| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Zatrudnianie osób niepełnosprawnych w 2008 roku

Zatrudnianie osób niepełnosprawnych w 2008 roku

W tym roku pracodawcy zatrudniający osoby niepełnosprawne mogą liczyć na znaczną pomoc finansową. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych częściowo sfinansuje składki na ubezpieczenia społeczne pracowników. Pracodawcy mogą również liczyć na częściowe dofinansowanie wynagrodzeń osób niepełnosprawnych.

Rozliczenie łączne

Zgodnie z par. 1 rozporządzenia w sprawie udzielania pomocy przedsiębiorcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne pomoc, o której mowa w art. 25 ust. 2-3a i art. 26a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, została zakwalifikowana przez ustawodawcę do pomocy na zatrudnienie, na rekompensatę podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych.
Rozliczenie łączne polega na porównaniu z najniższym z pułapów intensywności tej pomocy łącznej kwoty pomocy publicznej na zatrudnienie, uzyskanej z tytułu:
- dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych na podstawie art. 26a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych lub
- finansowania przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i budżet państwa składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych na podstawie art. 25a ust. 2-3a tej ustawy.
Porównanie to ma służyć wykazaniu, że kwoty uzyskane z tych tytułów są uzasadnione w świetle przepisów dotyczących udzielania pomocy publicznej na zatrudnienie, czyli:
- art. 87 TWE, który definiuje pomoc publiczną jako pomoc udzielaną selektywnie podmiotowi angażującemu się w przedsięwzięcia rynkowe w jakiejkolwiek formie ze środków publicznych lub z udziałem podmiotów publicznych,
- rozporządzenia KE nr 2204/2002, które stanowi m.in., że pomoc na zatrudnienie nie może przekraczać podwyższonych kosztów zatrudnienia pracownika ani jego kosztów płacy w okresie jego zatrudnienia,
- rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie udzielania pomocy przedsiębiorcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne, które określa dodatkowy pułap intensywności pomocy (maksymalną wielkość pomocy) oraz na szczegółowy, dostosowany do krajowych kryteriów katalog podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych i unormowania dotyczące sposobów obliczania tych kosztów.
Kwotą do rozliczenia jest więc memoriałowo ustalona roczna suma pomocy na zatrudnienie w rozumieniu art. 6 rozporządzenia KE nr 2204/2002 uzyskana (w tym przyznana, a niewypłacona przed dniem rozliczenia) z tytułu zatrudniania pracownika w okresie od stycznia do grudnia 2007 r. Składa się na nią suma kwot:
- uzyskanych na podstawie art. 25 ust. 2-3a ustawy (naliczonych od wynagrodzeń i innych kwot należnych za okres od stycznia do grudnia 2007 r.), którą należy wykazać odpowiednio w poz. 76, 77, 78 i 79 oraz w poz. 81, 82, 83 i 84 INF-D-R,
- uzyskanych do wynagrodzeń wypłaconych za okres od stycznia do grudnia 2007 r. na podstawie art. 26a ustawy, a wykazanych w poz. 46 INF-D-P, którą należy wykazać w poz. 85 INF-D-R i uwzględnić w kwotach zbiorczych w poz. 81 i 82 INF-D-R.
Do kwoty rozliczenia nie należy natomiast wliczać kwot dofinansowania wykazanych w poz. 47 INF-D-P (stanowiących pozapomocowe wsparcie albo pomoc de minimis) uzyskanych z przeznaczeniem na indywidualne programy rehabilitacji ani kwot uzyskanych przez przedsiębiorcę, a niestanowiących pomocy publicznej w rozumieniu art. 87 TWE. Kwota do rozliczenia, jako pomoc na rekompensatę podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych, nie może przekraczać żadnego z pułapów intensywności pomocy. Dlatego roczną kwotę do rozliczenia należy porównać z ustaloną za okres od stycznia do grudnia 2007 r. roczną kwotą najniższego z trzech pułapów intensywności pomocy, tj.:
- maksymalną wielkością pomocy,
- kosztami płacy pracownika,
- podwyższonymi kosztami zatrudnienia pracownika.
Miesięczną kwotę maksymalnej wielkości pomocy należy ustalić na podstawie par. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów. Jest ona sumą:
- składnika wymierzanego kwotą składek na ubezpieczenia społeczne równego kwocie składek na ubezpieczenia społeczne z wyłączeniem składki na ubezpieczenie rentowe płatnej przez pracownika,
- iloczynu najniższego wynagrodzenia (tj. zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy: minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu poprzedniego roku, które dla 2007 r. wynosiło 899,10 zł) i mnożnika określonego w par. 4 ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2 rozporządzenia RM (zob. tabela 1).
Kwota maksymalnej wielkości pomocy jest wartością czysto hipotetyczną, zawsze wyższą od kwoty, którą może uzyskać pracodawca.Ustala się ją na potrzeby rozliczenia okresów przypadających na lata 2004-2007 w odniesieniu do osób, a nie w przeliczeniu na wymiar czasu pracy czy czas zatrudnienia w danym miesiącu.
Koszty płacy ustala się na podstawie art. 2 lit. i) rozporządzenia KE nr 2204/2002, sumując kwotę wynagrodzenia przed opodatkowaniem podatkiem dochodowym i obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne. Stosowanie tego przepisu w warunkach określonych przez polskie prawodawstwo skutkuje przyjęciem, że do miesięcznych kosztów płacy wlicza się kwotę wynagrodzenia osiąganego (tj. wynagrodzenia brutto, wykazywanego w poz. 40 INF-D-P i zawierającego obligatoryjne składki na ubezpieczenia społeczne płatne przez pracownika), zwiększoną o kwotę obowiązkowo płatnych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie wypadkowe, emerytalne i rentowe naliczonych od tego wynagrodzenia.
Kwestia ta budzi nadal wątpliwości pracodawców błędnie ustalających kwotę kosztów płacy poprzez wliczanie do niej kwot:
- ekwiwalentów i zasiłków (niezaliczanych do wynagrodzeń),
- składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,
- składek na ubezpieczenia społeczne naliczonych od kwot niebędących wynagrodzeniem (np. od ekwiwalentów i innych pozawynagrodzeniowych świadczeń).
Dlatego w nowych formularzach, przy niezmienionym brzmieniu art. 2 lit. i) rozporządzenia KE, wyraźnie wskazano ponownie na takie rozumienie i składniki kosztów płacy (tj. wynagrodzenie osiągane i obligatoryjne składki na ubezpieczenia społeczne od tego wynagrodzenia).
Zbiorczą kwotę kosztów płacy ustalonych indywidualnie dla poszczególnych pracowników należy wykazać w poz. 95 INF-D-R.
Pracodawca może ustalić kwotę podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych precyzyjnie (sumując rzeczywiste kwoty faktycznie poniesionych kosztów wymienionych w katalogu określonym w par. 3 ust. 2, a obliczonych według wzorów wyprowadzonych na podstawie par. 6 ust. 2 rozporządzenia RM) lub ryczałtowo (na podstawie par. 4 ust. 3-5 tego rozporządzenia).
Przepis par. 6 ust. 2 rozporządzenia RM nie zawiera bezpośredniego opisu wzorów na poszczególne rodzaje podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych, a jedynie ich fragmenty. Potraktowanie go odmiennie powodowałoby konieczność dodawania nieporównywalnych wartości (złotych do procentu czasu czy procentu materiałów lub wydajności). Dlatego należy je sprowadzić do wspólnego mianownika poprzez przemnożenie ich przez wartości dające wyniki w złotych (na ogół przez koszty płacy). Szczegółowe wzory wraz z wyjaśnieniami ministra pracy i polityki społecznej zostały w przystępnej formie zamieszczone pod adresem www.mpips.gov.pl.
Miesięczna kwota podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych ustalona ryczałtowo jest sumą:
- kwoty składek, o których mowa odpowiednio w art. 25 ust. 2-3a ustawy (tj. składek finansowanych na tej podstawie) oraz
- iloczynu najniższego wynagrodzenia (ustalonego zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy, które dla 2007 roku wynosiło 899,10 zł) i mnożnika określonego w par. 4 ust. 3 pkt 1-3, ust. 4 i ust. 5 pkt 1 i 2 rozporządzenia RM (zob. tabela 2).
Na potrzeby rozliczenia lat 2004-2007 ryczałtowo ustalone podwyższone koszty zatrudnienia osób niepełnosprawnych oblicza się w odniesieniu do osób, niezależnie od ich wymiaru czasu pracy czy okresu zatrudnienia. Zgodnie z par. 6 ust. 5 rozporządzenia RM pracodawca powinien dokonać wyboru sposobu - precyzyjnego lub ryczałtowego - ustalenia podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych w odniesieniu do pracowników, których wynagrodzenie zostało dofinansowane, a składki sfinansowane przez PFRON lub budżet państwa na podstawie art. 25a ust. 2-3a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
Wybór określonego sposobu może dotyczyć wszystkich, grupy lub pojedynczych pracowników. Może być także - w odniesieniu do rozliczenia okresów od 2005 do 2007 r. włącznie - zmieniany bez negatywnych konsekwencji dla pracodawcy. Stanowi ono bowiem zwykłe oświadczenie woli pracodawcy, a żaden z przepisów nie przewiduje szczególnych skutków zmiany tego oświadczenia.
Kwotę podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych należy wykazać w poz. 94.
Poszczególne rodzaje kosztów ustalonych precyzyjnie należy wykazać w wierszach 1-14 części C INF-D-Kz i uwzględnić w zbiorczych kwotach w poz. 73 i 74 INF-D-Kz. Koszty ustalone ryczałtowo należy wykazać w poz. 69 i 70 oraz odpowiednio w poz. 73 i 74 INF-D-Kz.
Ogólną zbiorczą kwotę podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych należy wykazać w poz. 94 INF-D-R, po powiększeniu jej o kwoty podwyższonych kosztów zatrudnienia pracownika niezrekompensowane pomocą pozostałą w zakładzie po poprzednim rozliczeniu rocznym.
Z uwagi na to, że suma pomocy na zatrudnienie uzyskanej na podstawie art. 25 ust. 2-3a i art. 26a ustawy nie może być wyższa od żadnego z pułapów intensywności tej pomocy, należy tę pomoc porównać z najniższym z tych pułapów. Jeżeli kwota pomocy będzie wyższa od najniższego z pułapów, to pracodawca jest zobowiązany do zwrotu do PFRON nadwyżki pomocy nad najniższym z pułapów (dokonując podziału kwoty do zwrotu na trzy części proporcjonalnie do udziału w ogólnej kwocie pomocy kwot dofinansowania i finansowania składek na ubezpieczenia społeczne przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i budżet państwa). W przeciwnym razie zwrotu w tym zakresie nie dokonuje się.
Jeżeli po dokonaniu rozliczenia okaże się, że kwota pozostała u pracodawcy jest niższa od kwoty podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych, to kwota niezrekompensowanych w ten sposób kosztów (stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą tych kosztów a kwotą pozostałą w zakładzie) zostaje do przeniesienia na kolejne okresy sprawozdawcze na podstawie art. 8 rozporządzenia KE nr 2204/2002. W następnych latach powiększy kwotę kosztów płacy pracownika, który je wygenerował (także w przypadku wybrania ryczałtu).
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Sobaś

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »