| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Samochód w działalności gospodarczej

Samochód w działalności gospodarczej

Nie wszystkie wydatki na samochody osobowe wykorzystywane w działalności gospodarczej można zaliczyć do kosztów firmy. I tak np. nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia takiego auta w części ustalonej od wartości przewyższającej równowartość 20 tys. euro. Przedsiębiorców obowiązują również istotne ograniczenia przy rozliczaniu VAT w przypadku nabycia samochodów osobowych. Warto przeanalizować te kwestie krok po kroku.

Kwestia amortyzacji
 
Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, m.in. środki transportu stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, zwane środkami trwałymi.
Z kolei według art. 22h ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych (z zastrzeżeniem art. 22k), począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji (z zastrzeżeniem art. 22e), do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór. Suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Za wartość początkową środków trwałych, zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia.
 
Konieczne wykorzystywanie
 
Z przedstawionej definicji środków trwałych zatem wynika, że jednym z warunków zaliczenia przez podatnika składników majątku do środków trwałych jest wykorzystanie przez niego tego składnika na potrzeby działalności gospodarczej. Oznacza to, że nie wystarczy samo wprowadzenie środka trwałego do ewidencji środków trwałych, lecz musi również nastąpić faktyczne wykorzystywanie go w celu wykonania określonych czynności związanych z wykonywaną przez podatnika działalnością. Przepisy podatkowe uzależniają więc zaliczenie w ciężar kosztów odpisów amortyzacyjnych od tego, czy środek trwały jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby działalności gospodarczej.
Regulacje te nie przewidują amortyzacji w części i wskazują, że wprowadzony do ewidencji środków trwałych składnik majątku nie może być wykorzystywany do innych celów niż do prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.
Zgodnie z przepisem art. 22j ust. 1 pkt 2 ustawy, podatnicy mogą ustalać indywidualne stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika. Z tym jednak, że w przypadku środków transportu okres amortyzacji nie może być krótszy niż 30 miesięcy. Środek trwały może być uznany za używany, jeżeli podatnik udowodni, że przed jego nabyciem był wykorzystywany co najmniej przez okres sześciu miesięcy.
 
Prawo do obniżenia VAT
 
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ta zasada przewidziana jest w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).
Ustawa ta zawiera jednak istotne przepisy dotyczące samochodów. Otóż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 proc. kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca. Nie może to być jednak więcej niż 6 tys. zł. Regulacja ta zawarta jest w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Jarosław Danielewicz

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »