| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jak rozliczać koszty w działalności prowadzonej w domu

Jak rozliczać koszty w działalności prowadzonej w domu

Ze względu na różne okoliczności osoby fizyczne coraz częściej podejmują się prowadzenia samodzielnie działalności gospodarczej. Nierzadko jej specyfika nie wymaga wynajmowania pomieszczeń biurowych. Przedsiębiorcy decydują się wtedy prowadzić działalność w domu, przeznaczając część mieszkania na potrzeby firmy. W takim przypadku konieczne jest prawidłowe określanie kosztów uzyskania przychodów. Nie każdy bowiem wydatek może zostać do nich zaliczony bezpośrednio i w całej wysokości. Błędne rozliczenie kosztów uzyskania przychodów przyczynić się może do odprowadzenia podatku w nieprawidłowej wysokości i narazić podatnika na niepotrzebne konsekwencje wynikające nie tylko z przepisów ustaw o podatkach dochodowych, Ordynacji podatkowej, ale także przepisów kodeksu karnego skarbowego. Warto więc prześledzić tę kwestię bardzo dokładnie.

Dokumentowanie wydatków
 
W celu zaliczenia poniesionego wydatków do kosztów uzyskania przychodów osoby fizycznej, prowadzącej działalność gospodarczą, musi on zostać prawidłowo zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
Należy zaznaczyć, iż podstawą zapisów w księdze są, co do zasady, dowody księgowe. Mogą być nimi przede wszystkim faktury VAT, dokumenty celne, rachunki, a także noty i faktury korygujące. Dowodami księgowymi mogą być także inne dowody, na podstawie których możliwe jest stwierdzenie dokonanie operacji gospodarczych, jakie miały miejsce. Należy jednak zaznaczyć, iż powinny być one sporządzone w języku polskim, a sama treść dokumentu musi być jasna i zrozumiała.
Przepisy polskiego prawa zobowiązują podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych, ewidencji, rejestrów, a także do sporządzania i gromadzenia różnego rodzaju dokumentów, m.in. faktur, rachunków, potwierdzeń zamówień, zawartych umów itd. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą przez sądy administracyjne, jeśli wydatki poniesione zostały w celu uzyskania przychodów, a także zostały prawidłowo udokumentowane i zaewidencjonowane w prowadzonych przez podatnika księgach, niejako automatycznie podlegają one uwzględnieniu jako koszty uzyskania przychodów bez konieczności udowadniania ich w jakikolwiek inny sposób. Należy jednakże wskazać, iż w doktrynie prawa podatkowego często można spotkać się ze stwierdzeniem, że czasami mogą być wymagane szczególne dowody potwierdzające np. zawarcie transakcji. W praktyce często może to dotyczyć zakupu usług o charakterze niematerialnym. Obowiązek taki wprowadzony został np. w przypadku konieczności sporządzenia dokumentacji podatkowej związanej z dokonywanymi transakcjami z podmiotami powiązanymi (art. 25 i 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
WAŻNE
Należy pamiętać, iż ciężar udowodnienia organowi podatkowemu, że między poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem istnieje jakikolwiek związek, spoczywa na podatniku
JAK PRZELICZAĆ KOSZTY W WALUTACH OBCYCH
Co do zasady, koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
 
Wyłączenia z kosztów
 
Konieczne jest zwrócenie uwagi na treść art. 23 ustawy o podatku dochodowym od fizycznych. Zawarty w nim katalog wyłączeń wskazuje, jakie wydatki w żadnym razie nie mogą zostać zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodów. Znajduje się tam około 60 pozycji. Do najważniejszych wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zaliczyć można m.in.:
• wydatki na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
• wydatki na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych,
• odpisy z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 tys. euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania,
• straty w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1,
• straty powstałe w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności,
• składki na ubezpieczenie zdrowotne, opłacone w roku podatkowym przez podatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

CBA

Centralne Biuro Antykorupcyjne

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »