| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jak można rozstrzygać spory z kontrahentem zagranicznym

Jak można rozstrzygać spory z kontrahentem zagranicznym

Do prawidłowego rozstrzygania sporów w handlu zagranicznym konieczna jest znajomość przepisów obowiązujących w obrocie międzynarodowym, a także zwyczajów i języków obcych. Dlatego rozsądne wydaje się powierzanie przez przedsiębiorców orzekania w ich sprawach sądom arbitrażowym, czyli instytucjom prywatnym, wybranym przez nich samych, a nie sądom państwowym którejkolwiek ze stron kontraktu.

Wyroki i ugody
 
Ponieważ postępowanie przed sądami arbitrażowymi jest w zasadzie według prawa polskiego jednoinstancyjne, pewnego rodzaju gwarancją bezpieczeństwa dla stron ma być stwierdzenie wykonalności wyroku arbitrażowego lub ugody zawartej przed takim prywatnym sądem przez sąd państwowy. Dzieje się to przez nadanie klauzuli wykonalności po to, by owo orzeczenie lub ugoda miały moc prawną równą wyrokowi sądu powszechnego lub ugodzie przed takim sądem zawartej (art. 1212, art. 1214 k.p.c.). Sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego lub ugody nadających się do wykonania w drodze egzekucji, nadając im klauzulę wykonalności. Gdyby odmówił stwierdzenia wykonalności, wyrok byłby pozbawiony wszelkiej mocy prawnej i mógłby być wykonany jedynie dobrowolnie, a nie egzekwowany przez komornika. Sąd odmawia uznania albo stwierdzenia wykonalności, jeżeli spór nie może być poddany rozstrzygnięciu sądu polubownego, jak również wtedy kiedy uznanie lub wykonanie wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego RP (klauzula porządku publicznego). O uznaniu albo stwierdzeniu wykonalności wyroku lub ugody pochodzących z zagranicy sąd orzeka po przeprowadzeniu rozprawy (art. 1215 k.p.c.).
O nadawaniu mocy prawnej zagranicznych orzeczeń arbitrażowych mówi też nowojorska konwencja o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych z 1958 r., której Polska jest stroną. Dlatego bez względu na to, gdzie ma siedzibę kontrahent zagraniczny polskiego przedsiębiorcy lub jakie jest miejsce, w którym dochodzi do zawarcia, względnie wykonania kontraktu, warto wybierać właściwość arbitrażu, tak by jego orzeczenie było wykonane na mocy tej umowy międzynarodowej (warto w zapisie na sąd polubowny tak wskazać miejsce arbitrażu, by miał on miejsce w państwie-stronie konwencji nowojorskiej).
Jeżeli kontrahent zagraniczny zgodzi się na arbitraż rządzący się prawem polskim, to wyrok lub ugoda zawarta przed sądem polubownym, bez względu na to, w jakim państwie zostaną wydane czy zawarte, podlegają uznaniu albo stwierdzeniu wykonalności na zasadach określonych w k.p.c. Sąd państwowy orzeka wówczas na wniosek strony. Do wniosku strona musi dołączyć oryginał lub poświadczony przez sąd polubowny odpis jego wyroku lub ugody i oryginał zapisu na sąd polubowny, względnie urzędowo poświadczony jego odpis. I jeśli któryś z tych dokumentów nie jest sporządzony w języku polskim, strona ma obowiązek dołączyć uwierzytelniony przekład (art. 1213 k.p.c.).
 
Projekt nowej ustawy
 
W projekcie nowego prawa prywatnego międzynarodowego, który rozpatruje Sejm, uregulowano również kilka kwestii dotyczących międzynarodowego arbitrażu. Ponieważ jednak kodeks postępowania cywilnego zawiera unormowanie sądownictwa polubownego, także międzynarodowego, to w projekcie p.p.m. znalazło się jedynie uregulowanie właściwości prawa dla zapisu na sąd polubowny. Ta kwestia została bowiem pominięta w k.p.c. i mamy na razie w tym zakresie w prawie polskim lukę. Tak więc od 17 grudnia 2009 r. (na tę datę przewidziano w projekcie wejście w życie nowego p.p.m.) strony zapisu na międzynarodowy sąd polubowny będą mogły wybrać prawo dla niej właściwe. Jeżeli jednak tego nie uczynią, to zapis ów będzie podlegał prawu państwa, na którego obszarze znajdzie się uzgodnione przez strony miejsce arbitrażu. W razie natomiast braku takiego uzgodnienia - umowa o arbitraż będzie podlegała prawu właściwemu dla stosunku prawnego, którego spór dotyczy.
Z zasady będzie wystarczało, że umowa jest skuteczna według prawa państwa, na którego terytorium postępowanie się toczy lub sąd arbitrażowy wydał orzeczenie.
Forma umowy o arbitraż ma podlegać prawu państwa, w którym arbitraż będzie się odbywał. I tu jednak wystarczy zachowanie wymagań przewidzianych przez prawo państwa, któremu umowa o arbitraż podlega.
 

DOBROMIŁA NIEDZIELSKA-JAKUBCZYK
 

Gazeta Prawna Nr 245/2008 [Dodatek: Tygodnik Prawa Gospodarczego]
z dnia 2008-12-16
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Olimpia Bronowicka

Rzecznik prasowy Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »