| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Wszystko o umowach w obrocie gospodarczym

Wszystko o umowach w obrocie gospodarczym

Być może niewielu przedsiębiorców myśli o tym na co dzień, lecz wykonywanie umów jest dla ich firm niemal ciągłą działalnością. Umowy stanowią podstawę prawną dla większości wykonywanych przez nich czynności, a często decydują o powodzeniu współpracy z kontrahentem czy nawet o opłacalności biznesu. Niektóre z rodzajów umów zawieranych przez przedsiębiorców są dedykowane wyłącznie obrotowi gospodarczemu, ale większość z nich to umowy typowe, które zawierane są powszechnie. Dlatego też wiedza o umowach gospodarczych przyda się zarówno właścicielom firm, jak też przyszłym przedsiębiorcom. Uzyskując świadomość co do znaczenia konkretnych typów umów, można znacząco ograniczyć ryzyko występowania sytuacji kryzysowych.

Obowiązki sprzedającego

Zawierając umowę sprzedaży, sprzedający zobowiązuje się do przeniesienia własności rzeczy i jej wydania. Pierwszy z tych obowiązków jest już często wykonany z chwilą zawarcia umowy. Już samo zawarcie umowy sprzedaży dotyczącej rzeczy oznaczonej co do tożsamości powoduje skutek rozporządzający, a więc zmianę jej właściciela. Jeżeli natomiast umowa nie wywiera takiego skutku (bo np. strony inaczej postanowiły bądź umowa dotyczyła rzeczy oznaczonych co do gatunku), sprzedający zobowiązany jest do dokonania dalszych czynności niezbędnych do jego wywołania. Strony mogą jednak inaczej określić moment, w którym własność przechodzi na nabywcę.
PRZYKŁAD
Strony umówiły się, że kupujący nabywa motocykl sportowy posiadający niepowtarzalny numer seryjny. Sprzedający zobowiązał się sprowadzić motocykl i wydać go nabywcy w ciągu dwóch tygodni. W takim przypadku własność motocykla przeszła na kupującego z chwilą zawarcia umowy.
PRZYKŁAD
Plantator zobowiązał się dostarczyć następnego dnia do supermarketu 60 kg świeżych truskawek. W takim przypadku truskawki zostaną sprzedane z chwilą przywiezienia ich do supermarketu.
Kolejnym obowiązkiem sprzedającego jest wydanie rzeczy oznaczonej w umowie. Zarówno termin, jak i miejsce jej wydania mogą, choć nie muszą, wynikać z treści umowy. Jeżeli umowa nie określa terminu wydania rzeczy, powinno to nastąpić niezwłocznie po wezwaniu ze strony kupującego. Z kolei gdy miejsce wydania rzeczy nie jest oznaczone ani też nie wynika z właściwości zobowiązania, wydanie powinno nastąpić w miejscu, w którym w chwili zawarcia umowy sprzedający miał siedzibę. W relacjach z udziałem przedsiębiorców ustawodawca przesądził, że jeżeli zobowiązanie ma związek z przedsiębiorstwem dłużnika lub wierzyciela, o miejscu spełnienia świadczenia rozstrzyga siedziba przedsiębiorstwa. Również w przypadku terminu i miejsca wydania rzeczy umowa może przyznawać kupującemu możliwość ich wskazania po zawarciu umowy.
Jeżeli kupujący zastrzegł sobie oznaczenie kształtu, wymiaru lub innych właściwości rzeczy albo terminu i miejsca wydania, a dopuszcza się zwłoki z dokonaniem oznaczenia, sprzedający ma dwie możliwości:
● może wykonać uprawnienia, które przysługują wierzycielowi w razie zwłoki dłużnika ze spełnieniem świadczenia wzajemnego, czyli wyznaczyć kupującemu odpowiedni dodatkowy termin do wykonania oznaczenia z zagrożeniem, iż w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu będzie uprawniony do odstąpienia od umowy bądź żądać wykonania zobowiązania i naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki,
● może też sam dokonać oznaczenia i podać je do wiadomości kupującego, wyznaczając mu odpowiedni termin do odmiennego oznaczenia. Przy czym po bezskutecznym upływie tego terminu oznaczenie dokonane przez sprzedającego staje się dla kupującego wiążące.
Umowa sprzedaży należy do tzw. umów wzajemnych, czyli takich, w których świadczenie jednej ze stron jest odpowiednikiem świadczenia drugiej. W związku z tym do umowy tej zastosowanie znajdzie zasada równoczesności świadczeń wzajemnych. Jeżeli więc z umowy stron, ustawy czy orzeczenia organu nie wynika nic innego, to świadczenia stron umowy sprzedaży powinny być spełnione jednocześnie. W transakcjach między przedsiębiorcami jednoczesność świadczeń jest jednak bardzo rzadka. Często od wydania towaru do zapłaty za niego mija sporo czasu. W przypadku niektórych branż sekwencja zdarzeń ulega dokładnemu odwróceniu, gdyż to właśnie zapłata ceny pociąga za sobą wydanie towaru przez sprzedającego. Wprowadzając do umowy zastrzeżenie terminu zapłaty za towar, strony zgodnie wyłączają tym samym zasadę jednoczesności świadczeń. W dobie kryzysu finansowego takie postanowienia stają się coraz częstsze.
PRZYKŁAD
W umowie sprzedaży międzynarodowej polegającej na zakupieniu przez polskiego przedsiębiorcę od jego chińskiego kontrahenta maszyny do cięcia blachy, zagraniczny kontrahent żąda przedpłaty ceny w częściach uzależnionych od stadium transportu maszyny do Polski. Z chwilą dostarczenia maszyny do Polski cena za nią jest już całkowicie opłacona.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria JKP Adwokaci we Wrocławiu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »