| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Dziedziczenie praw udziałowych w spółkach

Dziedziczenie praw udziałowych w spółkach

Podstawowym problemem przy dziedziczeniu przedsiębiorstw i praw udziałowych w spółkach jest obowiązująca w polskim prawie spadkowym zasada, że nie można konkretnej osobie przeznaczyć konkretnych dóbr. Niemniej, łatwiej jest - choćby pośrednio - rozporządzić udziałami w spółce kapitałowej, niż spowodować, że prowadzone jednoosobowo przedsiębiorstwo trafi w ręce właściwego z punktu widzenia spadkodawcy spadkobiercy.

Umowy o spadek
 
Umowy o spadek mogą być dwojakiego rodzaju - z przyszłym spadkodawcą i po jego śmierci.
Gdy chodzi o umowy o spadek po śmierci spadkodawcy, to każdy spadkobierca, zarówno ustawowy, jak i testamentowy, który przyjął schedę, może ją zbyć w całości lub w części. To samo wolno zrobić z udziałem spadkowym (art. 1051 k.c.). Rozporządzenie takie nie wymaga zgody pozostałych spadkobierców, inaczej niż w razie sprzedaży czy uczynienia darowizny z udziału w przedmiocie należącym do spadku (art. 1036 k.c.). Spadkobierca może się wobec tego pozbyć bez zgody współspadkobierców całego swego udziału w spadku obejmującym przedsiębiorstwo, lecz nie może pominąć opinii każdego z nich, gdy zamierza zbyć jedynie swój udział w jednoosobowo prowadzonej niegdyś przez spadkodawcę firmie.
Przeniesienie spadku na nabywcę może się odbyć jedną umową lub dwiema. W tej drugiej sytuacji jedna zobowiązuje do przeniesienia, druga przenosi spadek. Można w takich sytuacjach zawrzeć umowę sprzedaży, zamiany czy darowizny. Wszystkie one muszą mieć formę aktu notarialnego. A gdyby tego warunku nie dochowano, byłyby bezwzględnie nieważne.
WAŻNE UMOWY ZOBOWIĄZUJĄCE
Umowy zobowiązujące do przeniesienia spadku mogą być zawarte z zastrzeżeniem warunku lub terminu, nawet gdy w jego skład wchodzi nieruchomość.
Nabywca spadku wstępuje w prawa i obowiązki spadkobiercy (art. 1053 k.c.). Wchodzi we współwłasność w częściach ułamkowych z pozostałymi spadkobiercami (art. 1035 k.c.).
Zasadą jest, że nabywca spadku i zbywca ponoszą taką samą odpowiedzialność za długi spadkowe. Ich odpowiedzialność jest solidarna (art. 1055 par. 1 k.c.). Nie mogą tego zmienić umową. Niemniej, przeważnie to nabywca ponosi wobec zbywcy odpowiedzialność za długi spadkowe. Polega to głównie na tym, że nabywca gwarantuje, iż wierzyciele nie będą żądali od zbywcy spełnienia świadczeń na zaspokojenie długów spadkowych, o ile oczywiście strony nie uregulują tej kwestii inaczej (art. 1055 par. 2 k.c.).
W razie zbycia spadku spadkobierca nie ponosi odpowiedzialności z tytułu rękojmi za wady fizyczne ani prawne poszczególnych przedmiotów należących do spadku (art. 1056 k.c.). Ma to niebagatelne znaczenie w wypadku dziedziczenia przedsiębiorstw produkcyjnych.
 
 

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk
 

Gazeta Prawna Nr 230/2007 [Tygodnik Prawa Gospodarczego]
z dnia 2007-11-27
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Magdalena Łomozik

Dyplomowany konsultant feng shui

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »