| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Wszystko o umowach w obrocie gospodarczym

Wszystko o umowach w obrocie gospodarczym

Być może niewielu przedsiębiorców myśli o tym na co dzień, lecz wykonywanie umów jest dla ich firm niemal ciągłą działalnością. Umowy stanowią podstawę prawną dla większości wykonywanych przez nich czynności, a często decydują o powodzeniu współpracy z kontrahentem czy nawet o opłacalności biznesu. Niektóre z rodzajów umów zawieranych przez przedsiębiorców są dedykowane wyłącznie obrotowi gospodarczemu, ale większość z nich to umowy typowe, które zawierane są powszechnie. Dlatego też wiedza o umowach gospodarczych przyda się zarówno właścicielom firm, jak też przyszłym przedsiębiorcom. Uzyskując świadomość co do znaczenia konkretnych typów umów, można znacząco ograniczyć ryzyko występowania sytuacji kryzysowych.

Swoboda kontraktowania

Cechą charakterystyczną umów gospodarczych jest to, że przy ich negocjowaniu i ustalaniu ostatecznej treści strony poszukują innowacyjnych rozwiązań dostosowanych do ich aktualnej sytuacji. Często przy tym korzystają z profesjonalnej pomocy prawnej, co w tym przypadku wydaje się nieuniknione. Strony umów gospodarczych w większej mierze niż strony innych umów korzystają bowiem z obowiązującej w polskim prawie naczelnej zasady swobody umów. Oznacza ona nie tylko to, że każda ze stron umowy, swobodnie decyduje, czy chce się nią związać czy nie, ale także, że jest uprawniona tak ułożyć swoją relację z drugą stroną umowy, aby odpowiadała ona woli stron i osiągniętemu przez nie konsensusowi. Jedynymi ograniczeniami swobody umów są zakaz sprzeczności z ustawą, zasadami współżycia społecznego, jak też właściwości (natura) tego stosunku prawnego, który strony zechciały między sobą ułożyć.
Zapamiętaj
Strony umów mogą swobodnie decydować o tym, z kim i jak się umówią. Ich ustalenia nie mogą być sprzeczne z ustawą, zasadami współżycia społecznego oraz właściwością ułożonego przez nie stosunku prawnego.
Swoboda kształtowania treści umowy oznacza, że strony, określając w umowie swoje prawa i obowiązki, mogą przyjąć jako właściwe dla siebie te z nich, które zostały ujęte w typach umów zamieszczonych w k.c., ale mogą także dokonać ich modyfikacji, a także całkowicie od nich odstąpić. Strony nie są więc skazane na jakiś określony model kontraktu, ale mogą poszukiwać rozwiązań, które aktualnie będą dla nich najlepsze. W ten sposób przedsiębiorcy stają się „wynalazcami” zasad, które po pewnym czasie mogą posłużyć do ustanowienia nowego, nieznanego dotychczas stosunku prawnego, tj. nowej umowy nienazwanej. Obowiązujące w Polsce prawo pozwala na to i pozostawia otwarte pole do działań przedsiębiorców i ich prawników, byleby tylko ich starania nie łamały przepisów prawa, zasad współżycia społecznego i nie przeczyły naturze stosunku zobowiązaniowego, który strony powołują do życia.
Mając na uwadze stosunkowo szerokie ramy swobody umów, praktyka życia gospodarczego dotycząca procedur kontraktowania (zawierania umów) stała się bardzo bogata i nie jest już ograniczana sztywnymi ramami k.c. Przedsiębiorcy coraz częściej opierają swoją współpracę na instytucji umowy przedwstępnej czy umowy ramowej. Wzorem państw o wysoce rozwiniętych stosunkach gospodarczych, w szczególności państw anglosaskich, także i w Polsce znajduje zastosowanie praktyka sporządzania na etapie „przedkontraktowym” m.in. listów intencyjnych czy podpisywanie umów o negocjacje.
Porozumienia przedkontraktowe przygotowujące zawarcie umowy właściwej:
● listy intencyjne
● umowy o negocjacje
● umowy przedwstępne
● umowy ramowe
● wzorce umów
Stosunkowo niewiele jest takich typów umów nazwanych, które ustawodawca zastrzega wyłącznie dla przedsiębiorców. Są to klasyczne umowy gospodarcze, które ze względu na swój przedmiot zawierane są przez przedsiębiorców. Należą do nich sprzedaż na raty będąca podtypem umowy sprzedaży (art. 583 i nast. k.c.), kontraktacja (art. 613 i nast. k.c.), leasing (art. 7091 i nast. k.c.), umowa agencyjna (art. 758 i nast. k.c.), umowa komisu (art. 765 i nast. k.c.), umowa przewozu (art. 774 i nast. k.c.) i umowa spedycji (art. 794 i nast. k.c.), umowa rachunku bankowego (art. 725 i nast. k.c.), umowa ubezpieczenia (art. 805 i nast. k.c.), umowa składu (art. 853 i nast. k.c.).
Umowy wymienione w k.c. przeznaczone wyłącznie dla przedsiębiorców:
● sprzedaż na raty (podtyp umowy sprzedaży)
● kontraktacja
● leasing
● umowa agencyjna
● umowa komisu
● umowa przewozu
● umowa spedycji
● umowa rachunku bankowego
● umowa ubezpieczenia
● umowa składu
Najczęściej spotykanymi umowami gospodarczymi, które nie zostały nazwane w k.c. są m.in. umowa dealerska, umowa licencyjna, umowa faktoringu, umowa franczyzy (franchising), umowa forfaitingu.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Biuro Rachunkowe BMGM Spółka z o.o.

Usługi księgowe i doradztwo biznesowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »