| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Rejestracja znaków towarowych i ich ochrona

Rejestracja znaków towarowych i ich ochrona

Znaki towarowe są ważną częścią majątku przedsiębiorcy. Pozwalają też budować renomę przedsiębiorstwa. Dlatego nawet właściciele małych firm powinni zastanowić się, czy nie opłaca im się zainwestować w ochronę wartości, na które często pracowali latami, a które niezarejestrowane w Warszawie i w Alicante mogą być prawie bezkarnie używane przez konkurentów polskich lub zagranicznych.

OHIM bada
 
Po złożeniu zgłoszenia OHIM bada, czy zostały spełnione wszystkie warunki formalne. Gdy zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nie spełnia warunków, OHIM wzywa zgłaszającego do usunięcia braków lub do dotrzymania warunków płatności w wyznaczonym terminie. Jeśli zgłaszający nie uzupełni braków w zakreślonym czasie, zgłoszenie nie zostanie rozpoznane lub zostanie odrzucone.
Następnie urząd przystępuje do badania uprawnień właściciela. Jeżeli zgłaszającym jest osoba, która nie może być właścicielem wspólnotowego znaku towarowego, jej zgłoszenie zostanie odrzucone.
Następnie prowadzone jest poszukiwanie wśród wcześniejszych zgłoszeń znaków wspólnotowych w celu znalezienia znaków podobnych. Ponadto zgłoszenia są przesyłane do urzędów krajów członkowskich, które zadeklarowały chęć prowadzenia takich poszukiwań. Wyniki poszukiwań są przesyłane do zgłaszającego. OHIM nie posiada jednak kompetencji do odmówienia rejestracji na podstawie podobieństwa zgłoszenia do znaku wcześniejszego. Uwzględnieniu interesów uprawnionych z praw wcześniejszych służy instytucja sprzeciwu.
 
Możliwy sprzeciw
 
Po badaniu formalnym zgłoszenie jest publikowane w celu umożliwienia osobom trzecim złożenia sprzeciwu. Sprzeciw musi zostać wniesiony w ciągu 3 miesięcy od publikacji w jednym z dwóch języków zgłoszenia, stanowiącym język urzędowy OHIM. Sprzeciw może być oparty jedynie na wcześniejszym prawie do znaku towarowego uzyskanym na terenie Wspólnoty, przysługującym wnoszącemu sprzeciw. Jeśli osoba trzecia stoi na stanowisku, że opublikowany znak nie posiada np. zdolności odróżniającej, może jedynie zgłosić uwagi w nadziei, że zostaną uwzględnione z urzędu. W innym wypadku zmuszona jest czekać na rejestrację i złożyć wniosek o jej unieważnienie. Rozporządzenie wskazuje listę praw stanowiących wcześniejsze prawo do znaku towarowego:
1. Zgłoszony wcześniej znak wspólnotowy, znak krajowy w państwie członkowskim, znak towarowy rejestrowany na podstawie porozumienia międzynarodowego wiążącego jedno z państw członkowskich lub Wspólnotę;
2. Znak powszechnie znany;
3. Niezarejestrowany znak towarowy lub inne oznaczenie używane w działalności handlowej o znaczeniu większym niż lokalne, jeżeli zgodnie z przepisami jednego z państw członkowskich lub przepisami Wspólnoty oznaczenie to daje właścicielowi prawo zakazu używania kolejnego znaku towarowego (np. prawo do nazwy spółki z o.o., prawo do wizerunku, nazwa przedsiębiorstwa stanowiąca dobro osobiste, prawo autorskie do sloganu reklamowego itp.);
Jeśli zgłoszenie spełnia wymagania rozporządzenia i nie został wniesiony sprzeciw, lub jeżeli sprzeciw został odrzucony na podstawie prawomocnej decyzji, znak towarowy jest rejestrowany jako wspólnotowy znak towarowy. Warunkiem jest oczywiście wniesienie w terminie opłaty rejestracyjnej. W razie jej nieuiszczenia zgłoszenie uważa się za wycofane.
 
Czas ochrony
 
Wspólnotowy znak towarowy jest rejestrowany na 10 lat od zgłoszenia. Rejestracja może być przedłużona przez właściciela lub przez osobę przez niego upoważnioną na kolejne okresy dziesięcioletnie.
Wygaśnięcie prawa właściciela wspólnotowego znaku towarowego stwierdza się na podstawie wniosku do OHIM lub roszczenia wzajemnego w postępowaniu w sprawie naruszenia, gdy:
- w ciągu pięciu lat znak towarowy nie był rzeczywiście używany we Wspólnocie w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został zarejestrowany i gdy nie istnieją usprawiedliwione powody nieużywania go; nikt nie może jednak występować z roszczeniem o stwierdzenie wygaśnięcia praw właściciela do wspólnotowego znaku towarowego, gdy między upływem pięcioletniego terminu a wniesieniem wniosku lub roszczenia wzajemnego rzeczywiste używanie znaku towarowego zostało rozpoczęte lub wznowione; rozpoczęcie lub wznowienie używania znaku w okresie trzech miesięcy przed złożeniem wniosku lub roszczenia wzajemnego, rozpoczynającym się po upływie nieprzerwanego okresu pięciu lat nieużywania, nie jest jednak uwzględniane, gdy przygotowania do rozpoczęcia lub wznowienia używania znaku zaczęły się, dopiero gdy właściciel znaku dowiedział się, że wniosek lub roszczenie wzajemne mogą być wniesione;
- w wyniku działania lub braku działania właściciela znak towarowy stał się nazwą zwykle używaną w obrocie dla towaru lub usługi, w odniesieniu do których jest zarejestrowany;
- w wyniku używania przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą w odniesieniu do towarów lub usług, dla których znak jest zarejestrowany, znak ten może wprowadzić w błąd opinię publiczną, w szczególności co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usług;
- właściciel znaku towarowego nie spełnia już warunków pozwalających na bycie właścicielem znaku wspólnotowego.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Patentowa "LECH"

.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »