| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jakie są konsekwencje naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa

Jakie są konsekwencje naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa

Tajemnica przedsiębiorstwa daje przedsiębiorcy przewagę nad konkurentami, ma więc wartość rynkową. Osobie, która bezprawnie ją uzyska i ujawni albo wykorzysta we własnej działalności gospodarczej, grozi grzywna, kara ograniczenia wolności, a nawet pozbawienia wolności do lat dwóch.

Przepisy prawa rosyjskiego szczegółowo regulują ochronę tajemnicy handlowej. Ogólną jej definicję zawiera kodeks cywilny Federacji Rosyjskiej (dalej k.c. FR). Zgodnie z art. 139 k.c. FR informacja poufna powinna mieć faktyczną lub potencjalną wartość handlową spowodowaną tym, że nie jest znana osobom trzecim, nie istnieje swobodny dostęp do niej, a jej posiadacz podjął działania mające na celu zachowanie jej poufności. Podobną definicję zawiera ustawa federalna z 29 lipca 2004 r. nr 98-F3 o tajemnicy handlowej (dalej ustawa o t.h.). W jej artykule 5 zapisany jest wykaz informacji, które tajemnicy handlowej stanowić nie mogą. Są to m.in. informacje z dokumentów założycielskich i uprawniających do wykonywania działalności, dotyczące wpływu na środowisko, bezpieczeństwa produktów czy zasad wynagradzania pracowników, a także ewentualnego zadłużenia z tytułu wynagrodzeń i opłat o charakterze socjalnym.
W art. 3 ust. 9 ustawy o t.h. zapisana jest ponadto definicja ujawnienia tajemnicy handlowej. Chodzi o działanie lub zaniechanie, w wyniku którego następuje ujawnienie informacji stanowiącej tajemnicę handlową tak, że staje się ona znana osobom trzecim bez zgody uprawnionego, niezgodnie z umową cywilną lub umową o pracę.
Cywilnoprawne konsekwencje ujawnienia informacji stanowiącej tajemnicę handlową kontrahenta, chronioną na podstawie prawa rosyjskiego, wymaga wyodrębnienia dwóch przypadków.
Pierwszy - opisany w art. 12 ustawy o t.h. dotyczy sytuacji, w której informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa zostają ujawnione kontrahentowi przez ich posiadacza w związku z wykonaniem umowy (np. konsultant otrzymuje od zleceniobiorcy informacje o stanie majątkowym swego zleceniobiorcy w celu wykonania zlecenia). Kontrahent otrzymujący taką informację powinien samodzielnie wybrać sposób jej ochrony, jeżeli nie został on wskazany w umowie. Winien przy tym wziąć pod uwagę praktyczny aspekt tego obowiązku - jego odpowiedzialność w razie ujawnienia tajemnicy będzie oceniana w kontekście art. 401 k.c. FR, a więc będzie on wolny od odpowiedzialności, jeżeli, uwzględniając stopień zapobiegliwości i staranności wynikający z charakteru jego działalności, podjął wszelkie działania dla wykonania swoich obowiązków - w tym wypadku ochrony tajemnicy handlowej. Co więcej, to kontrahenta, któremu udostępniono informację, obciąża dowód, że działania takie podjął oraz że były one odpowiednie do wymaganego od niego stopnia staranności. Dlatego celowe wydaje się umieszczanie w umowach postanowień dotyczących zasad ochrony tajemnicy kontrahenta, szczególnie w sytuacji, gdy wykonanie umowy wymaga przekazania takiej tajemnicy. W razie ujawnienia tajemnicy handlowej kontrahent, którego obowiązki związane z jej ochroną nie były przewidziane w umowie, znajdzie się w sytuacji, w której będzie musiał dowieść, że podjął działania niezbędne dla zachowania jej poufności.
Odmiennie kształtuje się odpowiedzialność kontrahenta, który korzystał z informacji uzyskanych w związku wykonaniem lub zawarciem umowy, lecz nie zostały mu one przekazane, tylko uzyskał je przez przypadek lub pomyłkowo, i brak było podstaw, by uznawać wykorzystanie takiej informacji za bezprawne. Osoba taka nie ponosi odpowiedzialności za korzystanie z informacji. Jest natomiast obowiązana podjąć działania w celu jej ochrony, jeżeli zażąda tego posiadacz informacji.
Obok ochrony cywilnoprawnej prawo rosyjskie przewiduje - podobnie jak polskie - prawnokarną ochronę tajemnicy handlowej. Bezprawne ujawnianie i wykorzystywanie tajemnicy przedsiębiorstwa stanowi przestępstwo wynikające z art. 183 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej, kwalifikowane w zależności od wystąpienia szkody po stronie posiadacza informacji oraz jej rozmiarów.

Marek Czarniecki
radca prawny, wspólnik Kancelarii Nowakowski i Wspólnicy
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Duraj

doktor hab. nauk prawnych, ekspert z zakresu prawa pracy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »