| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Rejestracja znaków towarowych i ich ochrona

Rejestracja znaków towarowych i ich ochrona

Znaki towarowe są ważną częścią majątku przedsiębiorcy. Pozwalają też budować renomę przedsiębiorstwa. Dlatego nawet właściciele małych firm powinni zastanowić się, czy nie opłaca im się zainwestować w ochronę wartości, na które często pracowali latami, a które niezarejestrowane w Warszawie i w Alicante mogą być prawie bezkarnie używane przez konkurentów polskich lub zagranicznych.

Cel rejestracji znaku towarowego
 
Rejestracja znaku towarowego ma na celu uzyskanie prawa ochronnego polegającego na ustanowieniu na rzecz podmiotu wyłącznego prawa podmiotowego przypominającego monopol na używanie go w działalności zarobkowej lub zawodowej. Prawo to jest skuteczne w określonym czasie i na oznaczonym terytorium. Zgodnie z art. 153 prawa własności przemysłowej (p.w.p.) przez uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy nabywa się wyłączne prawo do używania go w działalności zarobkowej lub zawodowej na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej. Uprawniony może więc:
- umieszczać znak na towarach objętych prawem ochronnym lub na ich opakowaniach, oferować i wprowadzać te towary do obrotu, importować je lub eksportować oraz składować w celu oferowania i wprowadzania do obrotu, a także oferować lub świadczyć usługi pod tym znakiem;
- umieszczać znak na dokumentach związanych z wprowadzaniem towarów do obrotu lub związanych ze świadczeniem usług;
- posługiwać się znakiem w celach reklamowych.
Nie jest to wyliczenie zamknięte i od okoliczności konkretnej sprawy będzie zależało używanie znaku również w inny sposób, niż wskazany w ustawie. Prawo do ochrony znaku przysługuje jednak wyłącznie wtedy, kiedy jest rzeczywiście wykorzystywane. Zgodnie bowiem z art. 169 ust. 1 pkt 5 p.w.p. dla zachowania prawa ochronnego niezbędne jest rzeczywiste używanie znaku towarowego, przy czym nie uważa się za rzeczywiste używanie znaku w reklamie towaru, który nie jest dostępny na rynku krajowym, ani który nie jest wytwarzany na potrzeby eksportu. Ocena używania towaru opierać się powinna również na funkcji i specjalizacji znaku towarowego.
Prawo używania znaku przysługuje uprawnionemu. A jest nim podmiot, na który zarejestrowano znak, podobnie jak ten, który z woli uprawnionego lub z mocy ustawy jest upoważniony do jego używania. Używanie znaku możliwe jest także w jego zmodyfikowanej formie, o ile różnice nie będą dotyczyły elementów istotnych, odróżniających znak od innych.
CZYM JEST ZNAK TOWAROWY
Zgodnie z art.120 prawa własności przemysłowej znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli nadaje się ono do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego. Znakiem takim jest w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Cechą charakterystyczną znaku towarowego jest to, że musi powodować odróżnienie towaru oznaczonego tym znakiem od towaru innego przedsiębiorstwa. Cecha ta ma znaczenie konstytutywne. Zdolność odróżniania jest jednak cechą abstrakcyjną i oznacza potencjalną zdolność do odróżnienia symbolu w ogóle, nie ocenia się jej w odniesieniu do konkretnego towaru, lecz w oderwaniu od oznaczonej rzeczy. Znakiem towarowym jest oznaczenie postrzegalne zmysłowo, jednolite i samodzielne względem towaru, który oznacza.
 
 
Zasada specjalizacji
 
Prawo własności przemysłowej ustanawia zasadę specjalizacji prawa ochronnego na znak towarowy. Uprawniony jest niejako związany dokonanym przez siebie wyborem zarówno co do formy znaku, jak i towarów, dla których znak zastrzeżono (choć art. 169 ust. 4 prawa własności przemysłowej zezwala na używanie przez uprawnionego znaku różniącego się od zastrzeżonego, pod warunkiem że nie zostaną zmienione elementy stanowiące o odróżniającym charakterze znaku).
Zasada specjalizacji zostaje przełamana w przypadku towarów renomowanych. Z mocy art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. znak renomowany z wcześniejszym pierwszeństwem stanowi przeszkodę rejestracji na rzecz osoby trzeciej znaku identycznego lub podobnego dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, przejawiające się w szczególności w możliwości ryzyka skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Używanie znaku identycznego lub podobnego do zarejestrowanego lub notoryjnego znaku renomowanego dla jakiegokolwiek innego towaru stanowi naruszenie prawa ochronnego do znaku renomowanego.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Jacek Andziak

Księgowy / Biuro rachunkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »