| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jak zdobyć środki na założenie i działalność firmy

Jak zdobyć środki na założenie i działalność firmy

Prowadzenie działalności gospodarczej jest nierozerwalnie związane z posiadaniem odpowiednich zasobów finansowych. Zachowanie płynności finansowej jest szczególnie trudne w dobie spowolnienia gospodarczego, kiedy kontrahenci lawinowo spóźniają się z regulowaniem zobowiązań. Dlatego dla przedsiębiorców tak ważne jest pozyskiwanie środków pieniężnych na prowadzenie działalności gospodarczej z innych źródeł niż tylko przychody ze sprzedaży towarów bądź usług.

Czy każdy przedsiębiorca otrzyma kredyt

Formalnie kredytobiorcą może być:

• osoba fizyczna (w tym osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą),

• osoba prawna (np. spółka z o.o. lub akcyjna),

• jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, jeśli posiada zdolność prawną (spółki osobowe prawa handlowego).

W tym zestawieniu nie ma spółki cywilnej, ponieważ spółka ta nie posiada zdolności prawnej i w myśl przepisów nie jest przedsiębiorcą. Przedsiębiorcami są jej wspólnicy i to oni jako osoby fizyczne mogą starać się o udzielenie kredytu – nawet jeśli mieliby finansować zakup środków przeznaczonych do prowadzenia spółki.

PRZYKŁAD

Wspólnicy spółki cywilnej chcą dokonać zakupu nowego lokalu, w którym będzie prowadzona działalność spółki. Niestety, nie posiadają wystarczających środków na taką inwestycję i myślą o kredycie hipotecznym. Wszyscy wspólnicy spółki mają wspólny rachunek, za pomocą którego są dokonywane rozliczenia spółki. Aby uzyskać kredyt, bank zażąda od nich nie tylko dokumentacji spółki, ale również dokumentów potwierdzających kondycję finansową każdego ze wspólników (np. wyciągów z prywatnych kont, oświadczeń o posiadanych zobowiązaniach itp.). Wspólnicy spółki cywilnej ubiegający się o kredyt, przy badaniu zdolności finansowej będą traktowani tak samo jak osoby fizyczne starające się o wspólny kredyt.

Waluta kredytu

Umowa kredytu powinna wyraźnie określać walutę kredytu. Jeżeli waluta nie zostanie określona w umowie, należy przyjąć, że kredyt jest udzielony w złotych. Warto wiedzieć, że kwota kredytu przy kredycie złotowym może być wyrażona zarówno w walucie polskiej, jak i w walucie obcej. W przypadku kredytu złotowego w walucie obcej wszelkie zobowiązania wobec banku są ustalane w walucie innej niż polska, a następnie są one przewalutowywane na polską walutę. Jest to tzw. kredyt denominowany, waloryzowany. Kredytu denominowanego nie należy mylić z kredytem dewizowym. Podstawową różnicą jest to, że kredyt dewizowy jest wypłacany oraz spłacany w walucie obcej. Korzyścią odróżniającą kredyty walutowe od złotowych jest to, że ich oprocentowanie opiera się na niższych stopach zagranicznych – a to oznacza niższe raty odsetkowe płacone przez klienta. Z kolei wadą jest niewątpliwie ryzyko wahań kursów walut, co – jak pokazały ostatnie lata – jest realnym zagrożeniem.

Cel kredytowania

Umowa kredytu musi zawierać określenie celu, na który zostaną przeznaczone środki pozostawione do dyspozycji kredytobiorcy. Brak w umowie celu kredytowania sprawi, że zawarta umowa nie będzie miała charakteru umowy kredytowej. Przy zachowaniu wszelkich pozostałych przesłanek jej ważności może być uznana za umowę pożyczki. Prawo bankowe nie precyzuje, w jaki sposób ten cel ma zostać określony. Dzięki temu możliwe jest bardzo ogólnikowe sformułowanie celu kredytowania – szczególnie gdy kredytobiorcą jest podmiot wykonujący działalność gospodarczą (np. w przypadku kredytu obrotowego dla przedsiębiorcy wystarczy, że cel kredytu zostanie określony jako „finansowanie bieżącej działalności przedsiębiorstwa”).

Termin spłaty

Termin spłaty kredytu co do zasady jest terminem zastrzeżonym na korzyść obu stron. Oznacza to, że obydwie strony są w taki sam sposób związane oznaczonym terminem – ani bank nie może żądać wcześniejszej spłaty, ani kredytobiorca nie może wcześniej, a tym bardziej później spełnić zobowiązania. Jednak ustawa – Prawo bankowe stanowi, że termin i zasady spłaty kredytu mogą być dowolnie określone w umowie. Ponadto, jeżeli strony ustaliły termin spłaty kredytu dłuższy niż rok, kredytobiorca może wypowiedzieć umowę z zachowaniem 3-miesięcznego terminu. Najczęściej postanowienia umowy stanowią, że spłata nastąpi jednorazowo w całości w ustalonym terminie lub w postaci rat wraz z odsetkami według określonego harmonogramu z określeniem daty końcowej. Czas trwania kredytowania jest na ogół określany w takiej jednostce czasowej, w jakiej następuje jego spłata (np. przy kredycie na 5 lat spłacanym w miesięcznych ratach, data spłaty powinna zostać określona na 60 miesięcy). Banki często zastrzegają, że wcześniejsza spłata kredytu w całości lub w części będzie uzależniona od zapłacenia odpowiedniej prowizji liczonej procentowo od wartości zadłużenia pozostałego do spłaty (najczęściej między 1% a 3%). Korzystniejszym rozwiązaniem, coraz częściej wprowadzanym przez kredytodawców zamiast prowizji od nadpłaty, jest jednorazowa opłata za sporządzenie aneksu do umowy. Dzięki aneksowi nasze zadłużenie jest uaktualniane, a raty są obliczane na nowo z uwzględnieniem dokonanej spłaty.

O wcześniejszej spłacie najlepiej pomyśleć na samym początku kredytowania, ponieważ w początkowym okresie raty kredytowe zawierają głównie odsetki i wcześniejsza spłata – choćby częściowa – obniży całkowity koszt kredytu.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Paweł Zemła

Dyrektor ds. rozwoju Equity Investments S.A. Ekspert w dziedzinie usług profesjonalnych i outsourcingu.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »