| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > W jakiej formie zawrzeć umowę

W jakiej formie zawrzeć umowę

W obrocie gospodarczym często zdarza się, że przedsiębiorca nie zachowuje pisemnej formy umowy. Forma ustna jest bowiem wygodniejsza, a i tak dokumentem stwierdzającym zobowiązanie jest najczęściej faktura VAT. Tymczasem takie postępowanie niesie ze sobą znaczne niebezpieczeństwo. Brak pisemnej umowy może bowiem uniemożliwić wygraną w sądzie. Przepisy wymagają zresztą często zachowania formy szczególnej. Jako przykład można wskazać na formę aktu notarialnego zastrzeżoną dla zbycia choćby najmniejszej nieruchomości.

Umowa przedwstępna
 
Umowa przedwstępna to umowa przez której zawarcie jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy. Może być zawarta w dowolnej formie, jedynym wymogiem jest, iż powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Zgodnie z art. 389 § 2 k.c., jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa definitywna, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy ostatecznej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 k.c.). Skutki niezawarcia umowy przyrzeczonej są uzależnione od formy umowy przedwstępnej.
Tabela 3. Skutki umowy przedwstępnej
 

Adam Malinowski - radca prawny

Poradnik Gazety Prawnej
 

 
1 Rygor ten bywa też niekiedy nazywany ad validitatem, czyli rygorem dla ważności czynności prawnej.
Art. 19 ustawy o funkcjach konsulów
1. Konsul wykonuje czynności notarialne, a w szczególności:
1) sporządza i poświadcza wypisy, odpisy, wyciągi i kopie dokumentów;
2) poświadcza własnoręczność podpisów i znaków ręcznych na dokumentach;
3) poświadcza datę okazania dokumentów, pozostawania osoby przy życiu lub w określonym miejscu oraz stawiennictwo lub niestawiennictwo osoby;
4) przyjmuje oświadczenia.
2. Czynności, o których mowa w ust. 1, konsul wykonuje na wniosek obywateli polskich lub właściwych organów Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Konsul może wykonywać czynności, o których mowa w ust. 1, również na wniosek jakiejkolwiek osoby, jeżeli mają one wywrzeć skutek prawny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Konsul może sporządzić akt notarialny pod warunkiem uzyskania od Ministra Sprawiedliwości pisemnego upoważnienia wydanego na wniosek Ministra Spraw Zagranicznych.
4a. Konsul nie może sporządzić aktu poświadczenia dziedziczenia.
5. Do czynności konsula, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy prawa o notariacie. Czynności te mają taką samą moc jak czynności wykonane przez notariusza w Rzeczypospolitej Polskiej.
3 Wyrok SN z 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II CSK 274/06, niepublikowany.
4 Uchwała SN z 7 stycznia 1967 r., sygn. akt III CZP 32/66, OSNC z 1968 r. nr 12, poz. 199.
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Aneta Słodzińska - Wawrzonek

Prawnik specjalizujący się w prawie zamówień publicznych, prawie cywilnym i rodzinnym.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »