| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Kiedy pracodawca musi wypłacić pracownikowi nagrodę

Kiedy pracodawca musi wypłacić pracownikowi nagrodę

Pojęcie wynagrodzenia za pracę obejmuje nie tylko wynagrodzenie podstawowe, ale również wiele innych elementów. Pragmatyki służbowe oraz przepisy wewnątrzzakładowe (układy zbiorowe pracy, regulaminy wynagradzania lub premiowania) przewidują często wypłatę premii, nagrody z zysku, nagrody jubileuszowej, dodatkowej nagrody rocznej. Panuje w tym zakresie pewien bałagan terminologiczny, bowiem nie każde świadczenie określone jako nagroda ma w rozumieniu art. 105 k.p. właśnie taki charakter.

Czas faktycznie przepracowany
 
Do okresu zatrudnienia niezbędnego do nabycia prawa do 13 pensji zaliczamy tylko okres faktycznie przepracowany. Wniosek taki wynika z uchwały Sądu Najwyższego z 25 lipca 2003 r. (III PZP 7/03, OSNP 2004/2/26), w której uznano, ze warunkiem nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej jest efektywne przepracowanie u danego pracodawcy pełnego roku kalendarzowego. Wyjątkowo w orzecznictwie potraktowano natomiast pracowników zwolnionych od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. W uchwale z 13 grudnia 2005 r. (II PZP 9/05, OSNP 2006/7-8/109) Sąd Najwyższy uznał, że nauczyciel, zwolniony od pracy na okres kadencji w zarządzie zakładowej organizacji związkowej z prawem do wynagrodzenia w trybie przepisów art. 31 ust. 2 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 ze zm.) i rozporządzenia Rady Ministrów z 11 czerwca 1996 r. w sprawie trybu udzielania urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych oraz zakresu uprawnień przysługujących pracownikom w czasie urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy (Dz.U. nr 71, poz. 336), zachowuje u pracodawcy prawo do wypłaty dodatkowego wynagrodzenia rocznego na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek strefy budżetowej.
PRZYKŁAD NAGRODA PROPORCJONALNA
Pracownik zatrudniony w urzędzie państwowym uległ wypadkowi przy pracy i z tego powodu korzystał ze zwolnienia lekarskiego nieprzerwanie od 1 grudnia 2005 r. do 31 października 2006 r. Następnie od 1 listopada 2006 r. do 30 kwietnia 2007 r. przebywał na sześciomiesięcznym świadczeniu rehabilitacyjnym. Pracownik ten nabył prawo do nagrody rocznej za 2005 rok w wysokości proporcjonalnej za 11 miesięcy. Ponieważ w 2006 roku w ogóle nie pracował, nie nabył trzynastki za ten rok, natomiast za 2007 rok powinien otrzymać świadczenie w wysokości proporcjonalnej za osiem miesięcy.
BEZ PRAWA DO TRZYNASTKI
Pracownik nie otrzyma nagrody rocznej, jeżeli:
- nie usprawiedliwi nieobecności w pracy trwającej dłużej niż dwa dni,
- przyjdzie do pracy lub przebywa na terenie zakładu pracy w stanie nietrzeźwości,
- pracodawca rozwiąże z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia z jego winy.
 
Wysokość nagrody rocznej
 
Zgodnie z art. 4 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy wynagrodzenie to ustala się w wysokości 8,5 proc. sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje, uwzględniając wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, a także wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy. Podstawę ustalenia wynagrodzenia rocznego stanowią więc trzy składniki (wynagrodzenie to wynosi 8,5 proc. ich sumy):
- otrzymane w ciągu roku wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy,
- wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy;
- wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.
Tak ustalone wynagrodzenie roczne powinno być wypłacone nie później niż w ciągu pierwszych trzech miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje to wynagrodzenie (zatem trzynastka np. za 2007 rok powinna zostać wypłacona do 31 marca 2008 r.). Wyjątek dotyczy pracownika, z którym rozwiązano stosunek pracy w związku z likwidacją pracodawcy. Takiemu pracownikowi wynagrodzenie roczne wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.
 

ANDRZEJ MAREK

Gazeta Prawna Nr 37/2008 [Dodatek: Tygodnik Prawa Pracy]
z dnia 2008-02-21

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Green OK

Producent biologicznie aktywnych oraz przyjaznych dla środowiska ekologicznych nawozów.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »