w postępowaniu gospodarczym (vide - uchwała SN z dnia 27 listopada 2001 r. sygn. akt III CZP 61/01, OSNC z 2002 r. nr 5, poz. 62). Postępowanie nakazowe (art. 484¹ - 497 k.p.c.) i upominawcze (art. 497¹-505 k.p.c.) są postępowaniami najszybszymi, gdyż sąd wydaje nakaz zapłaty bez udziału stron, bez wyznaczania rozprawy. Nakaz zapłaty zapada na posiedzeniu niejawnym. Wydając orzeczenie w sprawie, sąd opiera się wyłącznie na dokumentach przedstawionych przez stronę powodową.

Zanim jednak dojdzie do wydania orzeczenia, muszą być spełnione wymogi ustawowe. To na stronach lub ich pełnomocnikach ciąży obowiązek przygotowania do sądu gospodarczego pism bez żadnych uchybień i braków. Najmniejszy błąd skutkuje zwrotem pozwu lub odrzuceniem środka zaskarżenia. Ustawodawca nie różnicuje podmiotów gospodarczych. Na równi stawia potężne spółki giełdowe i zwykłego Kowalskiego prowadzącego działalność gospodarczą np. jako szewc. Najczęstszym błędem spotykanym w wydziale gospodarczym tutejszego sądu jest uznanie przez powoda, iż roszczenie spełnia wymogi ustawowe i powództwo może być rozpoznane w postępowaniu uproszczonym, np. pozew oparty na art. 828 k.c. o zapłatę kwoty 10 tys. zł. Konsekwencją jest uiszczenie innej, niższej opłaty sądowej, na podstawie art. 28, a nie 13 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Skutkuje to zwrotem pozwu, bez wzywania do uzupełnienia braku - art. 130² par. 1 lub 4 k.p.c.

Częstym błędem powoda (pełnomocnika powoda) w postępowaniu uproszczonym jest też złożenie pozwu w zwykłej formie pisemnej, a nie na urzędowym formularzu, jak nakazuje art. 505² k.p.c. Zdarzają się sporadycznie przypadki, iż pozew zostaje złożony na formularzu urzędowym, który został zakwestionowany przez Trybunał Konstytucyjny jako niezgodny z konstytucją i utracił moc z dniem 30 czerwca 2002 r. Kolejnym błędem jest łączne dochodzenie kilku roszczeń jednym pozwem wbrew wymogom zawartym w art. 505³ par. 2 k.p.c., np. powód dochodzi w postępowaniu uproszczonym zapłaty 5 tys. zł z tytułu bezumownego korzystania z lokalu użytkowego i jednocześnie żąda opróżnienia lokalu z pozwanego (eksmisji).

Jeśli pozew nie może otrzymać biegu, to sąd gospodarczy zwraca go - art. 479^8a k.p.c. Bardzo częstym uchybieniem w postępowaniu, gospodarczym, bez względu na rodzaj postępowania, jest brak prawidłowej opłaty już w chwili wnoszenia pozwu lub środka zaskarżenia. Powoduje to zwrot pozwu lub odrzucenie zarzutów lub sprzeciwu. Znów pojawia się art. 130² par. 1-4 k.p.c. Pozwany od nakazu zapłaty może wnieść zarzuty (art. 491 k.p.c.) bądź sprzeciw (art. 502 k.p.c.). W postępowaniu uproszczonym zarówno zarzuty, jak i sprzeciw należy także złożyć na odpowiednim formularzu urzędowym, z załącznikami i odpisem dla powoda. Jakikolwiek błąd to brak formalny, który powoduje odrzucenie zarzutów lub sprzeciwu na mocy art. 479^8a k.p.c.

WIKTOR PIBER

sędzia, przewodniczący Wydziału VII Gospodarczego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Pragi Północ