| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jak rozliczać koszty w działalności prowadzonej w domu

Jak rozliczać koszty w działalności prowadzonej w domu

Ze względu na różne okoliczności osoby fizyczne coraz częściej podejmują się prowadzenia samodzielnie działalności gospodarczej. Nierzadko jej specyfika nie wymaga wynajmowania pomieszczeń biurowych. Przedsiębiorcy decydują się wtedy prowadzić działalność w domu, przeznaczając część mieszkania na potrzeby firmy. W takim przypadku konieczne jest prawidłowe określanie kosztów uzyskania przychodów. Nie każdy bowiem wydatek może zostać do nich zaliczony bezpośrednio i w całej wysokości. Błędne rozliczenie kosztów uzyskania przychodów przyczynić się może do odprowadzenia podatku w nieprawidłowej wysokości i narazić podatnika na niepotrzebne konsekwencje wynikające nie tylko z przepisów ustaw o podatkach dochodowych, Ordynacji podatkowej, ale także przepisów kodeksu karnego skarbowego. Warto więc prześledzić tę kwestię bardzo dokładnie.

Umowa użyczenia co do zasady ma charakter nieodpłatny, jednakże art. 713 kodeksu cywilnego stanowi, iż biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Podatnicy biorący do nieodpłatnego używania rzeczy mogą zaliczyć do kosztów podatkowych wszelkie faktycznie poniesione koszty utrzymania konieczne do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym oraz koszty związane z bieżącą eksploatacją, jeżeli poniesione wydatki spełniają kryteria przewidziane w przepisach. Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Przepis art. 23 zawiera katalog wydatków, które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Tak więc o możliwości zakwalifikowania danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów decyduje spełnienie łącznie dwóch przesłanek: poniesienie wydatku w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz niezakwalifikowanie do wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, określonych w art. 23 ustawy.
W przypadku wykorzystywania dla celów prowadzonej działalności gospodarczej obcych środków trwałych mogą być ponoszone nakłady również na ten środek trwały. Poniesione przez podatnika nakłady na obcy środek trwały, jakim jest użyczony lokal wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, spełniają kryterium poniesienia w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy. Jednak dla uznania poniesionych nakładów za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest również spełnienie drugiego z kryteriów, tzn. nie mogą być one wymienione w art. 23 ustawy.
Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy, nie uważa się również wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych i stanowią podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
Z treści art. 22a ust. 2 pkt 1 ustawy wynika, że amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania, przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej inwestycjami w obcych środkach trwałych. Inwestycją w obcym środku trwałym (użyczony lokal użytkowy) są nakłady poniesione na użyczony lokal w tej części, w której spowodowały jego ulepszenie, tj. na przebudowę rozbudowę, modernizację i adaptację do własnych potrzeb.
Jeżeli natomiast poniesione nakłady na obcy środek trwały są związane z remontem obcego środka trwałego, to nie stanowią one inwestycji w obcym środku trwałym. Nakłady te nie stanowią więc odrębnego środka trwałego, jakim jest inwestycja w obcym środku trwałym.
Nakłady remontowe spełniają kryterium uznania ich za koszt uzyskania przychodu stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Poniesione przez podatnika wydatki dotyczące remontu lokalu użytkowego, zajmowanego na podstawie umowy użyczenia, stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

RENATA MIKULEWICZ
radca prawny, doradca podatkowy, Kancelaria BSO Prawo & Podatki Bramorski Szermach Okorowska
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Izabela Żurkowska-Mróz

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »