| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jak zdobyć środki na założenie i działalność firmy

Jak zdobyć środki na założenie i działalność firmy

Prowadzenie działalności gospodarczej jest nierozerwalnie związane z posiadaniem odpowiednich zasobów finansowych. Zachowanie płynności finansowej jest szczególnie trudne w dobie spowolnienia gospodarczego, kiedy kontrahenci lawinowo spóźniają się z regulowaniem zobowiązań. Dlatego dla przedsiębiorców tak ważne jest pozyskiwanie środków pieniężnych na prowadzenie działalności gospodarczej z innych źródeł niż tylko przychody ze sprzedaży towarów bądź usług.

Umowa faktoringu

Usługa faktoringu nie jest darmowa. Faktor, który kupuje wierzytelność, wypłaca faktorantowi sumę wierzytelności pomniejszoną o prowizje i ewentualne odsetki. Prowizje i odsetki są zapłatą faktoranta za świadczoną usługę przez faktora.

Faktorant – przedsiębiorca, który posiada wierzytelności pieniężne w stosunku do odbiorców swoich towarów i usług, które to wierzytelności sprzedaje w drodze cesji faktorowi.

Faktor – wyspecjalizowany podmiot (bank, inny przedsiębiorca) nabywający od faktorantów wierzytelności przysługujące im wobec odbiorców towarów i usług.

Dłużnik – odbiorca towarów lub usług faktoranta, zobowiązany do zapłaty wierzytelności faktorantowi, a po jej cesji faktorowi; co ważne, nie jest on stroną umowy faktoringu (są nimi jedynie faktorant i faktor).

PRZYKŁAD

Spółka A jest stałym odbiorcą artykułów producenta przetworów warzywnych – spółki B. Producent sprzedał 1 czerwca 2011 r. spółce A towar za kwotę 30 000 zł. Sprzedaż udokumentował fakturą VAT z terminem płatności na 30 czerwca 2011 r. Przed upływem terminu płatności okazało się, że producent pilnie potrzebuje gotówki na zakup surowców. W tym celu spółka udała się do banku zajmującego się faktoringiem w celu odsprzedaży swojej wierzytelności wobec spółki A. Na podstawie zawartej umowy faktoringu bank kupił wierzytelność za kwotę 28 000 zł. Pieniądze zostały wypłacone w dniu zawarcia umowy, tj. 9 czerwca 2011 r. Koszt usługi faktoringu wynosi w tym przypadku 2000 zł.

Umowa faktoringu jest zaliczana do tzw. umów nienazwanych. Swoim charakterem przypomina umowę cesji (sprzedaży) wierzytelności i umowę zlecenia. Przy jej zawarciu zastosowanie znajdują również przepisy kodeksu cywilnego dotyczące ogólnych zasad zawierania i wykonywania umów cywilnoprawnych. Ważną cechą umowy faktoringu (w odróżnieniu od klasycznej umowy cesji wierzytelności) jest to, że faktor często zobowiązuje się w niej do dodatkowych świadczeń na rzecz faktoranta. Świadczenia dodatkowe faktora to m.in.:

• ściąganie od dłużników należności z tytułu umowy faktoringu,

• udzielanie kredytów,

• doradztwo prawne i ekonomiczne,

• usługi reklamowe,

• badanie rynku,

• prowadzenie ksiąg rachunkowych,

• opracowywanie planów rozwoju firmy,

• windykacja należności z tytułów innych niż umowa faktoringu,

• zaliczkowanie wierzytelności.

ZAPAMIĘTAJ

W większości przypadków faktoring dotyczy wierzytelności krótkoterminowych.

W celu bezpieczeństwa transakcji umowa faktoringu powinna być zawierana w formie pisemnej. Ważność umowy faktoringu zależy od ważności umowy dostawy towarów lub usług, będącej podstawą sprzedawanej wierzytelności. Przeszkodą do zawarcia umowy faktoringu może być również zastrzeżenie dłużnika w umowie z przedsiębiorcą – faktorantem, że wierzytelność nie może być zbywana osobie trzeciej (lub ewentualnie tylko za zgodą dłużnika). W umowie faktoringu należy zamieścić zastrzeżenie na temat obowiązku powiadomienia dłużnika o zawarciu umowy faktoringu i zmianie wierzyciela. Jeżeli dłużnik niezawiadomiony o przelewie wierzytelności spełni świadczenie do rąk faktoranta, uwolni się od zobowiązania względem faktora.

PRZYKŁAD

Spółka A wybudowała na rzecz spółki B budynki gospodarcze za kwotę 68 000 zł. Strony ustaliły, że zapłata za usługi budowlane nastąpi po upływie 90 dni od daty odbioru budynku. Spółka A nie mogła tak długo czekać na zapłatę z powodu groźby utraty płynności finansowej. Aby temu zaradzić, zwróciła się do przedsiębiorcy specjalizującego się w działalności faktoringowej z propozycją odsprzedaży wierzytelności przysługującej względem spółki B. Faktor zgodził się odkupić wierzytelność za kwotę 64 000 zł. Doszło do cesji wierzytelności spółki A wobec spółki B na faktora, w wyniku zawartej umowy faktoringu. Spółka A zawiadomiła spółkę B o dokonanej zmianie wierzyciela. W takim przypadku dokonanie zapłaty przez spółkę B na rzecz spółki A nie zwalnia spółki B. z obowiązku zapłaty wierzytelności faktorowi. Rzecz jasna, w takim przypadku, zainteresowane strony mogą dojść do porozumienia, że pieniądze przelane przez spółkę B na konto spółki A zostaną przez spółkę A przelane na konto faktora.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Patentowa "LECH"

.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »